ตอนที่ 635 ไฮดรานรก
การบูชายัญมีหลายรูปแบบ
แดนอเวจีและทวีปมังกรทะยานทั้งสองจะมีรูปแบบการบูชายัญที่แตกต่างกัน
แน่นอนว่าบันไดสวรรค์ก็มีวิธีการที่แตกต่างเช่นกัน
วิธีที่ตรงที่สุดก็คือวิธีการของปีศาจแดนอเวจี ด้วยการบูชายัญด้วยสิ่งมีชีวิต
ที่รู้จักกันในชื่อว่าบูชายัญเลือดเป็นวิธีที่โหดร้ายและไร้ประสิทธิภาพมากที่สุด
แต่ก็สามารถใช้งานได้หลายครั้งภายใต้ข้อจำกัดที่เข้มงวด
เกี่ยวกับแดนอเวจีที่มีสัตว์ประหลาดจำนวนมาก การบูชายัญเลือดเป็นสิ่งที่จ้าวปีศาจยินดีทำ ทวีปมังกรทะยานกลับตรงกันข้าม
ใช้วิธีบูชายัญวิญญาณ
การบูชายัญวิญญาณจะสำเร็จได้ต่อเมื่อนักรบคนหนึ่งยินดีและเต็มใจเสียสละวิญญาณของเขา...อาจกล่าวได้ว่าการฆ่าตัวตายของเย่ว์ซานเพื่อหยุดราชาเฮยอวี้เป็นการบูชายัญวิญญาณแบบหนึ่ง เป็นเพราะการบูชายัญวิญญาณของเขาทักษะแฝงเร้นทรยศของราชาเฮยอวี้จึงสูญเสียประสิทธิภาพไปชั่วคราว
เป็นผลให้เขาถูกมารสัมฤทธิ์ฟ้าฆ่าตาย
ข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างทวีปมังกรทะยานและแดนปีศาจอเวจีก็คือฝ่ายหนึ่งสมัครใจ อีกฝ่ายหนึ่งถูกบังคับ
เมื่อหกพันปีที่แล้ว
จักรพรรดิอวี้ใช้ชีวิตและวิญญาณผนึกสามผู้ยิ่งใหญ่แดนสวรรค์
นี่ก็คือการบูชายัญรูปแบบหนึ่ง
ยังก้าวหน้าไปอีกก้าวหนึ่ง เป็นรูปแบบที่ทรงพลังมากกว่า
เรียกว่าบูชายัญฟ้าดิน
นอกจากนี้ยังเป็นวิธีการบูชายัญที่นักรบจากบันไดสวรรค์ใช้กันโดยทั่วไป
การบูชายัญฟ้าดินนี้ ไม่เพียงแต่ต้องให้นักรบเสียสละอย่างสมัครใจแล้ว
แต่ยังต้องเสียสละสิ่งมีชีวิตรอบๆ เพื่อให้ทรงพลังมากขึ้น เมื่อนักรบบันไดสวรรค์กระทำเช่นนี้ สิ่งมีชีวิตใดๆ
ที่อยู่โดยรอบพื้นที่กว้างขวางซึ่งยอมรับความปรารถนาของนักรบและสามารถมีส่วนร่วม
พลังจะแข็งแกร่งรุนแรงพอทำลายโลกได้
เย่ว์หยางพบว่าบันไดสวรรค์เกิดความวุ่นวายอยู่สองประการ
เหตุผลประการแรกเนื่องมาจากสงครามใหญ่
เหตุผลประการที่สองเป็นเพราะนักรบบันไดสวรรค์
บูชายัญฟ้าและดิน
“อูวววว, อูวววว
อูววว...”
พวกก็อบลินแดนสวรรค์เหล่านั้นมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ
เตรียมตัวจะฆ่าคนแคระแดนสวรรค์เป็นจำนวนมากในฐานะที่เป็นการบูชายัญเลือดในประตูเทเลพอร์ตโบราณ
ลูกศรสีทองถูกยิงเข้ามาในพื้นที่และปักใส่หัวหน้าก็อบลินแดนสวรรค์
นักสู้ปราณดินระดับห้า
ในเสี้ยววินาทีก็อบลินผู้น่าเกลียดและโหดเหี้ยมกลายเป็นตุ๊กตาหิน
ถ้าการยิงเพียงเท่านั้นไม่พอจะทำก็อบลินแดนสวรรค์แตกตื่น อย่างนั้นการปรากฏตัวของพญางูโลหิตอสูรทองระดับแปด
ยิ่งสร้างความตื่นตระหนกได้มากยิ่งขึ้น เมดูซาศิลายืนอยู่ข้างเย่ว์หยาง
เรียกจ้าวฉลามเสือทองและพญางูโลหิตออกมาด้วย
เมดูซาศิลาไม่ยอมให้พญางูโลหิตสู้ในก่อนนั้น เนื่องจากมันยังมีสภาพอ่อนแอเพราะบาดเจ็บหนักและให้กำเนิดลูก
วันนี้พญางูโลหิตฟื้นคืนความแข็งแรงแล้ว
และรอไม่ไหวที่จะได้แสดงฝีมือ
นอกจากนี้มันยังเป็นอสูรที่เชี่ยวชาญการรบในน้ำ
ภายใต้สายตาที่ตระหนกของคนแคระแดนสวรรค์และก็อบลินแดนสวรรค์
พญางูโลหิตยืดคอยาวและกัดนักรบก็อบลินแดนสวรรค์ นักสู้ปราณฟ้าระดับสี่
พลังกัดของพญางูโลหิตสามารถทำลายกระดูกของนักรบก็อบลินได้อย่างง่ายดาย แต่นี่ยังไม่ทำให้พญางูโลหิตพอใจ
เมื่อนักรบก็อบลินแดนสวรรค์ต้องการดิ้นรนให้หลุดเป็นอิสระ พญางูโลหิตเหวี่ยงมันออกไป ร่างของนักรบก็อบลินกระแทกกับเสาประตูเทเลพอร์ตอย่างรุนแรง
ปัง!
นักรบก็อบลินแดนสวรรค์ผู้อยู่ในอาการปางตายไม่มีเวลาตอบสนองก่อนที่พญางูโลหิตจะยืดร่างมาที่เสา
เมื่อร่างใหญ่ของพญางูโลหิตรัดรอบตัวนักรบก็อบลิน
นักสู้ปราณดินระดับสี่ กระดูกของมันถูกบีบเละและแตกอวัยวะภายในของมันแตกระเบิดเป็นชิ้น
เลือดพุ่งออกมาจากตา จมูก ปากและหู
มันตายอย่างทรมาน ตอนนี้ลูกน้อยพญางูโลหิตเป็นอสูรทองระดับสามซ่อนอยู่ด้านหลังแม่ของพวกมัน เจ้าตัวเล็กยังหวาดๆ
และเริ่มโผล่หัวออกมาทีละตัว มีอยู่ราวๆ 7-8 ตัว
หนึ่งในลูกพญางูโลหิตเคลื่อนไหวได้เร็วที่สุด
เมื่อแม่ของพวกมันคลายร่างนักรบก็อบลิน
มันรีบอ้าปากและกลืนศพโชกเลือดของนักรบก็อบลินในคำเดียว
แม้ว่าพวกมันจะเป็นลูกอ่อน แต่ทุกตัวโตอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ทุกตัวจะยาวสิบเมตร
อย่างไรก็ตาม
เมื่อเทียบกับแม่ของพวกมันซึ่งยาวมากกว่าห้าสิบเมตร พวกมันเป็นแค่งูน้อยเท่านั้น
เมื่อเห็นพญางูโลหิตแสดงพลังที่มหาศาลของมันแล้ว จ้าวฉลามเสือทองไม่กล้าล้าหลัง
จ้าวฉลามเสือทองซึ่งกลืนกินสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งมากมายและผ่านการต่อสู้มาหลายศึกเป็นเวลานาน ยังเหนือกว่าพญางูโลหิตในเรื่องของระดับ
และความสามารถ
จ้าวฉลามเสือทองเป็นอสูรทองระดับสิบแล้ว
แม้ว่ามันจะไม่สามารถเลื่อนระดับไปเป็นแพลตตินัมได้
แต่มันยังคงสะสมพลังต่อสู้ของมันและมีความสามารถเหนืออสูรทองระดับสิบชั้นทั่วไป เย่ว์หยางไม่มีเวลาให้ความสนใจมันชั่วคราว
มิฉะนั้นถ้าเขาพยายามหาทาง เขาอาจทำให้จ้าวฉลามเสือทองมีวิวัฒนาการจนแข็งแกร่งขึ้น
ความสำคัญของการฝึกฝนของฉลามเสือทองยังมิอาจเทียบกับฮุยไท่หลาง
ที่สำคัญข้อจำกัดในการต่อสู้ของมันถูกจำกัดไว้เพียงแต่ในน้ำ
ถ้ามันสามารถบินอยู่ในท้องฟ้าได้เหมือนฉลามปีศาจดึกดำบรรพ์ในอดีต เย่ว์หยางคงจะฝึกมันเพิ่มแน่
กล่าวอีกอย่างหนึ่ง ถ้าต้องการโดดเด่นกว่าคนอื่นก็ต้องฝึกหนักขึ้น
“อ๊า...”
กับการสังหารหมู่อย่างต่อเนื่องอย่างต่อเนื่องของจ้าวฉลามเสือทองและพญางูโลหิต ก็อบลินแดนสวรรค์ผู้มีความรับหน้าที่ในการทำตามคำสั่งตายคนแล้วคนเล่า ในที่สุดก็ไม่มีใครรอด
แม้ว่าพวกเขายังปรากฏออกมาจากประตูเทเลพอร์ต พวกเขาก็ไม่แข็งแกร่งพอจะเอาชนะอสูรทั้งสองได้
เย่ว์หยางคิดว่าคนแคระแดนสวรรค์จะหนีกันไปสี่ทิศทาง แต่ความจริงพวกเขากลับทำแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
คนแคระแดนสวรรค์เหล่านั้นนิ่งหวาดกลัว ไม่เพียงแต่พวกเขาไม่หนีเท่านั้น แต่พวกเขาคุกเข่าลง
พวกเขาเบียดตัวเป็นวงกลมรอให้เย่ว์หยางตัดสินพวกเขา
พวกเขาว่าง่ายมาก
ไม่ต่อต้านและแม้แต่สูญเสียความกล้าในการหลบหนี
ก็อบลินแดนสวรรค์ยังคงถูกทำลายอย่างต่อเนื่อง ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่มีการบูชายัญ
จำนวนของคนแคระแดนสวรรค์และก็อบลินแดนสวรรค์ที่มาจากประตูเทเลพอร์ตโบราณน้อยลงทุกที หลังจากนั้นเป็นเวลานาน ในที่สุดหัวหน้าก็อบลินก็ปรากฏ
แต่ก็ถูกพญางูโลหิตและจ้าวฉลามเสือทองฆ่าอีก ไม่มีความเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นหลังจากนั้น เย่ว์หยางโบกมือและสั่งให้คนแคระแดนสวรรค์หลบไปด้านข้างและให้รอเขาขณะเข้าไปในประตูเทเลพอร์ตพร้อมกับเมดูซาศิลา
เย่ว์หยางสั่งให้จ้าวฉลามเสือทองและพญางูโลหิตรั้งอยู่
เมื่อยืนอยู่บนประตูเทเลพอร์ตโบราณ เย่ว์หยางใช้ผลึกเวทจำนวนมากเป็นแหล่งพลังงานเพื่อจุดประกายเสาประตูเทเลพอร์ต...
เขาถูกเทเลพอร์ตตัวทันที
เมื่อเย่ว์หยางและเมดูซาศิลาหลุดออกมาจากอุโมงค์ห้วงมิติ พวกเขาพบว่าพวกเขาอยู่ในโลกแห่งน้ำ
ในโลกที่แปลกประหลาดนี้
ไม่มีอะไรนอกจากน้ำ มีแต่เพียงเกาะเล็กๆ
ที่เป็นเกาะหลักและโดยรอบเต็มไปด้วยคนแคระแดนสวรรค์และก็อบลินแดนสวรรค์
จำนวนรวมประชากรของสองเผ่าพันธุ์อาจมากกว่าแสนคน แต่คนแคระแดนสวรรค์ตะลึงเมื่อพวกเขาเห็นเย่ว์หยางเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญแต่พวกเขาไม่มีเจตนาร้ายต่อเขา
ก็อบลินแดนสวรรค์ที่หยิ่งยโสชอบทำอะไรบุ่มบ่ามกลับตรงกันข้าม พวกเขากระโดดใส่เย่ว์หยางอย่างเป็นปฏิปักษ์ ก็อบลินแดนสวรรค์หลายร้อยรายล้อมเย่ว์หยางจนบดบังท้องฟ้า
โชคไม่ดีที่สถานะของพวกเขาและพลังของเขาต่ำเกินกว่าจะคุกคามเย่ว์หยางได้
“เอ๊ะ?”
เมื่อเย่ว์หยางเตรียมจะฆ่าก็อบลินแดนสวรรค์ด้วยการลงมือทีเดียว
ทันใดนั้นเขาพวกว่ามีพลังรหัสโบราณบางอย่างล้อมรอบที่นั้นไว้ ไม่ชัดเจนเท่ากับพลังรหัสโบราณในวิหารสิบสองนักษัตร แต่มันป้องกันเจ้าของคัมภีร์จากการโจมตี สิ่งที่แปลกที่สุดก็คือพลังรหัสโบราณยังคงจำกัดการใช้อาวุธในโลกวารีนี้
เมดูซาศิลาตะลึงและปลดธนูกับลูกศรทันที งูเพลิงที่ศีรษะนางเต้นด้วยความโกรธ
เสียงแหลมดังกึกก้อง
ตาของนางยิงแสงมรณะออกไป เป็นพลังโจมตีวิญญาณโดยตรง
นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ว์หยางเห็นนางใช้ทักษะพิเศษ
ก็อบลินแดนสวรรค์เมื่อเห็นดวงตาของนางก็ร่วงลงไปในน้ำทีละตนๆ
ก่อนที่พวกเขาจะร่วงลงน้ำ ร่างของพวกเขาทั้งหมดก็เปลี่ยนไปเป็นตุ๊กตาหิน เย่ว์หยางใช้จักษุทิพย์ดูพบว่าก็อบลินแดนสวรรค์เหล่านั้นไม่ตายทันที อย่างไรก็ตามทั้งกายและวิญญาณของพวกเขาได้รับความเสียหาย
นอกจากเมดูซาศิลาปล่อยพวกมันกลับคืน
ก็อบลินแดนสวรรค์เหล่านี้จะไม่มีทางกลับไปเป็นปกติได้
เมดูซาศิลาไม่ยอมยกโทษให้ศัตรูของนางง่ายๆ นางเล็งมือไปทางศัตรูและทำท่าหุบนิ้วมือ
ก็อบลินที่เป็นหินแตกกระจายเป็นชิ้นๆ
และวิญญาณพวกมันก็ถูกนางกำจัดไปด้วย
สำหรับพลังชีวิตเล็กน้อยที่พวกมันทิ้งไว้ทั้งหมด
เมดูซาศิลาดึงดูดมารวมกันไว้ในมือนาง
“เจ้าต้องการใช้พลังงานเหล่านี้ยกระดับอาวุธของเจ้าหรือ?” เพราะเป็นครั้งแรกที่เย่ว์หยางพบว่ามีการใช้ประโยชน์จากพลังชีวิตได้อย่างยอดเยี่ยม
“อืม!”
เมดูซาศิลาพยักหน้า
การไล่ฆ่าอย่างสนุกมือของเมดูซาศิลาไม่ได้ทำให้ศัตรูกลัว
แต่กลับไปกระตุ้นความดุร้ายของก็อบลินแดนสวรรค์แทน
พวกมันตัดสินใจอาศัยกำลังพลที่มากมาย และยังมีจ้าวก็อบลิน
นักสู้ปราณดินระดับหกเป็นผู้นำ
ก็อบลินแดนสวรรค์ผู้น่าเกลียดและดุร้ายหลังจากถูกข่มขู่เป็นเวลาช่วงสั้นๆ
ก็วิ่งเข้าใส่อย่างไม่กลัวตายและบ้าคลั่ง
เพราะพลังรหัสโบราณในโลกน้ำแห่งนี้
ก็อบลินเหล่านี้จึงไม่อาจใช้อาวุธใดๆ ได้
นอกจากนี้พวกมันมีแต่แส้อยู่ที่เอว
แส้เหล่านี้สร้างขึ้นมาจากยาง สามารถเอามาใช้ได้แต่เพียงข่มขู่และขับไล่คนแคระแดนสวรรค์ซึ่งไม่มีความเป็นปฏิปักษ์เลยแม้แต่น้อย เกี่ยวกับการโจมตีโดยก็อบลินแดนสวรรค์ที่บ้าคลั่งเหล่านี้
เมดูซาศิลาที่สู้ตามลำพังแสดงอาการที่โกรธมาก นางรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของนางถูกพวกอ่อนแอท้าทาย
นางโกรธจริงๆ
งูบนศีรษะของนางขยับเคลื่อนไหวเอง
งูเหล่านี้ที่ควรจะนอนสงบได้อย่างรวดเร็ว
ต่างลืมตาและอ้าปากแยกเขี้ยวของมัน
ธนูเพลิงนับไม่ถ้วนยิงออกมาจากปากของงู
ด้วยพลังที่แข็งแกร่งของมัน
ธนูเหล่านั้นยิงใส่หน้าผากก็อบลินแดนสวรรค์ ศีรษะของศัตรูของพวกมันระเบิดโดยตรง
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือธนูเพลิงเหล่านี้เหมือนกับงู
พวกเขาดูเหมือนจะเคลื่อนไหวเหมือนกับสิ่งมีชีวิตขณะที่เคลื่อนไหวไปตามคำสั่งของเมดูซาศิลา แม้ว่าศัตรูคนหนึ่งจะหลบเลี่ยงธนูเพลิงเหล่านั้นได้ แต่มันก็ยังจะไล่ตามศัตรูได้โดยอัตโนมัติตามความต้องการของเจ้านาย พวกมันจะหายไปหลังจากกระทบเข้ากับเป้าหมาย
ผมงูเพลิงของเมดูซาศิลาสร้างขึ้นจากเพลิงอมฤตเทียมที่นางได้รับมาจากกฎเลียนแบบในวิหารเจมินี่
หลังจากผสานกับบัวเพลิงสวรรค์,
เพลิงฟ้าเมฆดำและร่างเพลิงน้ำเงินบริสุทธิ์ของเย่ว์หยางแล้ว ในที่สุดเมดูซาศิลาก็สามารถควบคุมทักษะเพลิงที่นางไม่สามารถควบคุมมาก่อน ผมงูปกติของนางจึงกลายเป็นงูเพลิงบริสุทธิ์ ผมงูเหล่านั้นจะปล่อยเปลวไฟออกมาระหว่างต่อสู้หรือเมื่อเมดูซาศิลาโกรธ
แน่นอนนี่ยังไม่ใช่วิวัฒนาการสุดท้ายของนาง เย่ว์หยางหวังว่าสักวันนางจะสามารถหลอมรวมกับทักษะเพลิงอื่นๆ
และสร้างเป็นเพลิงปีศาจเฉพาะตัวออกมาได้
บอลเพลิงถูกพ่นออกมาราวกับสายฟนทำให้ก็อบลินแดนสวรรค์ที่เข้ามาใกล้
ไฟลุกโชติช่วง
การโจมตีทั้งหมดจากทุกทิศทางล้วนสูญเปล่า แม้แต่ก็อบลินแดนสวรรค์ที่ดุร้ายที่สุดก็ยังสูญเสียกำลังใจ
ราชาก็อบลินคิดว่าศัตรูที่อยู่ข้างหน้ามันไม่มีทางเอาชนะได้ง่าย
มันโบกมือทันทีและสั่งให้บริวารถอยกลับลงไปในน้ำ และถอนกำลังหนีจากศัตรูทันที
มันคิดว่าการหนีลงไปในน้ำจะช่วยให้พวกมันหนีจากเมดูซาผู้น่ากลัวได้
เจ้าตัวน้อยไม่ได้รู้เลยว่าต่อสู้ทางน้ำคือพลังที่แท้จริงของเมดูซาศิลา
“เอ๊ะ?”
เมดูซาศิลาซึ่งเตรียมจะไล่ล่าลงไปในน้ำ พลันพบศัตรูเร็วกว่าเย่ว์หยาง
นางหยุดอยู่ต่อหน้าของเย่ว์หยางด้วยสัญชาตญาณทันที ขณะที่ตาจ้องมองลงไปในน้ำลึก
“เป็นไฮดรานรกตัวหนึ่ง!” เย่ว์หยางขมวดคิ้วเล็กน้อย
ไฮดรานรกไม่ใช่อสูรจากหอทงเทียน แต่เป็นสิ่งมีชีวิตจากแดนสวรรค์ ไฮดราปกติจะเป็นเพียงสัตว์ประหลาดชั้นบรอนซ์ มีสมาชิกระดับสูงน้อยมากที่เป็นระดับเงิน
และมีเพียงจ้าวอสูรเท่านั้นที่เป็นระดับทอง
ไฮดรานรกแตกต่างจากไฮดราธรรมดา
สัตว์ประหลาดตนนี้เป็นอสูรทองทันทีที่เกิด
นอกจากนี้ ระดับสูงหรือระดับจ้าวอสูรจะเป็นระดับแพลตตินัมทันทีที่เกิด
มีสมาชิกไฮดราน้อยมากที่รอดอยู่ได้เป็นเวลานานและกลายเป็นหนึ่งในสิบของอสูรทำลายล้างของแดนสวรรค์
ในบรรดาอสูรพิบัติทั้งสิบ
มังกรยักษ์แดนสวรรค์แข็งแกร่งที่สุด ตามมาด้วยปีศาจดึกดำบรรพ์
อสูรเพชฌฆาตโบราณ,
ไฮดรานรก, แมงมุมปีศาจกินมังกร, เนตรปีศาจ, พยัคฆ์ปีกสายฟ้า,
จ้าวมันติคอร์เพลิงและอื่นๆ ทั้งหมดในรายการ
จำนวนของไฮดรานรกที่สามารถยึดตำแหน่งห้าสุดยอดของอสูรภัยพิบัติมีไม่มากนักในแดนสวรรค์
เท่ากับมังกรยักษ์และปีศาจดึกดำดรรพ์ พวกมันมีพลังระดับกองทหาร
สามารถมีชื่อเสียงขนาดนั้นได้เพราะพวกมันดุร้ายมาก โลภ โหดร้ายและอำมหิต
ไฮดรานรกมีปรากฏอยู่ในน้ำลึก
ตัวใหญ่พอๆ กับเกาะ
นอกจากนี้ ยังมีมากกว่าหนึ่ง
อาจมีถึงห้า
ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือเท่านักสู้ปราณฟ้าระดับห้า
และที่อ่อนแอที่สุดคือเท่านักสู้ปราณฟ้าระดับสาม..
เย่ว์หยางไม่สามารถนึกภาพสถานการณ์นี้ออกจริงๆ
เป็นไปได้ยังไงที่มีสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งขนาดนั้นถูกผนึกไว้ในบันไดสวรรค์? นอกจากนี้ใครเป็นคนผนึกไฮดรานรกไว้ที่นี่? ถ้าเพียงแต่มีไฮดรานรกห้าตัวถูกผนึกไว้ที่นี่
ทำไมพวกเขาต้องทิ้งพลังรหัสโบราณห้ามการใช้อาวุธไว้ด้วยเล่า?

11 ความคิดเห็น:
มี 5 ตัวพอดีจำนวนคนเลย เจ้าเมืองโล่ฮัว อู่เสีย เชียนเชียน อี้หนาน และก็บักหย่าง พวกก็อปบินสวรรค์นี้มันทำไมดูห้าวกว่าคนแคะจัง ตามจิงคนแคะน่าจะห้าวกว่าน่ะ (ไอ้พวกผนึกไว้เหมือนกัน พวกเองจะสู้ไม่ได้เลยหรอคนสมัยก่อนๆ มีแต่โหดๆ เห็นเหลือแต่ ราชาพันปีศาจ ปีศาจดึกดำบรรพ์ ทำไมไอ้พวกนี้อายุยืนจัง พวกคนเก่งๆในรุ่นกับพวกนี้ที่นิสัยดีดีไปไหนกันหมดเห็นเหลือแต่ตัวเกรียนๆให้บักหย่างมันปวดหัว จือจุนกับจักรพรรคราตรีเหมือนกันเห็นโอโห้...อย่างเทพทำไมไม่ตบๆทิ้งไปไอ้พวกเกรียนพวกนี้ไปชวนมันเข้ากองกำลังนักสู้ปราณฟ้าทำไม มันยอมรักษาสัญญาน่ะสิแรกๆมันสู้ไม่ได้หนิ พอนานๆเข้ามันเก่งมันก็กล้าก่างอีกพลิกกระดานเลิกรักษากฎ เป็นไงละสุดท้ายภาระตกมาใส่คนรุ่นหลังกับประชาชนทวีปมังกรทะยานตาดำๆ ส่วนพวกเองทำไรไม่รู้วันๆ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
กำลังสนุกเลย ขอบคุณครับ
ชั้นเเรกก็ผนึกระดับปราณฟ้าระดับห้าละเเล้วขั้นต่อไปละ โค๊ะ!
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุนคับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
แสดงความคิดเห็น