ยอดยุทธไร้เทียมทาน ตอนที่ 610 คนรวยซื้อกองทัพ

ตอนที่  610  คนรวยซื้อกองทัพ

ไม่มีใครคิดว่าถังเทียนต้องการซื้อกองทัพจริงๆ  พวกเขาไม่เคยได้ยินว่าใครต้องการซื้อกองทัพก่อน

สวีจินที่มักสงบอยู่ได้ทุกสถานการณ์ต้องฝืนยิ้มในที่สุด  “ท่านเหมิ่งทำให้ข้ารู้สึกลำบากใจจริงๆ  ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องกองทัพจะสามารถซื้อกันได้”

 

ไป๋เยี่ยลูบคางและพึมพำกับตนเอง  “เอ่..เสี่ยวเหมิ่ง แม้ว่าความคิดของเจ้าจะไม่สำเร็จได้ง่าย แต่ก็ค่อนข้างสร้างสรรค์  เจ้าจะต้องเอาเหมืองทองไว้กับเจ้า  มันก็คงจะไม่ถูกนะถ้าเจ้าไม่มีทหารสักกองพลหนึ่ง”

หน้าที่ยิ้มของสวีจินเฝื่อนลงทันที  “ท่านเหมิ่ง ถ้าท่านต้องการของประเภทอาวุธ  ต่อให้เป็นระดับทอง ข้าก็คิดหาทางได้  แต่สำหรับกองทัพนี่...”

 “ข้าซื้อไม่ได้หรือ?”  ถังเทียนผิดหวัง ความคิดสะดุดอยู่กับที่  สิ่งที่เขาขาดแคลนจริงๆ ไม่ใช่อาวุธหรือเงินคลาวด์  แต่เป็นคน  พื้นฐานของกองกำลังรักษาการณ์เมืองเป่ากวงต่ำจนน่ากลัวเกินไป  สือเซินไปรับสมัครกองพลปีศาจทวีปโยวโจว  แต่ก็ได้คนเพียง 500 คน

ถ้าเขาสามารถซื้อกองทัพได้  แม้ว่าพวกเขาอ่อนแอไปบ้าง แค่โยนพวกเขาให้ปิงก็จะทำให้เขามีประโยชน์

 “ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่สามารถซื้อกองทัพได้  เพียงแต่เราจำเป็นต้องคิดหาทาง”  ไป๋เยี่ยถอนหายใจ  “กองทัพทหารมีแต่เจ้าครองทวีปจึงจะมีได้  ถ้าเราค้นดูสักนิด เราจะพบว่าทวีปที่มีสภาพการเงินไม่ดี  สร้างกองทัพจำเป็นต้องอาศัยเงิน  ถ้าพวกเขาขาดแคลนเงินทุน  พวกเขาก็ไม่อาจตั้งกองทหารได้   แต่ทวีปขนาดใหญ่จะไม่เป็นเช่นนั้น  มีแต่ทวีปเล็ก  ดังนั้นเราสามารถเริ่มจากตรงนั้นได้  โอว, เรายังชิงพวกเขาเอามาได้  เริ่มตั้งแต่ผู้บัญชาการ  เนื่องจากเจ้ามีเงิน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้บัญชาการเหล่านั้นที่ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งสำคัญ ดึงพวกเขามาทีละคน”

สวีจินตาเป็นประกาย  ไป๋เสี่ยวหลั่งเหงื่อทั่วตัว  ลุงรองเจ้าเล่ห์จริงๆ

 “ผู้บัญชาการของทวีปเล็กเหล่านั้นต้องใช้เงินเท่าไหร่?”  ไป๋เยี่ยแค่นเสียง  “20 ล้านคลาวด์ก็น่าจะพอ  เพราะค่าจ้างนายทหารขั้นต่ำแต่ละคนก็ 5 ล้าน  พวกทหารจะมีมูลค่าน้อย  จะให้ดีที่สุดถ้าเจ้าสามารถอพยพครอบครัวพวกเขา  ตราบเท่าที่ครอบครัวพวกเขาเต็มใจย้าย  ก็ต้องใช้ 1 ล้านสำหรับเตรียมจัดการให้พวกเขา  เจ้าจะรับคน 1000 คนก็ต้องใช้เงินพันสองร้อยล้าน  ตอนนี้เจ้ามีเงินแล้ว เจ้าควรเรียนรู้วิธีใช้เงินของเจ้า”

 “ถ้าเป็นแบบนั้นก็เป็นไปได้”  สวีจินเพียงแค่ไม่เคยทำธุรกิจทำนองนี้มาก่อนเท่านั้น  แต่ทันทีที่ไป๋เยี่ยพูดถึง  เขาก็รู้ตัวได้ไว ด้วยการค้ำประกันของสมาคมการค้าสวีจี้  การค้นหากองทัพจากทวีปเล็กน้อยจะเป็นงานง่าย  และเจ้าครองทวีปจะไม่มาหาสมาคมการค้าสวีจี้เพื่อแก้ปัญหาได้ยังไง? แค่ใช้เงินไปบ้างก็ปิดตาของพวกเขาได้แล้ว

สวีจินตระหนักได้ดีถึงข้อได้เปรียบการชิงเอากองทัพมา  พวกเขาต้องการเครื่องไม้เครื่องมือ และนั่นจะเป็นอีกธุรกิจหนึ่ง

 “ผู้บัญชาการจำเป็นต้องแข็งแกร่ง”  ถังเทียนย้ำ

 “เสี่ยวเหมิ่งช่างรอบคอบ”  ไป๋เยี่ยชม  “คุณสมบัติทั้งหมดของทหารในกองทัพขนาดเล็กกว่าจะไม่อาจเอาไปเทียบกับกองทัพขนาดใหญ่ได้  ดังนั้นเจ้าต้องตรวจสอบความแข็งแกร่งของผู้บัญชาการทหารแน่นอน  ถ้าผู้บัญชาการแข็งแกร่งมีมาตรฐานสูง   อย่างนั้นพลังของกองทัพก็จะไม่แย่เกินไป  และมาตรฐานฝึกฝนมาจะต้องไม่ต่ำทราม  ด้วยการผสานพลังทั่วไป,  ต่อให้ไม่สามารถปฏิบัติการบนเรือรบหลักได้  แต่พวกเขาก็ต้องสามารถปฏิบัติการบนเรือโจมตีเร็วได้โดยไม่มีปัญหา”

ถังเทียนคิดขึ้นมาได้เรื่องที่เสี่ยวไป๋พูดถึงทองดำเหมาะกับการผลิตอาวุธเรือรบ  เขาคิดถึงป้อมไพรกระบี่ซึ่งสร้างขึ้นด้วยทองดำ  มันสามารถเปลี่ยนเป็นอาวุธเรือรบได้หรือ?  อย่างนั้น ป้อมไพรกระบี่ก็มีความสามารถสร้างพลังโจมตีได้ไม่ใช่หรือ?

 “ข้ายังคงต้องการอาวุธแบบพิเศษ”  ถังเทียนยกมือ

สวีจินสีหน้าเปลี่ยน  “ท่านเหมิ่งต้องการมีส่วนร่วมในธุรกิจอาวุธด้วยหรือ?”

 “ไม่, ข้าต้องการเปลี่ยนป้อมปราการข้า”  ถังเทียนใช้มืออธิบาย “ข้ามีปราสาทหลังหนึ่งสร้างด้วยทองดำ”

คนที่อยู่รอบๆ เงียบทันที  ทุกคนจ้องมองถังเทียนปากอ้าค้าง

 “ปะ..ปะ ปราสาททำด้วย ทะ ทะ ทอง..ดำ?”  สวีจินตะกุกตะกัก สีหน้าของเขาเหมือนกับเห็นผี

ทองดำที่ราคาคิวบิคละ 300 ล้าน ใช้สร้างปราสาท..

