ยอดยุทธไร้เทียมทาน ตอนที่ 597 หอมกลิ่นเงิน

ตอนที่  597  หอมกลิ่นเงิน

 “หอกต้นน้ำแข็งฟ้าคือของวิเศษของเผ่าคนแคระน้ำเงิน  พวกมันเกิดในทะเลน้ำเงินและก่อให้เกิดการตกผลึกของพลังงาน  สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของมันก็คือมันบรรจุพลังงานที่เป็นพิษ และเราเรียกกันว่าพิษน้ำเงิน  พลังงานพิษรูปแบบนี้ไม่สามารถพบได้ในที่อื่น  มันสามารถเข้าไปในพลังงานอย่างอื่นและกัดกร่อนพลังงานนั้นด้วย  ด้วยความเร็วระดับนั้น พิษนี้จึงมีพลังคุกคามและน่ากลัวมาก”

ไป๋เสี่ยวอธิบาย   เมื่อเขาพาดหอกน้ำแข็งฟ้าก็รู้ถึงพลังน่ากลัวที่แผ่ออกมา

 “ในโลกน้ำเงิน มีเพียงคนแคระน้ำเงินระดับสูงและคนแคระน้ำเงินชั้นราชวงศ์จึงจะมีคุณสมบัติได้ใช้หอกต้นน้ำแข็งฟ้าได้”

 “มีแต่คนแคระน้ำเงินที่อยู่ในโลกน้ำเงินเท่านั้นหรือ?  มันใหญ่มากไหม?”  ฉินอวี่หรันถามอย่างสงสัย

 “เป็นแดนที่กว้างขวางมาก  พวกเขามีเมือง ภาษาและวัฒนธรรมของตนเอง”  ไป๋เสี่ยวอธิบาย  “คนแคระน้ำเงินเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่ง และมีจำนวนมากกว่าที่เราจะนึกภาพออก  และพวกที่เราพบเห็นก็เป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง  ส่วนใหญ่ของคนแคระน้ำเงินจะอยู่ในมิติว่าง และส่วนของมิติว่างนั้นจะเชื่อมโยงกับทวีปต่างๆ นั่นจะทำให้คลื่นน้ำเงินปรากฏได้ทุกที่”

ฉินอวี่หรันประหลาดใจ  “ข้าเคยคิดว่าพวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลา ที่ไม่มีปัญญา”

 “พวกเขาส่วนใหญ่จะเป็นเช่นนั้น”  ไป๋เสี่ยวพูดต่อ  “แต่มีพวกเขาหลายคนและมีบางกรณีที่พวกเขากลายเป็นคนที่มีสติ พวกเขาจะกลายเป็นผู้ตื่น  คนแคระน้ำเงินที่ตื่นแล้วจะมีสติปัญญาฉลาดมาก และถ้าพวกเขายินดีจะมอบความจงรักภักดีให้กับทะเลน้ำเงิน  พวกเขาจะได้รับตำแหน่งที่สูงส่งทันที  แต่มีคนแคระน้ำเงินผู้ตื่นหลายคนที่มีความคิดเป็นของตนเองและอาศัยอยู่ด้วยกัน  ดังนั้นตอนนี้วัฒนธรรมและวิถีชีวิตจะมาจากกลุ่มคนแคระน้ำเงินที่ตื่นขึ้นแล้วนี้”

 “พี่ไป๋ช่างรู้เยอะจริงๆ”  หน้าของฉินอวี่หรันเต็มไปด้วยความยำเกรง  นางชี้ไปที่หอก  “อย่างนั้นหอกต้นน้ำแข็งฟ้าจะมีราคามากไหม?”

 “พวกมันมีราคามากจริงๆ”  ไป๋เสี่ยวพยักหน้า  “ของอย่างนี้ใช้ประโยชน์ได้สองอย่าง หนึ่งใช้ในการค้นคว้า  และอีกประการหนึ่งใช้กลั่นสร้างพิษน้ำเงิน  ถ้าท่านเอามาประมูลขายจะต้องมีราคาเกินกว่าสิบล้านคลาวด์”

ฉินอวี่หรันตาเป็นประกาย  “พี่ไป๋, โปรดอย่าล้อผู้น้องเลย  20 ล้านผู้น้องจะได้มีสมบัติสักชิ้นหนึ่ง”

