เดชคัมภีร์เทพฤทธิ์ ตอนที่ 639 ดูซะ นี่คือพลังแค้น

ตอนที่  639  ดูซะ นี่คือพลังแค้น

กูตู!

หลังจากที่เขาเห็นว่าหัวหน้ากลุ่มถูกนางเซียนหงส์ฟ้าโจมตีทำร้ายจนตายในกระบวนท่าเดียว  รองหัวหน้าเพียงแต่ตกตะลึงและทั้งหมดที่เขาทำได้ก็คือกลืนน้ำลาย นัยน์ตาแสดงความหวาดกลัว

ความจริงไม่ใช่เพียงแต่เขาเท่านั้น แต่สมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าประจัญบานทั้งหมดก็กลัวตายไปครึ่งชีวิตแล้ว

นักรบแดนสวรรค์ร้องด้วยความกลัว!

ดูเหมือนว่าการจัดการคนจากหอทงเทียนไม่ใช่เรื่องเล็กเสียแล้ว  มิฉะนั้น ทำไมแดนสวรรค์ตะวันตกถึงได้ยุ่งยากยอมปิดประตูแดนสวรรค์และผนึกเอาไว้เล่า?  โชคดีที่ไม่มีคนอื่นที่คล้ายกับจักรพรรดิอวี้  การที่กลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าประจัญบานมาที่นี่เป็นการส่งอาหารกันชัดๆ

บุรุษสวมหมวกสูงลอบดีใจที่หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าประจัญบานตาย  ไม่สำคัญหรอก เพราะเขาจะเป็นแพะรับบาปอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าพลังงานของมารกฎฟ้าไม่สามารถคงไว้ตลอดเวลาที่แน่นอน หลังจากใช้ไปแต่ละครั้ง จะต้องใช้ระยะเวลานานสำหรับนางเพื่อให้สามารถกู้คืนพลังได้อีกครั้ง  หัวหน้ากลุ่มหมาป่าประจัญบานตายไปแล้ว  เขาไม่ได้ตายแบบสูญเปล่า  อย่างน้อยที่สุดเขาช่วยคนหมวกสูงให้พ้นจากอันตรายโดยอ้อม  ตราบใดที่มารกฎฟ้าใช้พลังของนางฆ่ามนุษย์หมี ตอนนั้นพลังของนางน่าจะตกลงไปมาก  บุรุษหมวกสูงก็อาจจะได้รับชัยชนะสุดท้าย... บุรุษหมวกสูงพบว่าแผนเดิมไม่ได้ดำเนินไปตามแผน แม้ว่าจะมีเหตุเปลี่ยนแปลงบางอย่าง  แผนการโดยรวมไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก  เนื่องจากพันธมิตรของเขาตายไปหมดแล้วในตอนนี้  ตราบใดที่เขายังมีชีวิต  นั่นก็ไม่เป็นไร

 “เดินหน้า, ทุกคน...โจมตี...”

มนุษย์หมีพบว่านางเซียนหงส์ฟ้ากำลังจ้องมองเขา และเขารู้สึกกระวนกระวายใจ  ทันใดนั้นเขาสั่งให้สมาชิกคนอื่นโจมตี  เพื่อทำให้นางเสียสมาธิ

เขาต้องได้ตัวประกันเพื่อรักษาชีวิตของเขา

นอกจากนี้ หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าประจัญบานคงไม่ใช่มีเพียงคนเดียวที่ล้มลงไปแบบนั้น

ก่อนที่กลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มหมาป่าประจัญบานตะลุยเดินหน้า  คนจากกลุ่มวังมารก็บุกโจมตีเอาเปรียบไว้ก่อน  มีแต่เพียงมารเคราะห์ฟ้าที่เผชิญหน้ากับสามรองผู้บัญชาการของกองกำลังสายฟ้า สามรองผู้บัญชาการกองกำลังสายฟ้านี้มาจากกลุ่มของจงเหลยถิง, และกองทัพของจ้านหู่และเป่ยเหลียวหยา  แต่ละคนอาจเป็นนักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับหก และอาจเป็นนักสู้ระดับเจ็ดก็ได้

