ยอดยุทธไร้เทียมทาน ตอนที่ 591 บอกแล้วว่าไม่มีเงิน

ตอนที่  591  บอกแล้วว่าไม่มีเงิน

ซุนเจิ้งและคนอื่นยอมแพ้ทำให้การรบที่ตามมาจบง่ายมากขึ้น

กองพลที่ 36 เดิมทีก็เป็นกองทัพชั้นเลวอยู่แล้ว ทหารของพวกเขามีมาตรฐานต่ำ และเมื่อสือเซินควบคุมในอดีต การฝึกฝนประจำวันจะหนักหน่วงมาก  ซุนเจิ้งทำลายกองทัพโดยสิ้นเชิงหลังจากเข้าควบคุม  ความตั้งใจต่อสู้ของพวกเขาอ่อนมาก นอกจากนั้นยังมีซุนเจิ้งและสือเซินปรากฏตัว ทุกคนจึงตัดสินใจยอมแพ้

ทวีปซางโจวไม่ได้รับความเสียหายมากนัก ทำให้หวังจุนเซียนและพวกที่เหลือสบายใจได้ในที่สุด

แต่ทุกคนรู้ว่าการเคลื่อนไหวครั้งนี้ยิ่งใหญ่มาก และนั่นทำให้ทวีปฝานซิงโจวจะไม่ยอมปล่อยไว้แน่นอน  การสู้รบที่จะมาถึงจะต้องรุนแรง  ดังนั้นทุกคนจึงกังวล  ความกังวลก่อให้เกิดความกังวลซ้ำซ้อน  แต่เมื่อถึงจุดนี้แล้วย่อมไม่มีที่ให้ถอย  พลเมืองที่ถูกเกณฑ์ต่างกลับไปยังที่ของพวกเขา  ตอนนี้กองพลที่แปดถูกทำลายไปแล้ว เพราะเหตุนั้นทวีปฝานซิงโจวต้องการจะทำลายทวีปซางโจวนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

พลเมืองชาวดาวหญ้าแดงทุกคนเข้าใจจุดนี้  ดังนั้นบางคนเลือกจากไป  ขณะที่คนอื่นๆ เลือกที่จะอยู่ และคนเหล่านี้ได้รับการจัดสรรให้อยู่ในพื้นที่ปราสาทดำ  โชคดีที่ปราสาทดำจัดการพื้นที่ไว้ขนาดใหญ่  และพวกเขาสามารถจัดสรรให้ประชาชนเหล่านี้ลงได้

แทนที่จะกังวลมาก ปิง..จิ้งจอกเฒ่ากลับตื่นเต้นมาก

เมื่อคิดถึงปฏิบัติการและการอยู่ควบคุมพื้นที่ หัวของเขาแทบบวมโต และเขาไม่กลัวการต่อสู้ที่สุด

ทหารอ่อนแอ?  ไม่มีปัญหา ทหารอ่อนแอก็ใช้วิธีการต่อสู้ของพวกเขาเอง  ไม่มีใครรู้การต่อสู้ในสงครามดีกว่าเขา  เนื่องจากเขาเป็นผู้ชำนาญการที่สุด

เขาเริ่มขยายและเตรียมการสู้ศึกเมื่อเขาเห็นกองพลที่ 36 แล้ว  เขากระพริบตาปริบๆ จากนั้นพาคนสองคนจากไป  ทั้งสองคนเป็นสือเซินแนะนำให้ ศักยภาพของพวกเขาดี และพวกเขาซื่อตรง สองคนนี้ถูกซุนเจิ้งรังเกียจเช่นกัน และหลังจากปิงทดสอบเขาแล้ว เขารู้สึกว่าสองคนนี้เหมาะสม

ถ้าเป็นกองกำลังรักษาการณ์เมืองเป่ากวง แม้ว่าสมาชิกดั้งเดิม  พวกเขาจะขยันและฝึกฝนประจำวันอยู่แล้ว  และทัศนคติของพวกเขาก็เหมาะสมด้วย

นั่นเป็นส่วนดีเพียงเรื่องเดียว

 “นี่มันบ้าอะไรกัน!  ฝึกบ้าอะไรกันแบบนี้!”