นางต้องการช่วยพี่เหมิ่งหนาน  แม้ว่านางไม่ได้มาจากครอบครัวที่มีฐานะดีมาก  แต่นางก็ยังหาเงินได้ 20 ล้าน  แม้ว่าในความเป็นจริงนางรู้ว่าพี่เหมิ่งหนานทำรายได้ไปแล้ว 600 ล้านและไม่ได้ขาดแคลนเงิน 20 ล้าน  แต่นางต้องการจะแสดงความปรารถนาดีในฐานะที่เขาเป็นผู้มีพระคุณของนาง

ต่อหน้าไป๋เสี่ยวสามารถพูดอะไรก็ได้  แต่ถังเทียนโบกมือและพูดอย่างอ่อนโยน  “ข้าจะให้ชิ้นนี้เป็นของขวัญเจ้า”

โดยไม่สนใจว่าฉินอวี่หรันจะมีท่าทีแปลกใจยังไง  เขาหันมาถามไป๋เสี่ยว  “ท่านต้องการซื้อจริงๆ หรือเปล่า?”

ไป๋เสี่ยวยินดี  แต่ก็อดตกใจไม่ได้  “อย่าบอกนะว่าพี่เหมิ่งยังมีหอกต้นน้ำแข็งฟ้าอยู่อีก?”

 “เจ้าต้องการมากเท่าไหน?”  ถังเทียนถาม

ไป๋เสี่ยวยิ่งตกใจหนักกว่าเดิม  แต่ก็มีความสุข  “พี่เหมิ่ง ท่านมีอยู่เท่าไหร่  ข้าขอเหมาหมดก็แล้วกัน!”

 “แน่ใจนะ?”  ถังเทียนสงสัย

หัวใจของไป๋เสี่ยวเต้นผาง  หรือว่าคนผู้นี้มีมากมาย?  แต่เมื่อคิดถึงการ์ดในกระเป๋าของเขา  เขาชักจะวิตก แต่ก็ยังระมัดระวังอยู่  “ถ้าท่านมีมาก  เราไม่สามารถประเมินราคาได้อีกต่อไป งั้นชิ้นละแปดล้านเป็นยังไง?”

 “ไม่มีปัญหา!”

พูดได้แค่นั้นก็มีเสียง ปัง, หอกน้ำแข็งฟ้ากองหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้าไป๋เสี่ยว ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้น ฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นแฝงด้วยกลิ่นเงินคลาวด์

ไป๋เสี่ยวตะลึง  ตาของเขาจ้องมองกองหอกต้นน้ำแข็งฟ้าและสีหน้าของเขากลับกลายว่างเปล่า

ฉินอวี่หรันเอามือปิดปากที่อ้าค้างของนาง  นางไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง

กองหอกต้นน้ำแข็งฟ้า ขนาดครึ่งส่วนสูงคน..

สือเซินที่เพิ่งได้สติกลับมารู้สึกว่าโลกนี้ก็ยุติธรรมเช่นกัน และอดชุ่มชื่นในหัวใจมิได้  ถ้าไป๋เสี่ยวรู้ว่านายท่านมีหอกต้นน้ำแข็งฟ้าที่กองเต็มลานฝึกฝนได้ทั้งหมด  ข้าสงสัยเหลือเกินว่าเขาจะทำหน้ายังไง?

แต่หลังจากมีความสุขมากมายแล้ว  สือเซินก็สงบใจลงได้ เขายิ่งตกใจจนความรู้สึกชา

จริงสิ  ความจริงข้าพบว่าตัวข้าเองได้พบผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เข้าแล้ว!

ในการรับสมัครคนเพิ่ม  เขาเชื่อว่าเจ้านายของเขาคงไม่ปฏิเสธความคิดนั้นอีกต่อไป  ด้วยราคาเพียงสองล้านคลาวด์ต่อกองกำลังปีศาจ 10 กองก็เป็น 20 ล้าน และ 100 กองก็ 200 ล้าน และ 500 กองก็เพียงพันล้าน

สวรรค์ในที่สุดก็เมตตาสงสารข้า  หน่วยรบพันล้าน และข้าสามารถใช้คำว่า “เพียง” นี่ยิ่งรู้สึกดีขึ้นไปใหญ่

โดยการเพิ่มคนห้าร้อยคน บวกกับพวกเขาอีก 45 คนสามารถดำเนินภารกิจภาคบังคับได้  นั่นย่อมเกิดขึ้นได้

นายท่านไม่ควรปล่อยวางเพียงเท่านี้  ใช่แล้ว เขาไม่ควร ทำไมข้าต้องกังวลมากนักเล่า?

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง ไป๋เสี่ยวฝืนหัวเราะ  “พี่เหมิ่งร้ายกาจสมชื่อจริงๆ ร้ายกาจมาก  ข้าชักสงสัยแล้วว่าท่านไปบุกตะลุยเมืองคนเเคระน้ำเงินมาหรือเปล่า?”

ด้วยคำพูดเหล่านั้น เขาพยายามจะสืบค้นว่าหอกต้นน้ำแข็งฟ้านั้นได้มาจากไหน  หลังจากมีหอกน้ำแข็งฟ้าปรากฏขึ้นมามากมาย นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาให้ความสนใจเบื้องหลังของเหมิ่งหนาน

 “ท่านมีเงินอยู่เท่าใด?”  ถังเทียนมองไป๋เสี่ยวและถามตรงๆ  เขาแก้สายที่มัดหอกต้นน้ำแข็งฟ้าออก

ดวงตาที่รุกเร้าแข็งกร้าวของเขา  เขานับว่าแข็งแกร่งมาก  ไป่เสี่ยวฝืนหัวเราะในใจ  “ข้ายังพอมีแปดร้อยล้านคราวด์”

 “กิ่งละ 8 ล้าน 80 ล้านต่อ 10 กิ่ง 800 ล้านก็ 100 กิ่ง หึหึหึ อย่างนั้น! โอ๊ะๆ เนื่องจากเจ้าเป็นลูกค้าคนแรกของข้า  ข้าจะแถมให้ 10 กิ่ง” ถังเทียนคำนวนและกล่าว

เขาหยิบหอก 110 กิ่งและวางไว้ข้างหน้าของไป๋เสี่ยว จากนั้นแบมือ

ไป๋เสี่ยววางการ์ดไว้ในมือของถังเทียนด้วยความยินดีและหัวเราะ  “คำกล่าวที่ว่าคนเกลียดเงินน้อยลงเมื่อยามต้องใช้จ่าย นับว่าข้าได้เจอกับตัวเองแล้ว”

เขามองดูอย่างไม่เต็มใจ ขณะที่ถังเทียนมัดหอกน้ำแข็งฟ้าอื่นๆ  หอกต้นน้ำแข็งฟ้า 100 กิ่ง แค่ทำให้จำนวนลดลงเล็กน้อย

 “ไม่ต้องห่วง เมื่อท่านมีเงินอีก ก็มาหาข้าได้”  ถังเทียนตบอกตนเอง แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญใจกว้าง

ไป๋เสี่ยวพูดอย่างจริงจัง  “เมื่อเรามาถึงทวีปทรายขาว  ข้าจะไปเอาเงินจากบ้านมาเพิ่มอีก  ดังนั้นข้าหวังว่าพี่เหมิ่งคงจะเหลือไว้ให้ผู้น้องสักจำนวนหนึ่ง”

เขารู้ว่าการแข่งขันต่อสู้เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์นี้มากมายเพียงไหน

 “ย่อมได้!” ถังเทียนตอบตกลงอย่างมีความสุข

เมื่อเห็นว่าถังเที่ยนทำรายได้ถึง 1.4 พันล้าน ฉินอวี่หรันมีความสุข  แต่ขณะเดียวกันนางก็รู้สึกผิดหวัง  นางมีความสุขที่ว่าพี่เหมิ่งหาเงินได้  แต่ผิดหวังเพราะนางไม่ได้ช่วยอุดหนุนเขาเลยแม้แต่น้อย  นางลอบสังเกตในใจ และบอกตัวนางเองว่านางจะสามารถช่วยพี่เหมิ่งที่ทวีปทรายขาวได้บ้าง

ถังเทียนเก็บหอกน้ำแข็งฟ้า และหลังจากพูดสนทนากันแล้ว  พวกเขาสังเกตว่าฉินอวี่หรันเหนื่อยบ้างแล้ว ทุกคนจึงแยกย้ายกัน

หลังจากประสบกับการต่อสู้ดุเดือด ทุกคนรู้สึกเหน็ดเหนื่อย

แน่นอน ถังเทียนไม่จำเป็นต้องกลับไปที่ห้องโกดังสินค้าแล้ว เนื่องจากป้าชิวจัดห้องพักอย่างดีให้เขา และให้ถังเทียนกับคนของเขาได้พัก

เมื่อกลับมาที่ห้อง สือเซินพูดทันที  “นายท่าน, แผนเสริมทัพกองกำลังปีศาจ...”

