ยอดยุทธไร้เทียมทาน ตอนที่ 635 แผนของปิง

ตอนที่  635  แผนของปิง

ปู้จื้อเฟยไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องมากลายเป็นเชลยของอีกฝ่ายหนึ่ง  หลังจากผ่านไปสามวันในที่สุดเขาก็รู้สึกตัว เขาตกอยู่ในความกลัว

 ‘พวกเขาจะฆ่าข้า?  หรือว่าจะทรมานข้า?’

เมื่อเขาตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้นจริงๆ  เขาตระหนักได้ว่าเขาไม่มีความกล้าที่จะคิดเช่นนั้น

 “นายท่านต้องการพบเจ้า”  ทหารที่รับผิดชอบในการเฝ้าดูเขาเปิดประตู

แสงอาทิตย์สาดส่องไปทั้งห้อง และส่องลงที่ใบหน้าของเขา เขารู้สึกไม่สบายใจหลังจากถูกกักอยู่ในห้องสองสามวันที่ผ่านมา  แต่ขณะนั้น ความกลัวในตัวเขาค่อยๆ หายไป และความสงบนิ่งเริ่มเข้ามาเต็มในตัวเขา

 ‘พวกเขากำลังจะตัดสินพิพากษาอย่างนั้นหรือ?’

เขารู้สึกสงบมาก  เขาไม่รู้สึกทุกข์ใจเรื่องความพ่ายแพ้  เพราะคู่ต่อสู้แข็งแกร่งมากกว่าเขาห่างไกล  ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งโดยรวม หรือว่าความแข็งแกร่งส่วนบุคคล  เขาสูญเสียความได้เปรียบมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว  และสิ่งที่ตามมาหลังจากนั้นก็คือพวกเขาตกอยู่ในการจัดการของฝ่ายตรงข้าม  ผู้บัญชาการของฝ่ายตรงข้าม มีความสามารถในการสั่งการระดับที่สูงมากกว่าเขา

เขายอมรับความพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง  และเต็มไปด้วยความสงสัยเกี่ยวกับผู้บัญชาการผู้ลึกลับ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาได้ยินว่าผู้บัญชาการเป็นคู่หูวิญญาณ เขาก็ยิ่งสงสัยมากขึ้น

เมื่อปู้จื้อเฟยพบปิง  เขาประหลาดใจจริงๆ  คู่หูวิญญาณสูบบุหรี่....

ปิงดูเหมือนจะไม่ทันสังเกต เขาพ่นควันบุหรี่เป็นวงและพูดตามปกติ  “เชิญนั่ง  ข้าสงสัยว่าท่านปู้เป็นยังไงบ้างเมื่อผ่านไปแล้วสองวัน?”

 “ก็ไม่เลว”  ปู้จื้อเฟยพูดอย่างใจเย็น  “แม้แต่ข้าก็ต้องปรับตัว”

 “ท่านปู้มีแผนการในอนาคตยังไงบ้าง?”  ปิงพ่นควันอีกวงหนึ่งและถามตามปกติ

ปู้จื้อเฟยใจสั่นสะท้าน  เขารู้ว่ากำหนดเวลาชะตากรรมของเขามาถึงแล้ว  เขาอาจตาย  เขาอาจมีชีวิต แม้ว่าเขาจะสงบใจลงได้ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แต่ความคิดนี้ก็ทำให้เขากลัว  เขาพยายามทำใจตัวเอง  “ขุนพลผู้พ่ายแพ้ไม่มีสิทธิ์เลือก”

 “ดูเหมือนว่าท่านปู้จะไม่คิดถึงมันมาก”  ปิงคิดอยู่ชั่วครู่  “ข้าคิดว่า ข้าพอจะมีวาสนาได้ร่วมงานกับท่านปู้  ท่านปู้จะรับงานเป็นเจ้าหน้าที่ทหารของข้าได้หรือไม่?”

ปู้จื้อเฟยลอบถอนหายใจ ‘ดูเหมือนว่าเรายังรักษาชีวิตไว้ได้’  แต่หลังจากนั้นก็มีอารมณ์ซับซ้อนมากขึ้น   ‘ข้าจะต้องเป็นผู้ช่วยของคู่หูวิญญาณจริงๆ หรือนี่’  เขาหัวเราะ

มักจะเป็นฝ่ายคู่หูวิญญาณที่เป็นผู้ช่วยมนุษย์  ‘แต่ข้าอาจไม่ใช่ผู้ช่วยคนแรกก็ได้ แต่ข้าอาจเป็นผู้บัญชาการระดับเงินที่เป็นผู้ช่วย’

ตาทั้งคู่ที่อยู่เบื้องหลังควันบุหรี่ดูเหมือนจะมองเห็นความคิดของปู้จื้อเฟย  ปิงกล่าวอย่างเฉยเมย  “แต่ไหนแต่ไรมา  ผู้แพ้ก็ต้องยอมรับผู้ชนะ  ข้าเอาชนะเจ้าได้ ข้าก็แข็งแกร่งกว่าเจ้า  เจ้าต้องเป็นฝ่ายรับใช้ข้า นั่นไม่ถูกหรือ?”

ปู้จื้อเฟยใจสะท้าน และดูเหมือนเขาจะรู้ตัวมากขึ้น ‘ถูกแล้ว  ข้าพ่ายแพ้เขา  ความเย่อหยิ่งและภูมิใจยังจะมีความหมายอะไรอีก?’  เมื่อตรองดูอย่างชัดเจน สายตาของเขากระจ่าง  “ข้าน้อยเต็มใจ!”

เมื่อพูดอย่างนั้นแล้ว  เขารู้สึกว่าตัวของเขาผ่อนคลาย เหมือนกับว่าเขารู้สึกถึงความคาดหวังที่อธิบายได้ในอนาคต

เขาสงสัยใคร่รู้ทุกอย่างภายในฐาน  ป้อมปราการที่แปลกประหลาด  นักสู้ที่แข็งแกร่งอย่างน่าประหลาด และทุกอย่างภายใน ทุกอย่างถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้บรรลุผลภายใต้เงื้อมมือของหัวหน้าของเขา  เขาไม่เคยได้ยินเรื่องคู่หูวิญญาณจะมีอิสระในการรับผิดชอบ

 “เจ้าเลือกถูกแล้ว”  ปิงกล่าว  “งานของเจ้าตอนนี้คือไปแนะนำพวกที่เหลือให้ยอมแพ้”

 “ขอรับ!”  ปู้จื้อเฟยรับปฏิบัติตาม  เมื่อยอมรับความเป็นจริง เขาไม่มีความคิดไขว้เขวใดๆ อีก “ถ้าพวกเขาไม่ต้องการยอมแพ้ จะให้ข้าจัดการพวกเขาอย่างไร?  พวกเขามีกันหลายคน  และครอบครัวของพวกเขาส่วนใหญ่อยู่ในทวีปฝานซิงโจว”

 “ถ้าพวกเขาไม่ยอมแพ้ ก็ขังพวกเขาไว้,  เจ้าสามารถให้พวกเขาทำงานเป็นกรรมกรได้”  ปิงคิดอยู่ชั่วขณะ  “อย่าเพิ่งแนะนำให้พวกมีครอบครัวยอมแพ้เลย  รอสักระยะ  จากนั้นค่อยส่งคนไปทวีปฝานซิงโจวและรับครอบครัวพวกเขามา”

ปู้จื้อเฟยลังเลชั่วขณะ  จากนั้นกล่าว  “เราจะไม่เตรียมป้องกันการโจมตีของทวีปฝานซิงโจวหรือ?  พวกเขาจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ”

 “ไม่, ยังไม่ต้อง”  ปิงแค่นเสียง  “ข่าวว่าสามกองพลของทวีปฝานซิงโจวถูกทำลายกระจายไปทั่วทวีปอื่นแล้ว  ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาควรจะกังวลก็คือจะรักษาพื้นที่ของพวกเขาไว้ได้หรือไม่ และคงไม่มาหาเรื่องกับเรา  โอว ไม่ สิ่งที่พวกเขาน่าจะกังวลก็คือ เราจะสร้างความลำบากให้พวกเขาได้หรือไม่”

ปู้จื้อเฟยใจสั่นสะท้าน  ‘เขาวางแผนมานานแล้ว’

 ‘เขามีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน  แต่ทวีปฝานซิงโจวกลับไม่มี อีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เราแพ้’  แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกตกใจก็คือปิงมั่นใจขนาดที่ว่าพวกเขาสามารถเอาชนะทวีปฝานซิงโจวที่แข็งแกร่งได้หรือ?

คนแบบนั้นสมควรเป็นเทพเหนือธรรมชาติเสียมากกว่า!

 ‘เดี๋ยวก่อน... นายท่านพูดว่า นำปัญหามาให้กับทวีปฝานซิงโจว?’

ปู้จื้อเฟยตกตะลึง  ‘หรือว่าเรายังมีกองทัพอื่นอีก?’

กองกำลังรักษาการณ์หมู่บ้านเป่ากวงทำได้แต่เพียงตั้งรับและไม่สามารถบุกโจมตีได้แน่นอน  และบวกกับนักสู้ที่ทรงพลังอีกสามคนที่ต้องคอยสนับสนุนฐาน มีข้อจำกัดในการต่อสู้  พวกเขาไม่สามารถเปิดการโจมตีได้

ปิงพ่นควันเป็นวง ตาของเขาเต็มไปด้วยแววเย็นชา

 “ได้เวลาเริ่มกันแล้ว”

*******

ภายในโลกน้ำเงิน

ดีดิสันดูรายงานสงครามและเกาศีรษะทำหน้าแปลกประหลาด  “เขาชนะได้จริงๆ”

 “แน่นอน!”  บาร์บาร่าพูดด้วยความภูมิใจ  “สหายในตำนานของเราก็คือตำนานแน่นอน  เมื่อเราตายเราจะเป็นตำนานเช่นกัน”

ดูเหมือนดีดิสันก็ได้รับการกระตุ้น  ในที่สุดเขาก็นับถือขุนพลแห่งป้อมไพรกระบี่อย่างหมดใจ

เขาได้รับความเชื่อมั่นจากบาร์บาร่าจนได้  ทั้งสองคนคิดหาวิธีรวบรวมทหารคนแคระน้ำเงินที่ตื่นแล้ว  บาร์บาร่าตื่นเต้นและส่งจดหมายไปยังป้อมไพรกระบี่ทันที  แต่จดหมายตอบกลับทำให้ทั้งสองคนตกตะลึง  ปิงปฏิเสธข้อเสนอของเขาที่จะส่งกำลังเสริมเข้ามา  แต่ขอให้เขาใช้เวลาฝึกอย่างชาญฉลาด และให้คำสั่งลับพวกเขา

ให้หาเส้นทางไปยังสะพานลอยในทะเลแสงและรอคำสั่งอยู่ที่นั่น

เมื่อดีดิสันได้รับคำสั่ง เขาคิดว่าสมองของผู้บัญชาการป้อมไพรกระบี่คงมีปัญหา  ‘หรือว่าเขาคิดว่าเขาสามารถอาศัยกองกำลังรักษาการณ์หมู่บ้านต่อสู้กับกองทัพระดับเงินได้?’  ดีดิสันคือคนแคระน้ำเงินที่ได้รับการศึกษาทางทหารและรู้ความต่างชั้นกันของกองกำลังรักษาการณ์หมู่บ้านและกองทัพระดับเงิน

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาแนะนำการฝึกให้คนแคระน้ำเงิน  ในสายตาดีดิสัน เขาคงคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนเขลาและไร้ความสามารถ

คนแคระน้ำเงินตัวเตี้ยและมีกำลังอ่อนแอ ทั้งไม่มีคุณสมบัติใดๆ ในการใช้พลังงาน  แต่พวกเขามีความรวดเร็วมาก หลังจากฝึกฝนแล้ว ความเร็วของพวกเขายิ่งเร็วมากขึ้น  พวกเขาเก่งในเรื่องการขว้างหอกและหลาวอย่างแม่นยำ และที่แปลกก็คือหอกและหลาวทั้งหมดที่สร้างขึ้นในโลกน้ำเงินล้วนทรงพลัง

ดีดิสันสามารถมองเห็นได้ อีกฝ่ายหนึ่งอ้างอิงถึงกองทหารม้าเบาของมนุษย์  แต่เขาต้องยอมรับ เพราะมันคือทางที่ดีที่สุดที่คนแคระน้ำเงินจะขยายออกไปได้

ดีดิสันยังคงฝึกหน่วยทหารตามคำแนะนำของปิง  ในโลกน้ำเงินไม่เคยมีการฝึกอย่างนั้นสำหรับหน่วยทหาร  กลศึกของคนแคระน้ำเงินถือว่าธรรมดา และนอกจากกลยุทธที่จำนวนแล้ว  พวกเขาไม่มีอะไรน่ายกย่อง

ยุทธวิธีการรบแบบใหม่ทำให้คนแคระน้ำเงินที่ตื่นขึ้นแล้วทุกคนตื่นเต้น  กำลังใจพวกเขาสูงเทียมฟ้า  จะมีอะไรตื่นเต้นมากกว่าเป็นผู้บุกเบิก?  โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนแคระน้ำเงินที่ตื่นแล้วและเป็นขบถ

และดีดิสันจึงตระหนักได้ว่าป้อมไพรกระบี่เชื่อถือในพวกเขานานแล้ว  และงานที่มอบให้คนแคระน้ำเงินก็คือผลเก็บเกี่ยวจากชัยชนะ

 “กองทัพทั้งหมด รวมพล เตรียมจัดขบวน!”

ศึกแรกกำลังจะเริ่มขึ้น  และดีดิสันตื่นเต้น

****************

หยางจื่อชิงรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังฝัน เพราะสองสามวันก่อน รายงานสงครามเป็นเหมือนฝันร้ายส่งเข้ามาอีกฉบับ  เขาไม่เคยคิดเลยว่ากองพลที่เจ็ดของปู้จื้อเฟยจะพ่ายแพ้  ความพ่ายแพ้ของซุนเจี๋ยอาจกล่าวได้ว่าพวกเขาประมาทศัตรู  แต่ปู้จื้อเฟยเป็นคนที่ระมัดระวังตัว ก็ยังพ่ายแพ้  นั่นไม่ใช่สิ่งที่สามารถอธิบายได้ว่า ประเมินศัตรูต่ำไป

คู่ต่อสู้ของพวกเขาทรงพลังมาก ทรงพลังมากกว่าที่พวกเขาจะคาดคิด!

 “อะไรนะ?  ทวีปอื่นได้รับข้อมูลแล้วหรือ?”  เสียงของหยางจื่อชิงสั่น

 “ถูกแล้ว” บริวารของเขากลืนน้ำลายและกล่าว  “เราส่งคนสอดแนมไปสองสามคน  ทวีปฉิน ทวีปสือฮัว ทวีปหลี่และทวีปเมิ่งล้วนทราบข่าวแล้ว”

หยางจื่อชิงเหมือนกับถูกหมัดทุบที่สมองจนตะลึง  ทวีปทั้งหมดที่ได้รับรายงานล้วนเป็นทวีปที่อยู่เพื่อนบ้านของทวีปฝานซิงโจว  เขาตั้งหลักได้หลังจากผ่านไปนาน  ทวีปทั้งหมดส่งคนออกไป ก็หมายความว่าพวกเขาได้รับข้อมูลเร็วกว่าเขา เขาได้รับเพียงแต่รายงานสงครามเมื่อสามวันที่แล้ว และเขาจึงได้ตระหนัก

 ‘ศัตรูเตรียมการเรื่องนี้ไว้นานแล้ว!’

 ‘พวกเขารู้ด้วยว่าพวกเขาจะชนะ!’

ความพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องของกองทัพระดับเงินถึงสองกองทำให้ทวีปฝานซิงโจวตกอยู่ในสถานะอันตราย  และเมื่อทวีปอื่นได้ที นั่นจะเป็นจุดเริ่มต้นของความตกต่ำ

ทันใดนั้น ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งลนลานวิ่งเข้ามา

หยางจื่อชิงมีลางสังหรณ์ทันที  ‘หรือว่าเป็นข่าวร้ายเพิ่มอีก...’

 “นายท่าน,  สะพานลอยฟ้าในทะเลแสงถูกคลื่นน้ำเงินลอบโจมตี กองพลที่ยี่สิบสองบาดเจ็บกันมากมาย!”

หยางจื่อชิงหน้ามืด  เขาแทบจะล้มทันที

จากนั้นชั่วครู่เขาค่อยเรียกความรู้สึกกลับมาและถาม  “เกิดอะไรขึ้น?  ทำไมจู่ๆ ถึงมีคลื่นน้ำเงินได้?”

สะพานลอยฟ้ายังคงมีคนแคระน้ำเงิน  แต่ยังมีขนาดเล็กมาก  ตราบใดที่พวกเขามีสมาชิกไม่กี่คน  คนแคระน้ำเงินก็ยังจะอ่อนแอ  นั่นคือสาเหตุที่กองทัพส่งเพียงกองกำลังธรรมดาไปปกป้องสะพานลอยฟ้า

 “รายงานนายท่าน  มันไม่ใช่คลื่นน้ำเงิน  มีคนแคระน้ำเงินเพียงพันคน  แต่พวกมันเจ้าเล่ห์มาก  พวกมันวิ่งออกมาจากทะเลแสงและขว้างหอกของพวกมัน  กองพลที่ยี่สิบสองไม่มีเวลาป้องกันจึงประสบความสูญเสียอย่างหนัก  หลังจากทำอย่างนั้นแล้ว คนแคระน้ำเงินก็หายไป”

ขณะนั้นบริวารอีกคนหนึ่งก็แตกตื่นวิ่งเข้ามา  “นายท่าน  แย่แล้ว!  สะพานลอยฟ้าในทะเลแสงถูกโจมตี มีอยู่เจ็ดจุดที่ถูกทำลาย”

ทันใดนั้น หยางจื่อชิงรู้สึกได้ว่าไม่มั่นคง

เขาบังคับตนเองให้สงบลง  “เป็นการโจมตีที่คำนวณไว้แล้ว

ความคิดแรกของเขาก็คือป้อมไพรกระบี่  เขาสามารถมองเห็นเครือข่าวที่ซับซ้อนอย่างเลือนราง เครือข่ายที่มองไม่เห็นและมีขนาดใหญ่

 ‘ถ้า....ถ้าทุกอย่างถูกวางแผนไว้เป็นอย่างดีด้วยฝีมือของป้อมไพรกระบี่....’

หยางจื่อชิงสะท้าน

เขาตั้งใจและกล่าว  “ข้าอยากไปชมป้อมไพรกระบี่”

ทุกคนสะดุ้งตื่นเต้นทันที

 “นายท่าน  ไม่นะ!”

 “นายท่าน, มันเป็นกับดัก!”

หยางจื่อชิงใจเย็นลง และมีท่าทางมุ่งมั่น  “ข้าต้องไป!”

เขารู้ว่าทวีปฝานซิงโจวตกอยู่ในวิกฤติอันตรายที่สุด และถ้าทวีปอื่นยืนยันความพ่ายแพ้ของทวีปฝานซิงโจว อย่างนั้นสิ่งรอทวีปฝานซิงโจวอยู่ก็คือการคุกคามจากทวีปต่างๆ  ถึงตอนนั้น ด้วยป้อมไพรกระบี่หนุนหลังพวกเขาอยู่  ทวีปฝานซิงโจวคงล่มสลายแน่นอน

 “ป้อมไพรกระบี่....”

หยางจื่อชิงพึมพำ   ความรู้สึกสงสัยเต็มอยู่ในดวงตาของเขา