ปิงดุอย่างไม่เกรงใจ  ต่อหน้าของเขาคือหวังจุนเซียน สือหย่งและพวกที่เหลือยืนก้มหน้าเหมือนกับนักเรียนโดนครูดุ  พวกเขาไม่โกรธแม้แต่น้อย  นายท่านปิงเป็นแม่ทัพทหารระดับสูงขนาดนั้น สามารถกู้วิกฤติได้ นั่นถือเป็นเกียรติที่ยิ่งใหญ่

ปิงปล่อยวางอย่างเลือกไม่ได้  เขาตระหนักว่าเมื่อเขาพูดกับพวกเขาดีๆ  ใบหน้าของพวกเขาจะแสดงความอึดอัดและหวาดกลัว  แต่เมื่อเขาดุด่าพวกเขา  สีหน้าของพวกเขาจะพอใจและอารมณ์ดี

เขาเยาะเย้ยพวกนี้ในใจ ช่างเป็นพฤติกรรมที่น่ารังเกียจอะไรเช่นนี้!

แต่สำหรับเขา แผนการฝึกฝนของพวกเขาเป็นชั่วโมงของมือสมัครเล่นชัดๆ  แม้ว่าหวังจุนเซียนจะขยัน, แต่มาตรฐานของพวกเขายังอ่อนด้อย  ก็ได้ ขอให้ขยันเป็นพอ นั่นพอจะรับผิดชอบกับการฝึกฝนได้แล้ว  ถ้าเอาพวกโง่ๆ เข้ามาฝึกฝน อย่างนั้นเขาจะต้องฉุดพวกเขาออกมาเป็นพรวน และปิงแทบจะรู้สึกบ้าจริงๆ

 “จากวันนี้เป็นต้นไป เนื้อหาการฝึกฝนทั้งหมดจะถูกยกเลิก  และพวกเขาจะต้องฝึกเพียงอย่างเดียว, การร่วมผสาน!  ข้าต้องการให้พวกเขาฝึกร่วมผสานพลังอย่างเดียว และระดับผสาน 50% คือขั้นต่ำที่สุด!  จากวันนี้ไปพวกเจ้าทุกคน ต่อให้ตายก็ต้องฝึกให้ดีขึ้น!”

ปิงโบกมือ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาอำมหิต ผสานพลังได้ 32% นี่เล่นตลกหรือเปล่า?

 “ขอรับ!”

 “เราจะฝึกสู้ตาย!”

 “ไม่ว่านายท่านจะสั่งอะไรก็ตาม เราจะทำตาม!”

ทุกคนเริ่มพูดอย่างตื่นเต้น ทำให้ปิงอดเอามือก่ายหน้าผากไม่ได้  พวกเขาเป็นฝูงผู้คน  แต่ปิงเรียกร้องมาตรฐานสูง  ดังนั้นเขาโบกมือไล่อย่างเหลืออด  “ไปได้แล้ว!  ไปเริ่มฝึกกันเดี๋ยวนี้ ทุกคนเลย!”

ฝูงคนแตกกระจายแยกย้ายไปเหมือนนก

ปิงตัดสินใจตามหาถังห้าวเพื่อพูดคุยถึงแผนต่อไป  และเมื่อเขาก้าวออกจากห้อง เขาได้ยินเสียงโวยวายของถังห้าว

 “ข้าไม่มีเงิน!  ข้าบอกพวกเจ้าแล้วว่าข้าไม่มีเงิน!”  ถังเทียนหงุดหงิด, กลุ่มคนที่ไม่ชัดแจ้งและสับสนกำลังปั่นป่วนมาก

 “นายท่าน นี่ไม่จำเป็นต้องใช้เงินมาก  ราคาตลาดปัจจุบันของกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวไม่สูงและถูกมาก แค่สองล้านคราวด์ก็สามารถจ้างกองกำลังได้แล้ว  ข้าน้อยรู้ว่าจะค้นหากองกำลังปีศาจแท้จริงได้ที่ไหน เราแค่ต้องการจ้างคนมากกว่า 60 คน ไม่สิ, มากกว่า 30 คนยังเป็นไปได้ และหลังจากบูรณาการแล้ว  กำลังรบของเรา...” สือเซินชักชวนไปเรื่อย

หลังจากสู้รบแล้ว อาจกล่าวได้ว่าเขาพยายามทำให้กองกำลังปีศาจได้รับความโปรดปราน  แต่ในเวลาอันรวดเร็ว เขาก็สงบจิตใจได้จากชัยชนะที่ตื่นเต้น  ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นจากความตายของซุนเจี๋ยและการทำลายล้างกองพลที่แปดที่มีต่อทวีปฝานซิงโจว