สวีจินไม่กล้านึกถึงภาพนั้น

ไป๋เยี่ยตะลึงและมองถังเทียนอย่างว่างเปล่า

 “ใช่, แต่ว่าปราสาทเล็กไปหน่อย ปัจจุบันนี้เรากำลังขยาย” ถังเทียนลูบหน้าผาก “เนื่องจากทองดำใช้เป็นอาวุธเรือรบได้  อย่างนั้นข้าก็สามารถเปลี่ยนบางส่วนของปราสาทให้เป็นอาวุธของเรือรบได้สินะ?  นั่นจะต้องทรงพลังอย่างแน่นอน!”

ในที่สุดสวีจินก็ฟื้นจากอาการตกใจไร้ชีวิตชีวา  เขาเริ่มกระตุกและพูดไม่หยุด “ทองดำ! นั่นมันทองดำ! เจ้าเอาไปใช้สร้างปราสาทจริงๆ!  เจ้าบ้าไปแล้ว!  เจ้ารวยจนไม่รู้จะเอาเงินไปเผาเล่นที่ไหนแล้วหรือ?  ข้าจะให้ส่วนลดเต็มที่! ให้ฟรีเลยเอ้า! อย่าทำเสียของเลย  ขายให้ข้าเถอะ!  ขายมันทั้งหมดให้ข้า!  เจ้าต้องการสร้างป้อมปราการ  ข้าจะขนส่งวัสดุก่อสร้างไปให้ป้อมปราการของเจ้า   ขนส่งให้ฟรีๆ เลยคิดว่าดีไหม?”

ไป๋เยี่ยไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาแค่นเสียง  “ข้าทนไม่ไหวแล้ว!”

ฉินอวี่หรันและไป๋เสี่ยวตะลึงจนตัวชา

ถังเทียนตกใจหนักกับอาการกระตุกของสวีจิน  “วัสดุเหล่านี้ดีกว่าทองดำอีกหรือ?”

สวีจินรู้สึกเหมือนกับว่าร่างจะล้มลงเสียให้ได้  วัสดุแบบไหนยังจะดีกว่าทองดำ?  ทำไม ทำไมเจ้าถึงได้ใช้วัสดุดีดีๆ แบบนั้นเพียงแค่สร้างป้อม?

พวกคนรวย มองโลกกันแบบไหน....

เขาเลิกพยายามแล้ว  “ผู้เชี่ยวชาญอาวุธเรือรบ เป็นพวกที่หาได้ยาก  แต่พวกที่มีความรู้ความชำนาญและทักษะความแข็งแกร่ง ยังพอรับสมัครได้ง่าย  เจ้าต้องการเท่าใด?”

 “ราคาจ้างพวกเขาแพงไหม?”  ถังเทียนถาม เนื่องจากเขาไม่แน่ใจ

เพราะบางเหตุผล สวีจินถอนหายใจ.. ในที่สุดเจ้าก็รู้ว่าอะไรคือความแพง...

 “ก็ไม่ถูก,  ค่าใช้จ่ายในการโยกย้ายปักหลักครอบครัวพวกเขาก็ราว 10 ล้าน”

ก็นับว่าราคาไม่ถูกจริงๆ!

ถังเทียนคิดสีหน้าจริงจัง  “ถ้าอย่างนั้นรับมา 100 คน”

สวีจินแทบจะบ้า  “เจ้าต้องการผู้เชี่ยวชาญอาวุธเรือรบมากมายไปทำบ้าอะไร?  ผู้เชี่ยวชาญอาวุธเรือรบ 100 คน เจ้าต้องการไปทำอะไรปานนั้น? สิบ  สิบคนก็พอแล้วสำหรับสร้างป้อมอาวุธเรือรบ!”

อย่างนั้นเหรอ, ถังเทียนคิดเล็กน้อย  “อย่างนั้นสิบคนก็ได้ เปลี่ยนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอื่น ผู้เชี่ยวชาญเรือรบ, ผู้เชี่ยวชาญวัสดุ, ผู้เชี่ยวชาญอาวุธ ผู้เชี่ยวชาญเกราะ  ข้าจะสร้างห้องค้นคว้าวิจัยให้พวกเขา”

สวีจินยอมแพ้และตอบอย่างอ่อนแรง  “ห้องค้นคว้าวิจัยก็คือหลุมที่ไร้ก้น”

ไป๋เยี่ยยังคงแนะนำ  “ใช่แล้ว เสี่ยวเหมิ่ง อ่า..ห้องค้นคว้าวิจัยและเป็นตัวกินเงินเกือบทั้งหมด  ตอนนี้ ร้านค้าทั้งหมดเหล่านั้นได้สร้างชื่อไว้ และสั่งสมประสบการณ์และภูมิปัญญาไว้มาก”

 “มันก็ถูก  อย่างไรก็ตามข้าไม่สามารถใช้อะไรได้มาก”  ถังเทียนโบกมือ  เขามีความคิดเป็นของตนเอง  เขาไม่ต้องการให้พวกเขาสร้างอาวุธพิเศษเฉพาะ  แต่จะผสานระบบของสวรรค์วิถีและดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์เข้าด้วยกัน  แต่เขาจำเป็นต้องได้ผู้เชี่ยวชาญ

แม้ว่าเขาจะมีเซรีน  แต่เซรีนจำเป็นต้องได้ผู้ช่วย  ถังเทียนต้องการเตรียมพวกเขาให้เป็นผู้ช่วยของเซรีน

 “ตราบใดที่เจ้ายินดี”  สวีจินไม่ใส่ใจแนะนำเขาต่อไป  เขาไม่มุ่งสนใจเงินอีกต่อไป  ทำให้เขาทำสิ่งที่เขาต้องการ  “แล้วเรื่องกองทัพล่ะ?  เจ้าต้องการเท่าใด?  อีกอย่าง จะดึงทหารมาเจ้าต้องเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือ หาทหารมาไม่เป็นปัญหา  แต่ถ้าเจ้าหาอุปกรณ์เครื่องมือให้พวกเขาได้  พวกเขาก็จะสู้กับเราเอง”

 “นั่นต้องใช้เท่าใด?”  ถังเทียนถาม

 “ถ้าเจ้าพูดถึงมาตรฐานธรรมดาต่อคน ก็ห้าแสนคลาวด์ถึงจะคุ้มค่าอุปกรณ์  ถ้าต้องการดีขึ้นมาอีกสักเล็กน้อย  นอกจากราคาต่อคนสามล้านคลาวด์ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ชั้นสูงก็ได้  เนื่องจากคุณภาพของทหารยังไม่สูงมาก  อย่างนั้นอุปกรณ์ของกองทัพจะมีค่าใช้จ่ายสามพันล้านคลาวด์”

ไป๋เยี่ยกระโดดผาง  “นั่นเป็นการจัดสรรกองทัพระดับเงินใช่ไหม?  พวกเขาต้องการอาวุธดีขนาดนั้นจริงๆ หรือ?  สมาคมการค้าสวีจี้ปล้นกลางวันชัดๆ?”

เมื่อเห็นว่าถังเทียนไม่มีปฏิกิริยาใด  ไป๋เยี่ยแบบโห่ร้องในใจ  “คนรวยรุ่นใหม่” แต่ก็ยังทนอธิบายว่า “เสี่ยวเหมิ่ง ไม่คิดว่าเพิ่มไปอีกสี่พันล้านจะเพียงพอจัดตั้งกองทัพหรือ  นั่นเป็นแค่ราคาตั้งต้น  เจ้ายังจำเป็นต้องบำรุงรักษากองทัพ เงินเดือน ค่าใช้จ่ายในการฝึกฝน ค่าบำรุงอุปกรณ์อาวุธ จำเป็นต้องใช้เงิน  จากการจัดสรรของเจ้า กองทัพหนึ่งมีค่าใช้จ่ายอย่างน้อยปีละสองพันล้าน  เจ้ารู้ไหมนั่นคือมาตรฐานอะไร?  นั่นคือการจัดกองทัพระดับเงินอย่างเห็นได้ชัด!”

พวกมือดีทุกคนล้วนต้องใช้เงินหล่อเลี้ยงกันทั้งนั้น  ทุกการฝึกฝนของพวกเขาจำเป็นต้องมีเงินมหาศาล ค่าใช้จ่ายในกองทัพชั้นยอด ต้องใช้งบประมาณมหาศาล

ปีละสองพันล้าน นั่นเป็นจำนวนที่ทวีปเล็กน้อยไม่สามารถจ่ายได้

 “ถ้าเป็นสองพันล้าน งั้นก็ใช้สองพันล้าน  ถ้ามาตรฐานของพวกเขาสูงพอ ข้ายินดีจ่ายสามพันล้านด้วยซ้ำ”  ถังเทียนพูดเด็ดขาดทำให้คนที่เหลือตะลึงทันที

ไป๋เยี่ยไม่รู้จะพูดอะไร สงบจิตใจตนเองลงได้ “ให้ข้าจัดการเรื่องนี้เองก็ได้ ด้วยเงื่อนไขทั้งหลายเหล่านี้ ยังจำเป็นต้องแก่งแย่งอีกด้วยหรือ?  นี่คือมาตรฐานของกองทัพระดับเงินแล้ว  ขนาดผู้ที่ไม่คู่ควรยังต้องเร่งก้าวหน้าเพื่อเข้าร่วมให้ได้!  แต่เสี่ยวเหมิ่ง เจ้าต้องรับรองก่อนนะว่าเจ้าสามารถจ่ายได้ถึงสองพันล้านคลาวด์”

สวีจินกังวลทันที  “ผู้อาวุโส, เราบอกแล้วว่านี่คือธุรกิจของสมาคมการค้าสวีจี้ของเรา  สมาคมการค้าสวีจี้ของเรามีความสามารถด้านนี้อยู่แล้ว”

มันไม่ใช่แค่ธุรกิจ  ไป๋เยี่ยพูดถูก  เงื่อนไขที่ดึงดูดใจเช่นนั้น บรรดาผู้นำทหารนักวางแผนและมีใจทะเยอทะยานย่อมต้องการความก้าวหน้าแน่นอน

ทั้งสองคนทะเลาะกันอีกครั้ง  เมื่อถังเทียนห้ามพวกเขา  “ท่านทั้งสองหาคนละกองทัพก็ได้  ข้าต้องการเพียงคุณภาพที่ดีที่สุด!”

 “ไม่มีปัญหา!  ข้าอยู่ในกองทัพมาหลายปีแล้ว  ข้ารู้วิธีดูมาตรฐานด้วยรูปลักษณ์  บรรดาคนรู้จักเก่าแก่และสหาย ก็มีคนที่มีบุคลิกเหี้ยมหาญอยู่สองสามคน”  ไป๋เยี่ยตบอก

การดูแลเรื่องกองทัพของไป๋เยี่ยยังดีกว่า  เนื่องจากพวกเขาได้อานิสงส์จากความมั่งคั่งของตระกูลไป๋  และเมื่อแม่ทัพทหารผู้ไม่มีภูมิหลัง  ไม่ว่าจะมีสัญญาอย่างไร, ก็ได้แต่อยู่ในกองทัพระดับบรอนซ์ไม่สามารถก้าวหน้าได้

เกี่ยวกับสถานที่ ทรัพยากรมีจำกัด

ไป๋เยี่ยรู้เงื่อนไขดังกล่าว สำหรับพวกที่ยังไม่พอใจ จะต้องดึงดูดพอคุ้มพอจะเสี่ยงชีวิต  จำนวนทหารระดับบรอนซ์ในดาราจักรเซียนศักดิ์มีมากมายพอๆ กับขนโค  และแน่นอนพวกเขาไม่ขาดคู่แข่ง  แต่พวกเขาจะต้องไปขุดเอามาจากทหารระดับบรอนซ์  การไปเอามาจากกองทัพเงินนั่นแสดงว่าไม่มีปัญหาเรื่องเงินอีกต่อไป

 “สมาคมการค้าสวีจี้มีเครือข่ายในโลกทหารอย่างกว้างขวาง  เราจะช่วยท่านเหมิ่งคัดกรองกองทัพที่ดีที่สุดและโดดเด่นที่สุด”  สวีจินพูด  เขาตั้งใจไว้แล้ว จะต้องเลือกและจัดกองทัพให้ดีกว่าไป๋เยี่ย

ถังเทียนมีความสุข

ไป๋เยี่ยและสวีจินรู้สึกว่ามันแพง  แต่ถังเทียนคิดว่ามันถูกมาก  “เรือรบก็ราคาเกินหกหมื่นล้านแล้ว กองทัพจะราคาเท่าใด”

เมื่อได้ยินความคิดของถังเทียน ไป๋เยี่ยหัวเราะลั่น  “เจ้าไม่อาจคิดอย่างนั้นได้   ตอนนี้สิ่งที่เจ้าเสนอก็คือการบำรุงรักษาและเงินเดือนของกองทัพระดับเงินขั้นต้น และไม่ใช่กองทัพเงินที่แท้จริง พวกเขายังเป็นกองทัพบรอนซ์ที่ปรารถนาจะเติบโตเป็นกองทัพระดับเงินซึ่งนั่นไม่ใช่ง่าย  ไม่ใช่ว่ากองทัพบรอนซ์ทั้งหมดจะกลายเป็นกองทัพระดับเงินได้  และไม่มีใครรู้ว่าจะต้องใช้เงินและใช้เวลามากเท่าใด  ห้าปี?  หกปี? กองทัพระดับเงินที่แท้จริงไม่ใช่แค่เพียงหกหมื่นล้าน  กองทัพระดับเงินมีค่ามากกว่าเรือรบลำหนึ่ง  มีอยู่ครั้งหนึ่งมีคนมาหาตระกูลไป๋และขอทหารระดับเงินไปช่วยสนับสนุนเขา  เจ้ารู้ไหมว่าต้องใช้เงินมากเท่าใด?”

ถังเทียนสงสัย  “เท่าไหร่?”

 “ห้าหมื่นล้าน!”  ไป๋เยี่ยพูดด้วยความภูมิใจ  “เมื่อทหารของเขาพบข้า  พวกเขากลัวมากถึงกับปัสสาวะราดกางเกง  ข้ายังไม่ได้ใช้พลังอะไรเลย  และข้าก็โค่นไปสองทวีปราวกับเป็นการละเล่นอย่างนั้น  ห้าหมื่นล้านนี้ข้าได้รับมาอย่างสบายๆ  แต่น่าเสียดายธุรกิจแบบนั้นไม่ค่อยได้พบเจอ  แต่เจ้าจะรู้ในอนาคต กองทัพใดๆ ก็ตามเมื่อพูดถึงผลกำไร  ถ้าเจ้ามีเงิน อย่างนั้นเจ้าก็จำเป็นต้องใช้  แต่นี่ใช้ได้กับมหาอำนาจเล็กๆ  ถ้าศัตรูของเจ้าเป็นมหาอำนาจใหญ่  อย่างนั้นปัญหาก็จะซับซ้อน  ตัวอย่างเช่น ทวีปทรายขาว ไม่ว่าเจ้าจะใช้เงินมากเท่าใด ก็คงไม่มีใครรับงานแน่”

ถังเทียนตกตะลึงทันที