 “ไม่มีปัญหา!”  ถังเทียนโบกมือและพูดอย่างใจกว้าง  ความรู้สึกตอนมีเงินแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

สือเซินดีใจแทบบ้า หลังจากผ่านมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่หน่วยของเขาสามารถเสริมสายเลือดใหม่เข้ามาได้

ถังเทียนถามทันที  “ผู้อาวุโสซือ เรือรบแบบนี้ราคาเท่าไหร่?”

 “ข้าไม่แน่ใจ  สือเซินมีสีหน้าสับสน  “เรือรบระดับสูงอย่างนั้นเป็นสิ่งที่ข้าน้อยไม่เคยได้เกี่ยวข้องมาก่อน  แต่ทวีปทรายขาวมีอู่ต่อเรือที่เชี่ยวชาญ นายท่านสามารถไปถามที่นั่นได้”

ถังเทียนผิวปาก  จากนั้นพูดเสียงงัวเงีย “พักกันเถอะ”

เมื่อเอนตัวลงนอน ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทับโถมใส่ถังเทียน  การสู้รบทำให้ร่างกายของเขาต้องทนรับภาระหนักจากพลังงาน  และเขาต้องใช้ความอดทนอย่างหนัก เป็นเพราะความตื่นเต้นระหว่างต่อสู้ทำให้เขาไม่สนใจตรงนี้  แต่เมื่อเขาพัก เขาไม่อาจทนได้อีกต่อไปและหลับสนิททันที

ถังเทียนเวลาหลับสนิท ลมหายใจจะอ่อนล้าแผ่วเบา  ขณะที่ร่างกายของเขากระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ

เปลวเพลิงสีเทาลุกพรึ่บจากผิวของเขาและลามไปเงียบๆ  พลังงานรอบๆ ยังคงโจมตีใส่เปลวไฟ และส่วนหนึ่งของพลังงานที่ไม่บริสุทธิ์สามารถวิ่งเข้าไปในร่างของเขาได้   เปลวไฟได้เผาไหม้พลังงานที่ไม่บริสุทธิ์ และทำลายมันอย่างรวดเร็ว

เปลวเพลิงมีขนาดเล็กลงๆ จนกระทั่งหายวับไป

เมื่อถังเทียนตื่นขึ้นเขารู้สึกอึดอัดไม่สบายตัว เขายืดหลังโดยไม่รู้ตัว

เป๊าะ เป๊าะ เป๊าะ!

เสียงระเบิดดังสองสามครั้งเกิดขึ้นในร่างกายของเขา ทำให้เขาตกใจ  เขาตรวจสอบร่างกายของเขาทันที หลังจากนั้นจึงมีสีหน้าดีใจ

ร่างของเขาแข็งแกร่งมากขึ้นในทุกๆ ด้าน!

หลังจากสงบใจได้ เขานั่งลงและเริ่มกลั่นกรองทุกอย่าง ความก้าวหน้าในร่างกายของเขาดูไม่ค่อยมีเหตุผล และหลังจากคิดดูแล้ว  เหตุผลที่สมควรที่สุดก็คือการต่อสู้เมื่อวานนี้

หลังจากคิดถึงรายละเอียดในการรบทุกอย่าง  เขาพบเหตุผลในเวลาอันรวดเร็ว

หลังจากใช้อาวุธของเรือรบอย่างบ้าระห่ำแล้ว  ร่างของเขาต้องอดทนต่อแรงเครียดในการรับภาระพลังงาน  การรับภาระของพลังงานที่โจมตีเขาไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี  แต่ในช่วงเวลานั้น เขาตื่นเต้นเกินไปและอดทนใช้พลังของร่างกายของเขาและทนต่อการบรรจุรับพลังงานที่แข็งแกร่งรุนแรง

จากลักษณะที่เห็น  แม้ว่าประจุของพลังงานจะมีบางส่วนจากพลังโจมตี มันก็สามารถทำร้ายร่างของเขาให้บาดเจ็บได้  แต่สำหรับร่างพลังกายเป็นศูนย์กลับมีประโยชน์อย่างมาก

เอ.. นี่ก็เป็นวิธีการฝึกที่ดีไม่ใช่หรือ?

ตาของถังเทียนเป็นประกาย  เขาตระหนักได้ทันทีว่า ร่างพลังกายเป็นศูนย์เข้ากันได้กับเรือรบอย่างสมบูรณ์แบบ!  ถ้าทุกคนบนเรือรบมีร่างพลังกายเป็นศูนย์  พวกเขาจะต้องมีความสามารถในการรบแบบไหนกันแน่?