อำนาจของทวีปฝานซิงโจวไม่ใช่สิ่งที่ทวีปซางโจวหวังจะต่อต้านได้

ตอนแรกเริ่มเขาแนะนำให้นายท่านไปจากทวีปซางโจวชั่วคราวเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายเป็นทางเลือกที่สมเหตุผลที่สุด  ในภูมิภาคใต้ มีสองสามทวีปที่มีความสามารถเทียบเคียงได้กับทวีปฝานซิงโจว

ข้อเสนอแนะของเขาถูกนายท่านบอกปัดโดยไม่ลังเล

ความจริง เขาไม่พบว่าแปลก  นายท่านได้สร้างปราสาทดำและนั่นเป็นเบาะแสในตัวอยู่แล้ว

เนื่องจากสงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้  อย่างนั้นพวกเขาก็ต้องหาทางเพิ่มพลังความแข็งแกร่งของตนเอง  และเขาเชื่อมั่นในนายท่านเหมิ่งหนาน เพราะเขาเข้าใจในพลังของเงินตรา

ด้วยกล่องพลังต้นกำเนิดซึ่งมีกฎธรรมชาติอยู่ภายใน  ประกอบกับอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดของคนแคระน้ำเงิน หอกของต้นน้ำแข็งฟ้า  สือเซินเชื่อว่านายท่านเหมิ่งหนานมีความมั่งคั่ง และแม้แต่ทวีปฝานซิงโจวก็เป็นที่รู้กันดี เพราะธุรกิจของพวกเขาไม่สามารถเทียบกับเขา  แต่ทวีปเถื่อนเป็นที่รู้จักกันว่ากันดารและแห้งแล้งไม่ใช่หรือ?  ดูเหมือนข้อมูลเช่นนั้นผิดไป

ถ้าพวกเขาสามารถเติมเต็มตำแหน่งของพวกเขาด้วยกองกำลังปีศาจอีกสองสามตำแหน่ง  บวกกับได้อาวุธยุทโธปกรณ์ชั้นดี  สือเซินเชื่อว่าพวกเขาจะเตรียมการรับสงครามที่จะมีมาถึงได้

เขารู้สึกว่าข้อเสนอแนะของเขาคงจะสำเร็จแน่นอน ในตลาดปัจจุบันนี้ เป็นเรื่องยากที่จะแยกแยะระหว่างกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวได้  ด้วยปัญหาศักดิ์ศรีของพวกเขา ทำให้มูลค่าของพวกเขาตกลงอย่างมาก สำหรับนายท่านเหมิ่งหนานผู้เป็นผู้ทรงอิทธิพลผู้มั่งคั่ง แค่เพิ่มอัตรากองกำลังปีศาจ ยังไม่อาจเทียบเคียงอุปกรณ์ในตัวพวกเขา

แต่เขาคาดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อยว่า นายท่านของเขาจะบอกไม่มีเงิน!

เมื่อเขาได้ยินคำพูดเหล่านี้ สือเซินแทบกระอักโลหิต  เขาจ้องมองถังเทียนอย่างตกใจ และคิดว่าเขาได้ยินผิดไป

ไม่มีเงิน....

ถังเทียนไม่สบายใจที่สือเซินจ้องหน้าเขา และเสริมกำลังทั้งที่เขาบอกว่าไม่มีเงิน  พวกเจ้าทุกคนน่ารำคาญนัก  หนุ่มน้อยนี้ก็ห่วงเรื่องเงินอยู่แล้วเข้าใจบ้างไหม?  หลังจากนี้ไปครึ่งวัน ข้าก็ยังไม่มี! เฮ้, พวกเจ้ายังจะเสนอหน้าต่อข้าไปเพื่ออะไรอีก?

พวกเจ้าต้องการสู้ใช่ไหม?  ข้ามีอารมณ์พอแน่!

คนซื่อตรงก็แค่ผิดไปเพราะตาบอดและสือเซินก็พ่ายแพ้ไปแล้ว  ไม่มีเงินหรือ?  นายท่านจะเชื่อมโยงคำเหล่านี้ได้ยังไง?  นายท่านพูดคำอย่างนี้ออกมาได้ยังไง ไม่มีเงิน นายท่านล้อเล่นหรือเปล่า?  ทำไมท่านต้องทำหน้าโกรธเกรี้ยวบิดเบี้ยวอย่างนั้น

สือเซินพยายามสูดหายใจลึก จากนั้นพูดอย่างเป็นงานเป็นการ  “นายท่าน ถ้าท่านมีเงื่อนไขอะไรกับข้า โปรดบอกข้ามาเถิด! โปรดอย่าใช้คำพูดเหล่านี้ทำให้ข้าสับสน มันทำร้ายจิตใจกันเกินไป”

ถังเทียนทำท่านตะกุยอากาศ  เขากลอกนัยน์ตาไปมาและทำปากยื่นจนแทบแตะพื้น  เขารู้สึกตัวว่ากำลังจะบ้า...

เย็นไว้  ข้าต้องเย็นไว้!

ถังเทียนกัดฟัน  “เจ้าต้องการให้ข้าพิสูจน์ยังไง ถึงจะพิสูจน์ได้ว่าข้าไม่มีเงิน?”

 “นายท่านไม่สามารถพิสูจน์” สือเซินมีสีหน้าทำนองว่า ‘ข้าต้องใจเย็น  ต้องใจเย็นเช่นกัน’

ถังเทียนพูดไม่ออก  เขาจ้องมองสือเซินและไม่รู้จะพูดยังไง

 “หอกต้นน้ำแข็งฟ้าก็คืออาวุธที่ล้ำค่ามาก สำหรับนายท่านยังสามารถเอาออกมากองได้ นั่นเป็นไปไม่ได้ที่ท่านจะไม่มีเงิน”  สือเซินแสดงความเห็นอย่างสร้างสรรค์

 “เดี๋ยวก่อน, ท่านกำลังบอกว่านั่นมีค่ามากอย่างนั้นหรือ?”  ถังเทียนถามจริงๆ

 “มีค่ามากๆ!” สือเซินตอบ

 “จริงเหรอ?”  ถังเทียนถามย้ำอีกครั้ง

 “แน่นอน!” สือเซินยืนกรานหนักแน่น

ถังเทียนก็คร้านจะพูดต่อ ปัง, เขาโยนกองต้นน้ำแข็งฟ้าอีกกองหนึ่ง ครึ่งหนึ่งของส่วนสูงของเขา เขาโยนอีกกองหนึ่ง ครึ่งหนึ่งของส่วนสูงเขา

ปัง ปัง ปัง.....

กิ่งต้นน้ำแข็งฟ้ากองแล้วกองเล่าที่มีขนาดครึ่งหนึ่งของส่วนสูงของเขากองพะเนินเป็นภูเขาย่อมๆ

ถังเทียนมองดูสือเซินและถามด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ  “ท่านแน่ใจนะว่าของพวกนี้มีค่า?”

ถ้าพวกมันมีค่าจริง อย่างนั้นปัญหาเรื่องเงินจะคลี่คลายออกไปอย่างรวดเร็ว  เนื่องจากเขาสามารถขายกิ่งทั้งหมดได้ทันที  สำหรับถังเทียน  กิ่งพวกนี้ ไม่ต่างจากฟืนจุดไฟ

เมื่อวานนี้ หอกต้นน้ำแข็งฟ้าก็ทำให้สือเซินตกใจอยู่แล้ว  เขาต้องใช้เวลาทั้งคืนสงบสติอารมณ์ และเขาคิดว่าเขาไม่ควรจะสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองเหมือนเมื่อวานนี้  แต่ความจริงมันโหดร้ายจริงๆ...

มันโหดร้ายเกินไป!

ฉากภาพที่อยู่ต่อหน้าเขาเป็นเหมือนความฝัน  ถึงขั้นที่สือเซินรู้ว่าแม้แต่จะเป็นในฝันของเขาก็ตาม  ภาพเช่นนี้ก็ไม่เคยเกิดขึ้น

หลังจากยืนอึ้งไปสองสามนาทีแล้ว สือเซินหันหน้ามาคล้ายๆ กับหุ่นยนต์  สีหน้าของเขาน่าเกลียดกว่าร้องไห้เสียอีก  “นายท่าน, ตอนนี้ข้าชักไม่แน่ใจแล้ว ว่ามันจะมีค่าหรือไม่”

หอกต้นน้ำแข็งฟ้า สำหรับสือเซิน พวกมันถูกมองว่าเป็นอาวุธเทพเจ้า  อาวุธเทพอย่างนั้นยากยิ่งนักที่จะได้รับ และมีเป็นกองๆ หรือ.. อาจเป็นสิบกอง...

สือเซินคิดว่าเขาผิดไป  สิ่งที่อยู่ต่อหน้าเขาไม่ใช่หอกต้นน้ำแข็งฟ้า  แต่เป็นสิ่งที่ดูคล้าย  และนั่นค่อยดูสมเหตุผล

ข้าบอกท่านแล้ว ของเหล่านี้มีค่าเท่าใด?  ตั้งแต่แรกถังเทียนไม่เชื่อว่าของเหล่านี้จะมีค่ามาก  ทะเลแสงน้ำเงินต้องมีต้นน้ำแข็งฟ้ามากมาย จนถึงจุดที่ทำให้คนโกรธ เป็นไปได้หรือที่ของกระจอกถูกๆ เหล่านี้จะกลายเป็นของมีค่า  ...

ถังเทียนรู้สึกว่าเขาได้พิสูจน์เรียบร้อยแล้วว่าเขาไม่มีเงินก็ให้รู้สึกยินดี  เจ้าต้องรู้นะ สามารถโน้มน้าวกลุ่มสหายที่สับสน  ความยากลำบากมีมากกว่าการต่อสู้ในสงคราม

ถังเทียนพอรู้สึกตัวว่าตนชนะก็พอใจเป็นธรรมดา

เขาตบไหล่สือเซินและปลอบโยนเขา  “อย่าเศร้าไปเลย เรายังคงอยู่ขั้นเริ่มต้น  แม้ว่าตอนนี้เราจะจน  แต่ในอนาคตเราจะดีขึ้น”

สีหน้าของสือเซินยิ่งน่าเกลียดกว่าร้องไห้

ใจของถังเทียนเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น  เมื่อฝันของใครๆ ที่จะร่ำรวยต้องแหลกสลาย  พวกเขามักจะเป็นแบบนี้

นี่แหละชีวิตนะลุง, ถังเทียนถอนหายใจ แต่ก็มีความพอใจ

ปิงผู้ปรากฏออกมาและได้เห็นภาพเช่นนี้ก็ยังเต็มไปด้วยความเห็นใจสือเซิน

เขาไตร่ตรองถึงปัญหาเรื่องเงิน ซึ่งต้องคลี่คลายให้เร็ว  เขาเดินไปหาสือเซินและกล่าว  “ทำไมเจ้าไม่เอาไปขายสักสองสามชิ้นเล่า  ดูว่าจะขายอะไรได้บ้าง ตัวอย่างเช่น ดาบพายุทมิฬ เรามีอีกเยอะ เจ้ามีประสบการณ์เพียงพอ เนื่องจากเจ้ามีสมาชิกไม่มาก จุดมุ่งหมายเล็ก ต้องรีบ และให้ยืดหยุ่นเรียกราคาให้ดี  ความจริงการทำธุรกิจไม่เหมาะสมกับพวกเจ้าเท่าใดนัก  แต่ตอนนี้เจ้าก็เห็นข้อจำกัดของกำลังคนของเรา  ข้าได้แต่พึ่งพาเจ้า  แต่เจ้าต้องรีบด้วย ข้าคาดว่าการตอบโต้จากทวีปฝานซิงโจวจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

สือเซินตื่นจากความรู้สึกที่สูญเสียของเขา  เขาเคยจนมาแล้ว การร่ำรวยกระทันหันทำให้เขารู้สึกไม่สะดวกสบายเอามากๆ  ตอนนี้ที่เขากลับไปจุดเริ่มต้น เขามีภาระที่พูดไม่ออกอยู่บนบ่า

บุรุษคนหนึ่งไม่เคยพอใจ  แต่ว่าสถานการณ์ปัจจุบันของเราดีกว่าในอดีตของเรามาก  ดาบทะเลหิมะค่ำ ดาบวายุทมิฬ เพิ่มด้วยเกราะปีกของเรา  กล่องพลังต้นกำเนิด  หอกต้นน้ำแข็งฟ้าปลอมและทั้งหมด  ของทั้งหมดเหล่านี้ ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะสามารถมีได้

และนายท่านเชื่อใจในเราว่าเป็นของล้ำค่าอย่างแท้จริง

สือเซินพยักหน้าของเขาและตอบ  “เมื่อสินค้าถูกจัดเตรียมไว้  เราจะแยกไปทันที”