ทั้งสามคนรวมกลุ่มเพื่อโจมตี  พลังที่พวกเขารวมกำลังกัน ไม่ใช่เรื่องเล็ก

มารเคราะห์ฟ้าแทบจะตกอยู่ในการต่อสู้ที่ยากลำบากทันที

ยังคงมีนักสู้จากแดนอเวจีอีกสองสามคน  เป็นไปได้ว่าทุกคนเป็นนักสู้ปราณก่อกำเนิดและพวกเขาบุกใส่สาวขี้เมา เย่ว์หวี่และเย่ว์ปิง

พวกเขาเกลียดที่ราชันย์ปีศาจใต้ฆ่าทหารของพวกเขาทั้งหมด นอกจากนี้เย่ว์ซานยังฆ่าราชาเฮยอวี้และคุณชายสามตระกูลเย่ว์เอาชนะในสังเวียนมรณะทำให้จ้านหู่และเป่ยเหลียวหยาต้องตาย  พวกเขาจึงไม่มีความรู้สึกที่ดีกับตระกูลเย่ว์

 “เจ้าคิดหรือว่าแค่ด้วยพลังปราณก่อนกำเนิดจะสามารถเอาชนะเราได้?  เจ้าเข้าใจผิดไปแล้ว!”  สาวขี้เมาไม่มีความกลัวใดๆ ใช้พลังเต็มที่ของนางบุกเข้าสมรภูมิ  นางถูกเย่ว์หยางข่มและได้รับประสบการณ์ต่อสู้มากมาย  นางเคยแต่เป็นนักสู้ปราณก่อกำเนิดที่มีผู้เคารพ  แต่ตอนนี้ผู้ที่นางจะสู้ด้วยเป็นนักสู้ปราณก่อกำเนิด

นักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับหนึ่ง  ปราณก่อกำเนิดระดับสอง พวกเขาจะมีค่าอะไร?

เมื่อนางเคยฝึกกับเย่ว์หยาง  เขาใช้พลังปราณก่อกำเนิดระดับสี่หรือห้าข่มนางไว้  พลังปราณก่อกำเนิดระดับหนึ่งหรือสองไม่มีผลอะไรมากต่อนางจริงๆ

ก่อนที่การสู้รบจะเริ่มขึ้น  แพนด้าน้อยหนิวหนิวห่อขนมเปี๊ยะของโปรดด้วยผ้าเช็ดหน้าที่แม่สี่ทำให้นางเป็นพิเศษ  ดังนั้นจึงไม่มีอะไรเสียหาย  หลังจากที่นางเก็บขนมเปี๊ยะไว้อย่างดีแล้ว นางต้องไปเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้  นางตั้งท่าและใช้เสียงสาวน้อยของนาง  “ขอบคุณที่รอกัน,  หนิวหนิวพร้อมแล้ว  มาสู้กัน!”

ที่ฝ่ายตรงข้าม ปีศาจจากแดนอเวจีคิดว่าคงจะหลอกล่อนางได้ง่ายๆ จึงแกล้งใช้แผน  “แม่หนู, ทำไมสองเราไม่มานั่งคุยกันและแบ่งขนมเล่า ข้ามีขนมตั้งเยอะแยะ ของหวานทั้งนั้น ข้าจะแบ่งให้เจ้าก็ได้”

 “ขอบคุณ, หนิวหนิวไม่รับของจากคนไม่ดี!”  แพนด้าน้อยหนิวหนิวเต็มไปด้วยหลักการ  อย่างไรก็ตามนาง ทางหนึ่งนางกลืนน้ำลายเนื่องจากนางชอบ  อีกทางหนึ่งนางปฏิเสธข้อเสนอโดยการส่ายศีรษะ