และมันยังสามารถช่วยในการพัฒนาร่างพลังกายเป็นศูนย์ได้

สมบูรณ์แบบเกินไปมิใช่หรือ?

เมื่อคิดถึงเรือรบจำนวนมากครอบคลุมเต็มท้องฟ้า และสร้างระเบิดพลังโจมตีนับไม่ถ้วน ปราบปรามศัตรูของพวกเขาจนโงหัวไม่ขึ้น  ถังเทียนตื่นเต้นมากขึ้นทันที  วิธีการใช้ประโยชน์ของร่างพลังกายเป็นศูนย์มักจะเป็นปัญหาอันดับหนึ่งของกลุ่มดาวหมีใหญ่  ถ้าคำตอบนี้สามารถทำให้สำเร็จจริงๆ  อย่างนั้นช่องว่างระหว่างกลุ่มดาวหมีใหญ่กับดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์จะลดลงอย่างมาก

เรือรบ!  ข้าต้องซื้อเรือรบให้ได้!

ถังเทียนตัดสินใจ เมื่อไปถึงทวีปทรายขาว  เขาจะต้องมองหาอู่ต่อเรือเพื่อจองสร้างเรือรบสักสองสามลำ

แต่สำหรับตอนนี้ เรื่องดีที่สุดก็คือแยกย่อยประโยชน์ที่ได้รับ

ถังเทียนลุกออกจากเตียง และผลักเปิดประตู ถามถึงสนามฝึกฝนและมุ่งตรงไปที่นั่น  สำหรับเรือรบไม้โลหิตนั่นมีความหมายเอาไว้ต่อสู้  บ่อยครั้งที่การเดินทางในทะเลพลังงานกินเวลานาน และสถานที่ฝึกฝนก็มักจะมีการติดตั้งไปด้วย  ความเข้มแข็งของกลาสีเรือเกี่ยวข้องกับพลังของเรือรบ

ในแง่เกี่ยวกับวิทธยายุทธ  ยอดฝีมือด้านวิชากระบี่จะควบคุมปืนใหญ่กระบี่รังผึ้งก็จะเพิ่มพลังให้กับปืนใหญ่กระบี่รังผึ้งอีกมาก  ยอดฝีมือที่แท้จริงสามารถควบคุมกลไกปืนใหญ่กระบี่รังผึ้งและทำลายเรือรบ

แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพสามารถก่อให้เกิดการเปลี่ยนในคุณภาพ  แต่การเปลี่ยนแปลงที่มีคุณภาพนั้นย่อมเป็นการเปลี่ยนแปลงที่แข็งแกร่งที่สุดตลอดไป!

ภายในสถานที่ฝึกฝน  เขาเป็นบุคคลคนเดียว  หลังจากต่อสู้วันก่อน ทุกคนแค่พักผ่อนกัน  ไม่ต้องคำนึงถึงสภาพร่างกายหรือจิตใจ  พวกเขาทุกคนจำเป็นต้องพัก

มีแต่เพียงผู้ที่ผิดมนุษย์อย่างถังเทียนเข้าฝึกวันที่สองหลังจากการต่อสู้ใหญ่ผ่านไป

ถังเทียนไม่เคยเห็นอุปกรณ์ทั้งหมดนี้มาก่อน  แต่เขาคลุกคลีกับปิงมานาน และเห็นจักรกลประหลาดทุกรูปแบบ และในไม่ช้าเขาก็เข้าใจถึงประโยชน์และวิธีใช้เครื่องมือ

เขาเริ่มฝึกในวิทยายุทธพื้นฐานมาได้ชั่วขณะแล้ว  นั่นเป็นเรื่องที่น่าหลงใหลมากที่สุด

วิทยายุทธพื้นฐานเป็นตัววัดที่ดีที่สุดของเขา  เขาคุ้นเคยมากเกินไปด้วยซ้ำ  และการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยใดๆ ก็ตามก็ไม่หลีกหนีความเข้าใจของเขาได้  หลังจากผ่านการฝึกวิชาพื้นฐานแล้ว  เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนทางร่างกายได้ดีเช่นกัน

ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น

แม้ว่าจะเป็นเพียงนิดเดียว  ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น  และนั่นก็ไม่ง่าย

เขาสงบจิตใจตนเองลง และเริ่มจมอยู่กับการฝึกฝนของตนเอง

เปลวไฟรอบกำปั้นของเขา ไม่มีพันธนาการ  ขณะที่เขาตรวจสอบและดูความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมดในเปลวเพลิง