ยอดยุทธไร้เทียมทาน ตอนที่ 602 ศูนย์กลางทหารรับจ้าง

ตอนที่  602  ศูนย์กลางทหารรับจ้าง

ศัตรูแข็งแกร่งมากกว่าที่เขาคิดไว้มาก

แต่เรื่องดีก็คือพวกเขาพบเป้าหมายของพวกเขาแล้ว  แต่ศัตรูยังไม่รู้ความคงอยู่ของพวกเขา  นั่นทำให้พวกเขาได้เปรียบอย่างแน่นอน  และนอกจากขาดแคลนเรื่องเวลา  ถังเทียนรู้สึกว่าพวกเขามีโอกาสชนะมาก

ความมั่นใจของเขาไม่ได้โผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย  ตลอดการเดินทางของเขา  พวกเขาเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขามาก  ถังเทียนไม่เคยกลัวคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากกว่าเขา

ริชาร์ดพบถังเทียนเพื่อเอาเงิน เสร็จแล้วเขาก็ออกมา

ถังเทียนอยู่ในโรงแรมไม่นานนัก

 “นายท่าน นี่คือศูนย์กลางทหารรับจ้างที่ใหญ่ที่สุดของเมืองทรายขาว ทหารรับจ้างที่มาที่นี่ก็เพื่อแสวงหาชีวิตที่ดี เมืองทรายขาวมีบริษัทการค้ามากมายซึ่งก่อตั้งเพื่อเดินทางและเป็นคาราวานการค้า  ดังนั้นบ่อยครั้งจึงต้องเสริมกำลังด้วยคนของพวกเขา  นอกจากนี้ยังมีจ้าวศักดินาผู้ร่ำรวยประจำท้องถิ่นมาเยี่ยมเยือนที่มีชื่อเสียงแห่งนี้”  น้ำเสียงของฮั่นเซินเต็มไปด้วยคำเยินยอ  “ถ้ามีกลุ่มใดที่เตะตาของนายท่าน  อย่างนั้นพวกเขาจะมีความสุขอย่างแท้จริงด้วยโชคลาภใหญ่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา”

หน้าของสือเซินแสดงออกถึงความรังเกียจ เขาเกลียดท่าทางของฮั่นเซิน ดูเหมือนคนที่ไม่ซื่อสัตย์

สิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจมากก็คือทั้งสองคนมีชื่อเหมือนกันคือ “เซิน” และเจ้านายเรียกเขาว่าต้าเซิน (เซินหนึ่ง) และเรียกฮั่นเซินว่า เอ้อเซิน (เซินสอง)

ถูกจัดให้เป็นพวกเดียวกับเจ้าคนไม่มีกระดูกสันหลังนี่ นับเป็นความอัปยศจริงๆ

แต่เมื่อก้าวเข้าไปในศูนย์กลางทหารรับจ้าง สีหน้าของเขาเคร่งเครียด

 “พวกท่านกำลังมองหาอะไรอยู่หรือคะ?” สุภาพสตรีคนหนึ่งยิ้มต้อนรับพวกเขา

สือเซินถาม  “เจ้ามีกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวบ้างไหม?”

 “กองกำลังปีศาจทวีปโยวโจว?”  สุภาพสตรีที่เข้ามาต้อนรับพวกเขาพยักหน้าเมื่อได้ยิน “มีค่ะ ในพื้นที่ 4  เชิญตามข้ามา”

ขณะเดินตามหลัง กลุ่มของเขาก็มาถึงพื้นที่ 4 ซึ่งเต็มไปด้วยทหารรับจ้างรอถูกเลือกไปทำงาน พวกเขาส่วนใหญ่มาจากแผ่นดินที่ยากจนและแห้งแล้ง  และไม่มีพรสวรรค์อย่างอื่นนอกจากฆ่า ไม่มีทักษะดำรงชีวิตอย่างอื่น  พวกเขาทำได้แต่เพียงรออยู่ในพื้นที่ของเขาตลอดทั้งวัน รอโอกาสได้รับเลือก

การแข่งขันภายในรุนแรงเสมอ

 “นายท่านผู้นี้ต้องการรับสมัครกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจว โปรดรักษากฎเกณฑ์และตามมารับการสัมภาษณ์” สุภาพสตรีนั้นพูดเสียงดัง

กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกระโดดหัวเราะทันที

 “กองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวเหรอ?  ฮ่าๆ นั่นมือสมัครเล่น!”

 “ดีสำหรับเราแล้วที่มือสมัครเล่นคนหนึ่งอยู่ที่นี่  พวกเขาหลอกง่ายจะตายไป! บางทีเราอาจได้รับโอกาสในวันนี้ก็ได้

 “ดูเพียงแว่บเดียว ข้าก็บอกได้เลยว่า เป็นเจ้าโง่ที่พกเงินมามาก  ข้าจะไปเอง”

 “ข้าด้วย!”

……

ถังเทียนมอบงานให้สือเซินทำการคัดเลือกกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจว  ถังเทียนสงสัยว่าสือเซินจะใช้วิธีใดเลือกกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวที่แท้จริงออกมาจากกลุ่มคนพวกนั้นได้ ตอนแรกสือเซินตั้งใจจะรับสมัครพวกเขาโดยตรงจากทวีปโยวโจว  แต่เนื่องจากพวกเขาขาดแคลนกำลังคน  เขาจึงเสนอให้เสี่ยงโชคดูจากศูนย์กลางทหารรับจ้างประจำท้องถิ่น

หน้าของสือเซินยังคงใจเย็น แค่ดวงตาของเขาก็เย็นชาแล้ว ยิ่งทำให้เขาดูเยือกเย็นมากยิ่งขึ้น

คนกลุ่มใหญ่หัวเราะและยืนขึ้น  ขณะที่คนอื่นๆ ต้องการสนุกกับฉากภาพที่ตื่นเต้น ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ชื่อเสียงของกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวกลายเป็นอื้อฉาว และมีแต่พวกมือสมัครเล่นที่มาถามหาพวกเขา

 “ยังมีที่ต้องการมาเพิ่มอีกไหม?”  สือเซินถามอย่างเฉื่อยชา

 “ไม่มี!” คนข้างล่างตะโกน และบางคนก็หัวเราะคิกคัก

 “ดี” หน้าของสือเซินยังคงสงบ  “ถ้าพวกเจ้าสามารถยืนอยู่ได้หลังจากผ่านไป 30 วินาที อย่างนั้นพวกเจ้าก็มีคุณสมบัติพอ”

พูดแค่นั้น เขาก้าวเท้าออกมาและคนที่อยู่ด้านหลังสิบคน ทุกเดินมาข้างหน้าพร้อมกับถือดาบในมือ  พวกเขาแค่เพียงก้าวออกมา แสงรังสีของพวกเขาประสานกันเป็นหนึ่ง

ปัง!

รังสีถูกปลดปล่อยออกมาอย่างน่าประหลาดใจ โดยไม่มีคำเตือน คลื่นรังสีอำมหิตที่เกิดฉับพลันทำให้อุณหภูมิห้องลดลงฮวบฮาบ  โดยไม่มีอะไรป้องกัน เซียนส่วนใหญ่รู้สึกเจ็บปวดเหมือนถูกฟาดที่หน้าอกจนต้องถอยออกไปเจ็ดแปดก้าว  ก่อนที่จะหยุดลงได้ ขณะที่ความตื่นตะลึงครอบงำใจของพวกเขา

มีอยู่เพียง 20 คนที่ทนอยู่ได้โดยไม่ขยับ

สือเซินยังคงตะโกนบอกเวลาโดยไม่เปลี่ยนแปลง  “เจ็ด แปด  เก้า...”

มือขวาของเขายังคงกำด้ามดาบทะเลหิมะยามค่ำ รังสีของเขาเพิ่มระดับขึ้นทันที

อีกหกคนไม่สามารถจะยืนอยู่ได้และถอยหลังออกไป  และมีสามคนรู้สึกว่าแข้งขาอ่อนและร่วงลงกับพื้น ในขณะนั้นไม่มีใครเยาะเย้ยพวกเขา  ทุกคนมองสือเซินด้วยความกลัว

รังสีของทั้งสิบเอ็ดคนรวมเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีข้อบกพร่องเหมือนเป็นคลื่นรุนแรง คลื่นลูกแล้วลูกเล่า แต่ละลูกสูงมากกว่าแต่ก่อน

คนที่เหลือสิบสี่คนกำลังฝืนยืนหยัดอยู่  พวกเขาขบฟันแน่น เส้นเลือดปูดโปนทั้งร่าง และกระตุ้นพลังงานสุดกำลังปลดปล่อยรัศมีครอบคลุมร่างกายพวกเขา

ตรงกันข้าม แสงรัศมีรอบตัวสือเซินและกลุ่มของเขานุ่มนวลมาก

แต่รัศมีนั้นรวมเป็นหนึ่งเดียว

ทุกคนตะลึงอยู่กับที่ ระดับความเข้ากันได้ของพวกเขา 80% และยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกกลัวมากขึ้น พวกเขายังไม่ได้ชักดาบด้วยซ้ำ!

 “สิบแปด  สิบเก้า....”

ปากของสือเซินเม้มโค้ง แต่นั่นคือรอยยิ้ม ซึ่งไม่มีความอบอุ่นแต่อย่างใด มีแต่ความเย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็ง  หลังจากถูกคนเยาะเย้ยก่อนนั้น  นั่นทำให้ไฟในตัวของเขาลุกโชน

กองกำลังปีศาจทวีปโยวโจว  พวกเจ้าทุกคนเคยเห็นกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวที่แท้จริงหรือไม่?

นัยน์ตาที่เยือกเย็นของเขายิ่งเยือกเย็นมากขึ้น และดาบทะเลหิมะค่ำชูสูงขึ้น

รัศมีที่ถูกปล่อยออกมาก็น่าประหลาด พลังงานในห้องมีมากขึ้น มากขึ้นทุกที หลายๆ คนตระหนักได้ว่าพวกเขาค่อยๆ สูญเสียการควบคุมพลังงานในร่างของพวกเขา

กองกำลังปีศาจที่อยู่ด้านหลังของสือเซินยกดาบวายุทมิฬช้าๆ ทั้งที่ยังอยู่ในฝัก

บึ้ม!

พลังงานรอบตัวสือเซินและกลุ่มของเขากวาดไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง  แสงแพรวพราวลูกแล้วลูกเล่ากลายเป็นพายุหมุนเร่งระดับความเร็วมากขึ้น

ปัง ปัง!

ร่างพวกเขาทีละคนปลิวไปกระทบกับผนังอย่างดุดัน  มีสองคนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย เลือดไหลออกจากปาก หน้าของทุกคนเต็มไปด้วยอาการตกใจ

ในพริบตา ในพื้นที่เหลือคนอยู่สามคน

และในขณะเดียวกันดาบทะเลหิมะค่ำซึ่งอยู่ในมือของสือเซินถูกชูจนสูงสุด  รัศมีของเขาเพิ่มขึ้นในระดับสูงสุด  เหมือนอ่างเก็บน้ำที่ถูกเติมเต็มในระดับสูงสุดและน้ำกำลังรั่วออกมา

ทุกคนกลั้นลมหายใจโดยไม่รู้ตัว พวกเขามีอาการแปลกๆ การโจมตีที่ตามมาจะเป็นราวโลกถล่มทลาย สามคนที่เหลือใช้พลังของตนทั้งหมดเตรียมพร้อมรับการโจมตีที่ตามมา

The timer was already at 26 seconds!

เวลาผ่านไปแล้วยี่สิบหกวินาที!

ปากของสือเซินมีแววเยาะเย้ยทันทีรวมทั้งบริวารทั้งสิบของเขาได้

โดยไม่มีคำเตือน พลังงานที่พุ่งขึ้นจนถึงขีดใกล้จะปะทุพลันหายไปไม่เหลือร่องรอย

ราวกับว่าความรู้สึกและภาพลักษณ์ของพลังงานเป็นเพียงภาพลวงตาทั้งหมด

บุรุษทั้งสามที่ยืนอยู่กระอักโลหิตพร้อมกันและล้มลงกับพื้น

 “ยี่สิบเก้า,  สามสิบ”

รังเกียจขณะที่เขาพูดเย้ยหยัน  “สวะทั้งกลุ่ม”

His voice was not loud, but in the dead silent environment, the entire place could hear him.

เสียงของเขาไม่ดัง  แต่ในสภาพแวดล้อมที่เงียบกริบ ทั้งพื้นที่สามารถได้ยินเขา

ทุกคนมองมาที่กลุ่มของสือเซินเหมือนกับว่าพวกเขาเห็นผี ฉากภาพที่พลังงานจู่ๆ ก็หายไปลวงความรู้สึกของพวกเขาโดยสิ้นเชิง  หนึ่งหมัดที่เต็มไปด้วยพลังและเตรียมเข้าโจมตี  อยู่ๆ ก็ถอยอย่างกะทันหันได้ยังไง?

การถอนพลังครั้งสุดท้ายคือการละเล่นเปลี่ยนแปลงพลังโจมตีซึ่งเกินขีดจำกัดที่ทุกคนคาดไว้มากอย่างแท้จริง 

สามคนที่ทนได้จนถึงที่สุดยังได้รับบาดเจ็บกันทุกคน เพราะพลังโจมตีที่ไร้ลักษณ์

กลุ่มสวะ คำเหล่านี้ฟังแล้วรู้สึกเจ็บปวดเมื่อเข้าหูของทุกคน  แต่ท่าทีรุนแรงเหล่านี้ถือเป็นการตบหน้าทุกคนและพวกเขาได้แต่ยืนอยู่กับที่มองดูอย่างว่างเปล่า

เทียบกับกลุ่มแล้ว  พวกเขาเป็นกลุ่มสวะอย่างแท้จริง

แม้แต่สามคนที่ยืนหยัดจนถึงที่สุดได้ก็เต็มไปด้วยความอับอาย

แปะๆๆๆ

เสียงปรบมือดังขึ้นมาจากด้านหลัง เป็นบุรุษผมสั้นคนหนึ่งที่เริ่มยกย่องสรรเสริญ  “ข้าไม่เคยคาดเลยว่าจะได้พบกับกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวของแท้ ตามคาดพวกเจ้าทุกคนมีคุณภาพจริง  แต่น่าเสียดาย พวกท่านทุกคนแก่แล้วและไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเรา  ไม่มีทางที่จะได้เห็นกองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวซึ่งมีฝีมือสุดยอดได้  มิฉะนั้นอย่างน้อยพวกเขาคงจะมีคุณสมบัติได้ซ้อมมือกับเรากองกำลังอิสระทวีปชิง”

บุรุษผมสั้นล้อมรอบไปด้วยเหล่าสหายที่คล่องแคล่ว ดุร้ายและน่ากลัว ทุกคนมีท่าทางน่ากลัว

 “กองกำลังอิสระทวีปชิง?”  สือเซินหยีตา

กองกำลังจากทวีปชิงเป็นกองทหารสุดยอดที่มีชื่อเสียงล่าสุด และในทุกศึกช่วงสองปีที่ผ่านมาจะต้องมีร่องรอยพวกเขา  พวกเขาเป็นกลุ่มที่เต็มไปด้วยพลังคุกคามและห้าวหาญ และยังกวาดเอาอดีตที่ผิดพลาดของกองกำลังปีศาจไปด้วย กองกำลังอิสระทวีปชิงมีความเข้มงวดมาก ตราบใดที่พวกเขาพบกลุ่มที่แอบอ้างปลอมตัว  พวกเขาจะฆ่าพวกนั้นให้หมด

กองกำลังอิสระทวีปชิงมีชื่อเสียงในดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์มาก  และเป็นหนึ่งในสิบกองทหารสุดยอดที่รู้จักกันในดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์

 “ดาบที่ดี!” บุรุษผมสั้นสังเกตดาบทะเลหิมะยามค่ำในมือสือเซิน และกล่าว “ถ้าเราพบกันในการต่อสู้ครั้งต่อไป  เราจะไม่ปราณีเพราะพวกท่านแก่หรอกนะ ไปเถอะ ลุง, เราขอตัวก่อน”

เขาร้องเรียกสหายด้านหลังเขาและหันหน้าจากไป

แต่ก่อนที่พวกเขาจะเดินจากไป  สองสามคนของกองกำลังอิสระทวีปชิงแสดงท่าทีเป็นปรปักษ์ต่อสือเซิน

กลุ่มคนที่เดินออกมาจากศูนย์กลางทหารรับจ้าง มีคนหนึ่งเอ่ยขึ้น  “อาซัง, ทำไมเราไม่ลงมือ? ดาบนั่นทรงพลังอย่างแท้จริง  ขนาดยังไม่ชักออกจากฝัก แต่ข้าก็รู้ได้ถึงพลังของมัน!”

 “ใช่แล้ว  ใช่แล้ว! นั่นคือดาบที่ดีเลยทีเดียว ดาบอยู่ในมือตาแก่เสียของจริงๆ! ทำไมไม่ให้เรา และให้เราแสดงพลังทั้งหมดของมัน”

 “ฮื่ม.. สำหรับเราเมื่อได้เห็นดาบของเขา นับได้ว่าเป็นโชคลาภของพวกเขาแล้ว  กลุ่มตาแก่นั่นในไม่ช้าจะไม่สามารถเดินได้  พวกมันไม่มีคุณสมบัติได้ถือดาบดีๆ แบบนั้น!”

กลุ่มของพวกเขาพูดคุยกันอย่างมีชีวิตชีวา  ทุกคนไม่เข้าใจ อาซังไม่ใช่คนที่พูดด้วยดีๆ

สีหน้าของอาซังเคร่งขรึม เขาพูดขณะเดิน  “พวกเจ้าไม่สังเกตเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่หลังกลุ่มตาแก่หรือ  เขาอันตรายมาก”

 “อันตรายมาก?”  คนในกลุ่มรู้สึกเหลือเชื่อ  อาซังเป็นคนที่ห้าวหาญดุร้ายเกินใครๆ ในกลุ่มและเขาไม่เคยกลัวสวรรค์หรือใครๆ แต่กลับรู้สึกกลัวได้เพราะใครบางคนด้วยหรือ?

เขายังเป็นอาซังคนเดียวกับที่เรารู้จักไหม?

ทุกคนไม่เชื่อหูพวกเขาเอง

 “ใช่แล้ว” ตาของอาซังยังมีร่องรอยกลัว  “เมื่อข้าสังเกตดาบในมือของตาแก่ เด็กหนุ่มนั่นก็มองข้าทันที เพียงเท่านี้ผมขนในตัวข้าก็ลุกชัน!  ทั้งที่เขาแค่มองข้าเท่านั้น”

ทุกคนมองหน้ากันเอง  พวกเขาไม่สงสัยความรู้สึกของอาซัง

สัญชาตญาณของอาซังแข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขา และอาศัยตรงนั้น เขาได้ช่วยพวกเขามาหลายศึกแล้ว พวกเขาไม่สงสัยสัญชาตญาณที่แข็งแกร่งของเขา

 “เขาเป็นใคร?”

 “ข้าไม่รู้จักเขา  แต่เป็นเรื่องธรรมดา  คุณหนูฉินอวี่หรันก็อยู่ที่นี่  ดังนั้นจะมีคนมาดูนางมากมายเท่าไหร่?  ข้าคาดว่าเขาก็คือคนที่ตามมาดูนางเช่นกัน!”

 “เป็นไปได้!”

 “ทุกคน, อย่าทำตัวโดดเด่นสักช่วงระยะหนึ่ง อาจมียอดฝีมือหลายคนในช่วงไม่กี่วันนี้  ดังนั้นอย่าก่อเรื่องยุ่งยากอะไรขึ้น”

เมื่อได้ยินคำพูดของทุกคน อาซังนึกย้อนกลับไปที่ฉากนั้น  เขาไม่เข้าใจ ทำไมเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนธรรมดาถึงได้ให้ความรู้สึกอันตรายที่รุนแรงได้

เขาเป็นใครกันแน่?