 “ข้า, ข้าไม่ใช่คนเลว ทั้งหมดที่ข้าต้องการก็คือเงิน!”  นักสู้จากแดนอเวจีทำท่าเหมือนกับเป็นคนดีมาก

มันเหยียดมือออก

ลูกอมหลากสีสันมากมาย ปรากฏขึ้นในมือของมันเหมือนเล่นกล ทำเอาหนิวหนิวตาลาย

แพนด้าน้อยหนิวหนิวจ้องมองและต้องใช้ความพยายามอย่างหนักสั่นศีรษะปฏิเสธ  ทันใดนั้นสายตานางหันไปมองดูลูกอมอีกครั้ง และนางพูดอย่างอ่อนแรงว่า  “นั่นขนมหวานจริงๆ หรือ?”

ทันทีที่นักสู้จากแดนปีศาจเห็นว่ามีโอกาส  มันพยักหน้าให้นางและใช้ความพยายามกับนางอีกครั้ง  “ทั้งหมดเป็นของเจ้าและที่ๆ ข้าจากมาก็มีมากมาย  เจ้าสามารถกินได้เท่าที่ต้องการ จนกว่าเจ้าจะพอใจ!”

แพนด้าน้อยหนิวหนิวไม่อาจต้านทานความอยากขนมได้เดินเข้าไปหาขนมสองก้าว จากนั้นหยุด

นางเดินออกไปสองก้าวจากนั้นก็หยุดอีกครั้ง

นักสู้แดนอเวจียังคงปะเหลาะนาง หลอกล่อนาง เขาแก้ห่อลูกอมเม็ดหนึ่งแล้วโยนใส่ปาก  จากนั้นเคี้ยวเสียงดังและทำทีว่าลูกอมนั้นอร่อยและหวานมาก

หนิวหนิวถูกหลอกล่ออย่างเห็นได้ชัด

นางเดินเข้าไปใกล้ทุกที

มันยังคงยิ้มให้นาง กระตุ้นให้นางเข้าไปหามัน  มันรู้และผยองใจในสิ่งที่มันทำเพื่อล่อนาง จัดการกับอสูรที่มีปัญญาต่ำนั้นง่ายดายมาก

ด้วยสติปัญญาของพวกเขาสามารถบอกได้ว่าแพนด้าน้อยหนิวหนิวชอบของหวานและทั้งหมดที่พวกมันทำก็คือเตรียมของหวานพิษไว้นางกิน  พวกมันไม่จำเป็นต้องสู้  ก็สามารถจับนางได้ง่าย

เมื่อมันรู้สึกยินดีกับตัวเองเต็มที่ที่สามารถใช้พิษหลอกล่อนาง  ทันใดนั้นแพนด้าน้อยหนิวหนิวพุ่งเข้าหาราวกับสายฟ้าพร้อมกับหมัดที่ทรงพลัง

นางต่อยใส่ที่หัวใจของมัน

นักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับหนึ่งที่ถูกทำร้ายปลิวกระเด็น

ซี่โครงของมันทั้งหมดถูกบดขยี้  ขณะที่มันล้มกับพื้นก็กระอักโลหิตออกมา

 “เจ้าต้องการล่อลวงหนิวหนิวด้วยลูกอมอร่อยจริงๆ ด้วย  เจ้าต้องเป็นคนไม่ดี  พี่ชายบอกข้าแล้ว เว้นแต่คนที่รู้จัก  ใครก็ตามที่ให้ขนมข้าล้วนเป็นคนไม่ดีทั้งนั้น!  เจ้ามันน่ารังเกียจ  เจ้ารู้ว่าหนิวหนิวชอบลูกอมอร่อยๆ  ดังนั้นเจ้าจึงใช้วิธีนั้นล่อลวงหนิวหนิว  ข้าเกลียดเจ้า! พี่ชายบอกข้าแล้วว่าคนไม่ดีอย่างเจ้า ต้องให้หนิวหนิวลงโทษอย่างดุร้าย  มิฉะนั้นข้าจะถูกโกง  หนิวหนิวจะไม่มีวันถูกโกง  เจ้าคนเลวที่ชอบรังแกเด็ก จงรับความตายซะ!”  แพนด้าน้อยหนิวหนิวโกรธจัดจนพลังของนางสูงขึ้นกว่าเดิม นางวิ่งเข้าไปทุบนักสู้แดนอเวจีจนเขาลุกไม่ขึ้น ได้แต่ครวญครางกับพื้น..

เย่ว์หยางรู้จุดอ่อนของแพนด้าน้อยหนิวหนิวอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งก็คือสาเหตุให้เขาฝึกนางให้อดทนต่อต้านของล่อใจเหล่านี้เป็นพิเศษ

เว้นแต่ตัวเขา แม่สี่  สาวขี้เมา เย่ว์หวี่และสาวๆ แล้ว เขาห้ามมิให้นางรับอาหารจากคนอื่น ในการฝึกพิเศษนาง  พวกเขาทดสอบนางโดยให้เย่คงและเจ้าอ้วนไห่มาปะเหลาะหลอกล่อนางและนางบอกว่านางไม่รับ  นี่คือการพัฒนาความมุ่งมั่นเพื่อให้ต้านทานและปรับปรุงความทรงจำของนาง เพื่อที่ว่านี่จะกลายเป็นสิ่งที่นางสามารถจำใส่ใจได้จริงๆ

คนอื่นๆ ที่ต้องการล่อลวงนางด้วยขนมไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือวัตถุประสงค์อะไร  นางต้องทำกับพวกเขาเหมือนเป็นศัตรู

ตามบทฝึกพิเศษของเย่ว์หยาง หนิวหนิวจะต้องแกล้งทำเป็นหลงกลของศัตรูและเข้าไปใกล้ศัตรูจากนั้นโจมตีพวกเขาด้วยหมัดที่แข็งแกร่งที่สุดของนาง!

การฝึกพิเศษนี้ที่ทำให้นางเปลี่ยนไปประสบความสำเร็จอย่างมาก

สุดท้ายสิ่งที่คนมั่นใจเกินไปได้รับจากนาง ก็คือโศกนาฏกรรม

 “ข้าตีเขาแล้ว ตีแล้วตีอีก เจ้าคือคนเลวที่ชอบรังแกเด็ก เจ้าต้องได้รับบทเรียนเสียบ้าง  ตี ตี ตี ตี!”  ถ้าแพนด้าน้อยหนิวหนิวไม่ลอบทำร้ายมันด้วยพลังหมัดเต็มแรงและต่อสู้ตรงๆ มีโอกาสเพียงครึ่งต่อครึ่งเท่านั้นที่จะชนะการต่อสู้  เนื่องจากการโจมตีที่น่าทึ่งนี้ทำได้สำเร็จ จึงทำร้ายนักสู้แดนอเวจีจนบาดเจ็บหนัก และทุบตีมันจนไม่สามารถตอบโต้ได้   มันได้แต่ทนเจ็บและคลานหนีออกไป

 “หลีกทางข้า!”  ในการเคลื่อนไหว  พันธมิตรของมันทำร้ายเย่ว์หวี่จนกระเด็นออกไป ได้เข้ามาใกล้ “เจ้ายังเอาชนะอสูรศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้  แล้วยังจะมีน้ำยาอะไรอีก?”

 “ระวัง แพนด้าน้อยนี่ไม่ใช่ธรรมดา”  ปีศาจแดนอเวจีที่ยังอยู่บนพื้นเตือนสหาย

 “เจ้าก็แค่ตัวไร้ประโยชน์ ไม่เช่นนั้นก็คงเป็นเพราะนางแข็งแกร่งมีฝีมือ  อย่ามาเกะกะทางข้า  เป็นเด็กเป็นเล็ก กลับไปดูดนมมารดาเจ้าซะ  นี่คือสนามต่อสู้  ไม่มีที่ให้เด็กน้อยอยู่รอดที่นี่ได้!”  ปีศาจแดนอเวจีอีกคนเชี่ยวชาญในการใช้เพลิงนรกเพิ่งใช้กรงเล็บตวัดต้อนไล่แพนด้าน้อยหนิวหนิว  ปากของเขาพ่นไฟยาวเป็นลำจนทำให้หนิวหนิวตกใจร้องด้วยความเจ็บปวดและถอยหนี

 “ข้าจะไม่ยอมปล่อยเจ้าไปแน่  เจ้าบังอาจทุบตีพี่รองและหนิวหนิว!”  เย่ว์ปิงเห็นเย่ว์หวี่กระเด็นออกไปและหนิวหนิวถูกไฟลวก  ความโกรธของนางเพิ่มขึ้นจนถึงจุดเดือด  เดิมทีนางสังเกตเห็นมารเคราะห์ฟ้าตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายที่สุดและเตรียมจะช่วยเหลือนาง  พอตอนนี้นางเห็นว่าทั้งเย่ว์หวี่และหนิวหนิวแพ้ นางเรียกพญาไม้ไตตันโบราณทั้งสองของนางและนางไม้แสงเขียว  ขณะที่ตัวนางเองเข้าต่อสู้กับนักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับสองที่มาจากแดนอเวจี  แม้ว่าเย่ว์ปิงจะเป็นหญิงสาวที่ดึงดัน แต่นางจะอารมณ์ดีและโกรธยาก  แต่เมื่อนางโกรธ  นางก็เหมือนเย่ว์หยางที่เข้าสู่สภาวะคลั่งได้

ตาของเย่ว์ปิงเบิกกว้าง ม่านตานางเปลี่ยนเป็นสีเขียวขณะที่เปล่งแสงนวลตา

ผมดำของนางตั้งชัน  ทั้งที่ไม่มีลม

พลังที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งขึ้นมาจากนิ้วทั้งสิบของนาง  มันขยายจนเป็นพื้นที่สนามพลังงานขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว... ภายในสนามพลังงาน พญาไม้ไตตันโบราณทั้งสอง และนางไม้แสงเขียวจะแข็งแกร่งขึ้นมากกว่าแต่ก่อน  และกลายเป็นหนึ่งเดียวกับเจ้าของๆ มัน

นักสู้ปราณก่อกำเนิดทั้งสองที่เพิ่งมาถึงเขตต่อสู้ ตระหนักได้ว่าพวกเขาติดอยู่ภายในสนามพลังงานนี้ และรู้สึกประหลาดใจ

นักสู้ปราณก่อกำเนิดที่พยายามล่อลวงหนิวหนิวด้วยลูกอมก็ติดอยู่ในสนามพลังงาน  เขาบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นจึงรีบถอยอย่างรวดเร็ว และเขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับเย่ว์ปิงตรงๆ

ในทางตรงกันข้าม คู่หูที่รู้สึกว่าเขาฝีมือดีกว่าเดินเข้าหานางยืดกรงเล็บมาที่หน้าเย่ว์ปิงและพ่นไฟออกจากปาก  เขาไม่เชื่อว่าคนๆ เดียวอย่างนางที่ไม่ใช่นักสู้ปราณก่อกำเนิด จะสามารถสู้และเอาชนะเขานักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับสองได้  แม้ว่านางจะเป็นน้องสาวของคุณชายสามตระกูลเย่ว์ก็ตาม  การจะเอาชนะเขาให้ได้ยังเป็นไปไม่ได้!

ในข่าวกรองรายงานของพวกเขา  เย่ว์ปิงนี้ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฟงชิซา

แม้ว่านางจะมีความก้าวหน้าภายใต้การแนะนำของคุณชายสามตระกูลเย่ว์ก็ตาม  แต่นางยังไม่ใช่คู่ต่อกรกับเขาในสนามรบ  นางยังไม่ได้เป็นแม้แต่นักสู้ปราณก่อกำเนิด  ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้แน่นอนที่จะเอาชนะเขา....

 “ตาย!  ต่อให้พี่ชายของเจ้าคือคุณชายสามตระกูลเย่ว์ก็ตาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้ารอดมาสู้กับข้าได้!”  ในใจของเขา  เขายังคงเยาะเย้ยนางขณะที่กรงเล็บของเขาเกือบมาถึงดวงตาของนางอยู่แล้ว ดังนั้นเขายิ่งเพิ่มความมั่นใจว่าเขาสามารถฆ่าเย่ว์ปิงได้แน่นอน

 “พระจันทร์มีความโค้ง มองดูเหมือนตาขอ!”  เย่ว์ปิงไม่ได้ป้องกันตัวเอง นางแค่ตีลังการอบหนึ่งแล้วหันหน้ามาอย่างสง่างาม  ขณะที่ขาทั้งสองยังลอยอยู่ในอากาศ  นางกวาดขาเตะเป็นแสงสีเงินพระจันทร์เสี้ยว  ท่าเตะนี้พัฒนาให้โดยเย่ว์หยาง  เขาออกแบบมาให้น้องสาวโดยเฉพาะ และนี่เป็นไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกใช้ออกมา พลังของมันเกินกว่าตอนที่ใช้ครั้งแรก  ตอนนี้พลังเพิ่มขึ้นมาเป็นร้อยเท่า  พลังผกผันบิดตัวของนางส่งผลให้นักสู้ปราณก่อกำเนิดผู้ภูมิใจกระเด็นลอยจากพื้น

มันรู้สึกว่าพลังเตะมีความรุนแรงและรู้สึกว่าความเจ็บแล่นอยู่ตามอกและตรงท้องส่งตัวมันกระเด็นออกไป

ในขณะที่ลอยอยู่ในอากาศ พญาไม้ไตตันโบราณใช้มือขนาดยักษ์ตบมันลงกับพื้นเหมือนใช้ไม้ตีแมลงวัน

พญาไม้ไตตันตีโดยตรงจากนั้นฟาดมันลงกับพื้น

กับศัตรูที่ยังมีความเจ็บปวดอยู่ในร่างกาย  เมื่อมันไม่สามารถหลบหรือเคลื่อนที่ได้อีกต่อไป  พญาไม้ไตตันโบราณจึงก้าวขามหึมาออกและย่ำลงบนร่างมัน

ปีศาจนักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับสองใช้แขนทั้งสองป้องกันตนเองไม่ให้ตาย  แต่มันก็ยังโดนย่ำจนจมลึกลงไปในพื้น  พญาไม้ไตตันโบราณเหยียดมือและควักร่างศัตรูขึ้นมา  จากนั้นปาลงพื้นอย่างรุนแรง  ขณะที่ร่างของศัตรูกระแทกกับพื้นและกระอักโลหิต หนามแหลมนับไม่ถ้วนได้มัดร่างศัตรูไว้อย่างเหนียวแน่น  หนามแหลมงอกออกมาจากพื้นและแทงทะลุร่างศัตรู

นักสู้ปีศาจที่บาดเจ็บก่อนหน้านี้ได้วิ่งเข้ามาช่วยคู่หูของเขา  อย่างไรก็ตามทั้งหมดที่เขาเห็นก็คือคู่หูของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้มตั้งแต่หัวจรดเท้า

คู่หูของเขาต้องพิษ

ต่อให้มันสามารถนำคู่หูไปด้วย มันก็ยังต้องตายอยู่ดี

มันต้องการหนี ความกลัวที่มันรู้สึกมิอาจจินตนาการได้  ทันใดนั้นมีร่างหนึ่งปรากฏจากท้องฟ้า  เป็นเย่ว์ปิงกำลังเลื่อนลงมา ด้วยท่าเท้าจันทรา

เย่ว์ปิงไม่สามารถฆ่าได้ในการจู่โจมคราเดียว  สิ่งที่น่ากลัวก็คือพญาไม้ไตตันโบราณซึ่งมีเวลาตอบสนองที่เหนือกว่าอสูรสายพฤกษาทั้งปวง  แค่เพียงหลังจากเย่ว์ปิงโจมตีศัตรูกระเด็นลอยไปในอากาศ มันเหยียดมือออกมาจับปีศาจนักสู้ปราณก่อกำเนิดที่หลอกหนิวหนิว  จากนั้นมันตบและกดร่างของนักสู้ชาวปีศาจลงกับพื้นด้วยมือมหึมา ฝังมันลงไปในใต้ดินลึกเกือบสิบเมตรด้วยพลังที่มหาศาลทำให้พื้นสั่นสะเทือนเสียงดัง

มันรอจนกระทั่งเถาหนามแหลมรัดร่างของนักสู้ชาวปีศาจก่อนจะปล่อยมือ

จากนั้นย่ำใส่มันอย่างไม่ปราณี

นักสู้ชาวปีศาจยังไม่ตาย  มันพยายามดิ้นรนให้เป็นอิสระจากเถาหนามและหลบหนีออกมา  อย่างไรก็ตาม  เย่ว์ปิงไม่สนใจมันต่อไป  ในอากาศเย่ว์หวี่พุ่งลงมาพร้อมกับดาบปีกนางฟ้าที่อยู่หลังนาง

เพียงฟันแค่ครั้งเดียวนักสู้ชาวปีศาจก็ถูกตัดศีรษะ  ศีรษะของมันกระเด็นลอยขึ้นไปในอากาศ

 “พญาไม้, เหยียบย่ำ!”  เย่ว์ปิงกล่าวขณะที่เพิ่งมาถึงทางด้านการต่อสู้ของมารเคราะห์ฟ้า  พญาไม้ไตตันวงเข้ามาในพื้นที่ต่อสู้ขณะที่มันไม่สนใจคลื่นกระแทกโจมตีจากพลังของนักสู้ปราณก่อกำเนิด มันทำตามคำสั่งเย่ว์ปิงและเหยียบใส่นักสู้ปราณก่อกำเนิดระดับเจ็ด รองผู้บัญชาการกองกำลังสายฟ้า  ท่านสามารถเห็นความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานของรองผู้บัญชาการได้รับตอนอยู่ใต้เท้า  เขาต้องทำอุโมงค์ออกมา การขุดช่องใต้เท้าเหมือนหนอนขณะที่พญาไม้ไตตันยังคงย่ำพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งเขาหลบออกไปได้  เขาอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้เลย

จนถึงตอนนี้ เขาถึงตระหนักได้ในที่สุดว่าน้องสาวของคุณชายสามตระกูลเย่ว์เป็นศัตรูที่ยากลำบากคนหนึ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งอสูรของนาง ไม่สามารถดูแคลนได้เลย

อสูรของรองผู้บัญชาการ ตะกวดสายฟ้าขนาดมหึมา เดิมทีเป็นอสูรที่แข็งแกร่ง แต่มันไม่มีโอกาสแม้แต่จะผายลมต่อหน้าพญาไม้ตัน เนื่องจากมันถูกข่มมิด

 “ฆ่า!” รองผู้บัญชาการของกองกำลังเขี้ยวเหนือโจมตีใส่เย่ว์ปิงโดยไม่คาดคิดด้วยหวังจะฆ่าเด็กสาวผู้นี้ให้ได้

 “พญาไม้โบราณ แทนที่..”  นางไม้แสงเขียวที่อยู่ข้างเจ้านายนางจะปกป้องนางเมื่อศัตรูโจมตี ทั้งหมดที่นางทำคือโบกมือ พญาไม้ไตตันกับเย่ว์ปิงก็สลับตำแหน่งทันที  พญาไม้ไตตันรับการโจมตีจากรองผู้บัญชาการกองพันเขี้ยวเหนือ  จากนั้นตอบโต้ด้วยวงแขนใหญ่ของมัน มันยืดแขนได้ตามที่ต้องการ  มันยืดแขนและไล่ฟาดเหมือนกับตีแมลงวัน

 “นางไม้แสงเขียวคือเคล็ดสำคัญในการใช้”  รองผู้บัญการกองพันเขี้ยวเหนือรู้ได้ทันทีว่านางคือปัญหาที่แท้จริง  อย่างไรก็ตาม มันสายเกินไป มารเคราะห์ฟ้ามีโอกาสพักหายใจแล้ว นางตวาดอย่างโกรธเกรี้ยว  “เจ้าพวกชั่วร้าย ลองเจอพลังของข้าก่อน  พลังเคราะห์ฟ้า!”

เมื่อมารเคราะห์ฟ้าระเบิดความโกรธของนางออกมา  ก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอีกต่อไป

ก่อนหน้านี้ นางถูกรองผู้บัญชาการสามคนบีบคั้นให้ต้องหลบหนี ถูกไล่ต้อนจนมิอาจขยับตัวได้  นางจึงหงุดหงิดศัตรูของนางมาก

เย่ว์ปิงมาช่วยทันเวลา และยังให้โอกาสนางได้พัก  เมื่อมารเคราะห์ฟ้าปลดปล่อยพลังของนาง  คนจากวังมารที่รู้จักพลังของนางล้วนถอยห่าง

นางเซียนหงส์ฟ้าลืมการต่อสู้ทางด้านนางไว้ก่อน และกลับมาป้องกันเย่ว์ปิง เย่ว์หวี่และแพนด้าน้อยหนิวหนิวโดยให้อยู่ด้านหลังนาง

ไห่อิงอู่และสาวขี้เมายังคงฉวยโอกาสโต้ตอบศัตรูของพวกนางและมาอยู่ข้างกายนางเซียนหงส์ฟ้า  ในที่สุดเมื่อศัตรูตระหนักถึงความผิดปกติบางอย่าง  พวกเขาพยายามแยกย้ายกันออกไป  แต่ว่าสายเกินไปแล้ว  มารเคราะห์ฟ้าลอยตัวอยู่เหนือพื้นแล้ว  ความโกรธของนางถึงระดับสูงสุด และปล่อยพลังเคราะห์ฟ้า

ลาวาไหลออกจากพื้นไหลนองกระจายไปทั่วบริเวณ

ดาวตกนับล้านปรากฏอยู่บนท้องฟ้า เสียงหวีดหวิวพุ่งลงมาราวกับถึงวันสิ้นโลก

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของสิ่งเหล่านี้คือภัยพิบัติตามธรรมชาติทั้งหมดไม่ได้มีวัตถุประสงค์แบบสุ่ม  ดาวตกล้วนแต่ไล่ตามศัตรู

ทักษะเฉพาะที่ไม่เหมือนใครของมารเคราะห์ฟ้าจำเป็นต้องใช้เวลาดำเนินการ  เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง พลังของมารเคราะห์ฟ้าไม่สามารถแสดงออกมาได้เต็มที่

อย่างไรก็ตามถ้านางใช้ผิดวิธี และนางถือโอกาสใช้สิ่งนี้ นั่นอาจทำให้เป็นวันสิ้นโลกได้

แผ่นดินสั่นไหว และพื้นเริ่มแยกจากกัน!

วันสิ้นโลก!

พลังเคราะห์ฟ้านี้คือพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของนาง