เดชคัมภีร์เทพฤทธิ์ ตอนที่ 1028 นี่คือปาฏิหาริย์!

ตอนที่  1028  นี่คือปาฏิหาริย์!

สุสานเรืออับปางทิศเหนือ  เมืองไป๋เหอ

 

บนดาดฟ้าซากเรือถูกแหใยแมงมุมดึงขึ้นมาจากทะเล ใยแมงมุมที่ทรงพลังพอมัดมังกรได้ในที่สุดก็รวบรัดสตรีชุดขาว  นางเป็นเหยื่อของแมงมุมน้ำถูกจับหลังจากที่แมงมุมน้ำใช้ไม้ตายสองครั้งรวดเดียว  นางคือสาวน้อยหลิวเย่จากหอทงเทียนทวีปมังกรทะยาน

ศัตรูเหมือนกับแมลงที่ตกลงไปติดใยแมงมุมไม่สามารถดิ้นรนได้

ภาพคล้ายอย่างนั้น

นางแมงมุมน้ำหัวเราะบ้าคลั่งภูมิใจ

 “นังแมลงตัวน้อย ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าคิดว่าตอนนี้เจ้าควรจะเข้าใจความห่างชั้นระหว่างข้ากับเจ้าใช่ไหม?  คนอย่างเจ้าไม่ว่าจะกล้าเพียงไหน  ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะข้า    จัดการแมลงตัวน้อยอย่างเจ้า ข้าใช้แค่นิ้วเดียวก็พอ ฮ่าฮ่า.. ต่อให้ใช้นิ้วเดียวก็เพียงพอจะบดขยี้ร่างของเจ้า”  แมงมุมน้ำลอยตัวเบาๆ แสดงความหยิ่งยโสต่อหน้าหลิวเย่  นางมองหลิวเย่ที่ถูกใยแมงมุมมัดแน่น นางยื่นปลายเล็บสีม่วงดำเชยคางหลิวเย่

 “สำหรับข้า เจ้านับเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง”  หลิวเย่พูดชมอย่างตรงไปตรงมา  แต่ก็ยังยืนยันความคิดตนเอง  อย่างไรก็ตามเจ้าผิดแล้ว  ตราบใดที่เจ้ากล้าที่จะเผชิญความตาย  เมื่อรวมกับความรู้แจ้งที่ผุดรู้ขึ้นมาฉับพลันชัยชนะจะมาถึงได้ราวกับปาฏิหาริย์” 

 “ปาฏิหาริย์?”  นางแมงมุมน้ำได้ยินและประหลาดใจในครั้งแรก  และจากนั้นนางระเบิดเสียงหัวเราะลั่นทันที

ฮ่าฮ่าฮ่า  นางหัวเราะจนตัวงอ

นางหัวเราะไม่หยุด จนน้ำตาแทบไหล

นางแมงมุมน้ำอดยิ้มไม่ได้ และฝืนใจพยักหน้าให้หลิวเย่จริงจัง  “ตอนนี้ช่วยแสดงสิ่งที่เจ้าเรียกว่าปาฏิหาริย์!  ข้าอยากเห็นจริงๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า  ขอโทษที ข้าอดขำไม่ได้ เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าไม่เคยได้ยินเรื่องตลกแบบนี้มาก่อนในชีวิต  ปาฏิหาริย์?  โลกนี้ไม่มีปาฏิหาริย์  มีแต่พลัง!”

 “โลกนี้มีปาฏิหาริย์  แต่ปาฏิหาริย์จะไม่เกิดกับเจ้า”  หลิวเย่ยังคงยืนยัน

 “ข้าน่ะหรือ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ก็ได้ เจ้าต้องเอาปาฏิหาริย์มาอวดข้าอยากเห็นว่าปาฏิหาริย์จะมาได้อย่างไร!”  นางแมงมุมน้ำทำท่ากวักมือเรียกและแสร้งถาม  “สาวน้อยหลิวเย่ผู้มากับปาฏิหาริย์ ต้องการให้ข้าคลายแหให้เจ้าไหม?”  นางไม่รอให้หลิวเย่พูดก็หัวเราะลั่นเสียก่อน

ในที่สุดนิ้วชี้เล็บม่วงเข้มของนางก็ถูกนิ้วหลิวเย่โดยไม่ตั้งใจ

หลังจากขีดถูก นางแมงมุมน้ำแสร้งทำเป็นเสียใจ  “ข้าขอโทษด้วย  ข้ากระตือรือร้นเกินไปต้องการดูว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นได้อย่างไร ข้าไม่ทันระวังขีดถูกหลังมือของเจ้า  ช่างเถอะไม่สำคัญ  แผลเล็กน้อยไม่ใหญ่  ตราบใดที่เจ้าสามารถรอดจากพิษที่ล้มช้างแมมม็อธได้ร้อยตัว  น่าจะใช้เวลาไม่นาน  มาเถอะน่าไม่ต้องห่วงเรื่องบาดแผล พิษของแมงมุม รอให้ปาฏิหาริย์มาก่อน  ตราบใดที่เจ้าถูกพิษแมงมุม  อวัยวะภายในของเจ้าจะละลายภายในห้านาที  จากนั้นข้าไม่อาจนับว่าเป็นปาฏิหาริย์  อย่างไรก็ตามข้ายังรอมองหาอยู่”  นางแมงมุมน้ำเหมือนมารดาที่เฝ้าดูลูกแกะเกิดใหม่เพียงแต่อยู่ในรูปหลิวเย่

ดวงตานางเต็มไปด้วยอาการเย้ยหยัน

และเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน!

อดใจรอได้ไม่กี่วินาที ดูเหมือนนางไม่สามารถรอชื่นชมชัยชนะของตนเองและเย้ยหยันหลิวเย่  “สิ่งที่เจ้าเรียกว่าปาฏิหาริย์จะมาหรือไม่ อย่างไร?   ยังต้องอุ่นเครื่องหรือเปล่า?  ถ้าเจ้าจะร้องไห้ดังๆ  ข้าจะรับพิจารณาปล่อยเจ้าออกมาจากใยแมงมุม  ปาฏิหาริย์จะได้มาอย่างเต็มที่!”

 “ไม่จำเป็นแล้ว!”

หลิวเย่ส่ายหน้าเบาๆ  “แม้ว่าเขาจะสอนข้าอยู่เสมอเมื่อเผชิญหน้ากับคนเลว ไม่จำเป็นต้องให้โอกาส ดีที่สุดให้ทำการตัดรากถอนโคน  แต่ข้าก็ยังใจอ่อนเกินไป  มักให้โอกาสกับคนอื่น โดยเฉพาะถ้าอีกฝ่ายเป็นสตรี”

แมงมุมน้ำตะลึงและแคะหูด้วยความประหลาดใจ  “นี่ข้าฟังผิดไปหรือเปล่า?  เจ้าน่ะหรือให้โอกาสข้า?”

หลิวเย่ทำสีหน้าขึงขังและพูดจริงจัง  “โอกาสถูกยกเลิกแล้ว  เจ้าเป็นศัตรูที่ไม่สามารถกลับตัวกลับใจได้ ข้าจะไม่ยื่นโอกาสให้เจ้าอีก!”  นี่ทำให้แมงมุมน้ำไม่พอใจอย่างยิ่ง

โอกาส?

แสดงความปราณี?

ใครให้โอกาส  ใครให้ความปราณีกันเล่า?

หลิวเย่ผู้นี้ไม่ได้หลับและยังคงตื่นอยู่ใช่ไหม?  แมงมุมน้ำเกิดโทสะอยู่พักหนึ่ง มือซ้ายและเล็บทั้งห้าของนางอาบยาพิษ  นางถลึงตามองยื่นมือออกต้องการจะฉีกหน้าหวานๆ ของหลิวเย่  สำหรับคนเพศเดียวกัน โดยเฉพาะที่เป็นศัตรูเพศเดียวกันที่งดงาม  แมงมุมน้ำมักจะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายตายง่ายเกินไป  พวกนางจะต้องถูกทรมาน และนางจะทนไม่ไหวร้องขอความเมตตา  และนางฆ่าด้วยความสาสมใจ  แน่นอนว่าเมื่อนางอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ดีนางจะยกเว้นไม่ใช้วิธีการนี้  นางจะช่วยป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายหนึ่งตายง่ายๆ ในเวลาอันรวดเร็ว  และอีกฝ่ายจะต้องดิ้นรนเพื่อให้ตายเร็วจนกว่าร่างกายจะถึงขีดจำกัดและพังทลายลง

สำหรับหลิวเย่ผู้ยั่วโมโหนางได้สำเร็จ แมงมุมน้ำตัดสินใจทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องตายอย่างเจ็บปวดเป็นร้อยเท่าพันเท่า

กรงเล็บแหลมคมส่งเสียงหวีดหวิวว

ฉีกอากาศ

ถ้าใบหน้าสีอมชมพูของหลิวเย่ถูกกรงเล็บนี้โจมตีจะต้องพังยับเยินแน่นอน

วินาทีต่อมานางแมงมุมน้ำพร้อมจะสนุกกับความหวาดผวาของศัตรูแล้ว  แต่ในทันใดนั้นเกิดเรื่องไม่คาดคิด  กรงเล็บที่ต้องการฉีกใบหน้าของหลิวเย่พบกับความว่างเปล่า

หลิวเย่ที่ถูกรวบอยู่ในใยแมงมุมหายไปโดยไม่คาดคิด  นางแมงมุมน้ำมีความมั่นใจ ต่อให้เป็นนักสู้ปราณฟ้าระดับราชาก็ต้องพยายามอย่างหนักกว่าจะทำลายใยแมงมุมของนางได้

ต่อให้นางไม่เพิ่มใยแมงมุมใหม่เสริมเข้าไป คนผู้นั้นก็ไม่มีทางหนีไปจากแหจับมังกรอย่างง่ายดายแน่  เรื่องเหล่านี้คือความลับที่น่าภาคภูมิที่สุดในชีวิตนาง ทั้งฟองสุญญากาศ แหจับมังกร และพิษแมงมุมน้ำทั้งสามอย่างคือไม้ตายลับที่นางภาคภูมิใจ  ศัตรูหลบหนีไปได้อย่างไร? ทั้งยังเป็นการหลบหนีที่อธิบายไม่ได้

หลิวเย่ยืนอยู่หน้ากราบเรือที่พังลำหนึ่ง

ข้างๆ นางมีกวางทะลุมิติยืนอยู่

น่าเสียดายที่แมงมุมน้ำไม่รู้จัก  มิฉะนั้นนางจะไม่มีทางใช้ไม้ตายลับจับหลิวเย่เป็นแน่  หลิวเย่ผู้มีพลังของกวางทะลุมิติและความสามารถในการเทเลพอร์ต  หลิวเย่สามารถปล่อยกวางที่ไม่มีอะไรกีดขวางมันได้ ตัวของมันเหมือนมีสนามพลังที่แน่นอนสร้างโดยประสงค์เทพเจ้า ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะรั้งขังนางไว้เป็นเวลานาน

ตั้งแต่วันแรกที่ฝึกกับเย่หยาง หลิวเย่ถูกวางตัวให้เป็นผู้คล่องแคล่วที่สุดในสนามรบ

ไวยิ่งกว่าสายลมสายฟ้า

ไวกว่าแสง!

ตราบใดที่ใจของนางเข้าไปถึง  ไม่ว่าจะมีสิ่งใดกีดขวางหรือมีมิติใดกีดกั้น ก็ยากที่จะเอาชนะสาวน้อยที่ฝึกฝนหนักกับเย่ว์หยางได้

 “คิดหนีหรือ?”  แมงมุมน้ำโมโหไล่ตามอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับตวัดกรงเล็บนาง

 “ประเมินความสามารถตนเองสูงเกินไป”  หลิวเย่หายไปปรากฏห่างออกไปหมื่นเมตรและร่อนลงบนหลังกวางทะลุมิติ  การเทเลพอร์ตร่าง ไม่ว่ากวางทะลุมิติจะวิ่งเร็วเพียงไหน และวิ่งได้ไกลเพียงไหน มันก็ตามมาถึงเจ้านายในเวลาเดียวกัน  ดังนั้นนางจึงสามารถข้ามผ่านห้วงเวลาและมิติได้อย่างรวดเร็ว  ตราบใดที่หลิวเย่พอใจ  นางสามารถเทเลพอร์ตกลับไปมาได้ถึงสิบรอบหรือร้อยรอบก่อนที่แมงมุมน้ำจะเข้ามาถึงข้างตัวนาง

 “ฮ่าหหหห์”  แมงมุมน้ำกรีดร้องอย่างควบคุมตนเองไม่ได้ นางวิ่งไล่หลิวเย่ แต่ไม่ว่าจะเร่งความเร็วขนาดไหนก็ไม่สามารถตามหลิวเย่ได้ทัน

จนกระทั่งบัดนี้นางถึงได้รู้ซึ้งถึงความเร็วของหลิวเย่

ไวกว่าที่นางคิด

ตราบใดที่มีกวางตัวนั้น  ไม่มีทางที่จะไล่ตามสตรีสกปรกนี้ทัน

พลังโจมตีต่อเนื่องของแมงมุมน้ำพบเจอแต่ความว่างเปล่า แต่ไม่อาจถูกแม้แต่ชายกระโปรงของหลิวเย่ได้แม้แต่น้อย

แมงมุมน้ำกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่ศัตรูของนางมองดูอย่างเฉยเมย  “อย่าทำหยิ่งนักเลย ยิ่งหนีเร็ว เจ้ายิ่งตายเร็ว  เจ้าถูกพิษแมงมุมของข้าเข้าไป ไม่มีทางช่วยเหลือได้อย่างแน่นอน  รออีกไม่ถึงหนึ่งนาที ขณะที่ผิวของเจ้ายังดีเหมือนเดิม  แต่อวัยวะภายในและกระดูกของเจ้าจะละลายกลายเป็นน้ำ!  เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะได้กินอาหารมื้อใหญ่ ข้าจะดูดเลือดเนื้อเจ้าจนแห้งเก็บหนังที่งดงามของเจ้าไว้ประกาศชัยชนะ!”

 “เสียใจด้วย เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้น”  หลิวเย่เหยียดมือให้เห็นหลังมือที่มีผิวเรียบลื่นยิ่งกว่าอัญมณี มือที่ถูกแมงมุมน้ำแกล้งสะกิดให้เกิดแผลเหมือนบังเอิญ ไม่ทราบว่าแผลนั้นหายไปเมื่อใด

ภายใต้การจับจ้องมองดูของนางแมงมุมน้ำ ฝ่ามือของหลิวเย่พลันเปล่งแสงขาว

ในแสงสีขาวห่อหุ้มกลุ่มจุดสีม่วงคล้ายรูปแมงมุมเอาไว้

ขณะที่แสงสีขาวในมือของหลิวเย่สั่นสะเทือนกลุ่มจุดสีม่วงคล้ายรูปแมงมุมที่น่ารังเกียจก็หายไป เหมือนปุยหิมะที่โปรยลงในกองไฟและสลายหายไปจนมองไม่เห็น

หลิวเย่อธิบายเบาๆ  “เวลานี้ถึงคราวที่ข้าต้องพูดคำว่าเสียใจที่ทำให้แมงมุมน้ำเจ้าผิดหวัง  ข้ามีกวางทะลุมิติไม่มีอุปสรรคใดๆ ที่ขัดขวางมันได้ และข้ามีทักษะแฝงเร้นชำระใจที่สามารถขจัดมลทินและคำสาปต่างๆ ได้  ไม่ว่าจะใช้วิธีที่แข็งแกร่งเพียงใดก็เอาชนะข้าไม่ได้  ตรงกันข้ามถ้าข้าต้องการเอาชนะเจ้า ง่ายแค่เพียงกระดิกนิ้วเท่านั้น”

พอนางพูดจบลง นางและกวางทะลุมิติก็มาปรากฏที่ด้านหลังแมงมุมน้ำ

ตอนนี้แมงมุมน้ำรู้สึกหวาดกลัว

หลิวเย่ผู้นี้คือดาวข่มของนาง!

ถ้านางไม่หนีไปเสียแต่เดี๋ยวนี้ นางเกรงว่าคงจะต้องพบกับจุดจบในวันนี้เป็นแน่  นางแมงมุมน้ำบินหนีเข้าเมืองด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง  นางต้องรีบออกจากสุสานเรืออับปางกลับไปยังเมืองไป๋เหอด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อขอความช่วยเหลือจากสหาย

อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับความเร็วของหลิวเย่เร็วยิ่งกว่าสายเฟ้า นางช้ายิ่งกว่าเต่าคลาน

กวางทะลุมิติและพลังเทเลพอร์ตไม่มีมิติและระยะทางขัดขวางได้

มันไล่ทันในทันที

หลิวเย่ขวางอยู่หน้าแมงมุมน้ำ ใช้นิ้วเรืองแสงของนางเคาะที่ระหว่างคิ้วนางแมงมุมน้ำเบาๆ

ถึงในขณะนี้ ไม่มีพลังโจมตี แต่แมงมุมน้ำสั่นด้วยความเจ็บปวด ดูเหมือนว่ามีบางอย่างที่ทรงพลังกำลังละลายร่างนางอย่างต่อเนื่อง

แมงมุมน้ำสั่นสะท้าน  หมอกพิษดำที่เหมือนกรดระเหยออกมาจากร่างและคลุมไปทั้งร่างนาง มันตั้งใจจะปกป้องร่างของนาง  หมอกพิษที่น่ากลัวกลายเป็นรูปแมงมุมยักษ์ที่น่าเกลียด  แม้ว่าจะมีเกราะที่เหมือนแมงมุมยักษ์  แมงมุมน้ำพบได้ทันทีว่า ยิ่งพิษแมงมุมทวีความเข้มข้น ความเจ็บปวดในร่างกายนางก็มากตามไปด้วย

หลิวเย่เหยียดนิ้วเบาๆ ปรากฏแสงสีขาวนวลตาที่ปลายนิ้วของนาง

แสงสีขาวเบาบางจนแทบจะมองไม่เห็น

อย่างไรก็ตามหมอกพิษรูปแมงมุมกลับกลัวแสงนั้น เมื่อสัมผัสจะระเหยทันทีเหมือนคนกลัวเสือ  “นี่คือสนามพลังชำระใจที่ข้าเพิ่งรู้แจ้งเมื่อเร็วๆ นี้  เพราะยังไม่สมบูรณ์  ดังนั้นในตอนนี้จึงใช้ได้กับเป้าหมายเดียวเท่านั้น  อย่างไรก็ตามแม้จะรู้เพียงเท่านี้ก็ไม่สามารถขัดขวางลักษณะเด่นเฉพาะของมันได้ มันช่วยให้ข้าบริสุทธิ์ และกำจัดอำนาจชั่วร้าย เช่นพิษหรือคำสาป ความคิดชั่วร้ายจะถูกชำระจนอยู่ในสภาพบริสุทธิ์เหมือนเดิม  ถ้าเจ้าเป็นคนที่มีหัวใจที่ดีและบริสุทธิ์   พลังนี้จะส่งผลต่อเจ้าเพียงเล็กน้อยมาก  แต่ในทางกลับกัน พลังนี้จะลบล้างสิ่งที่สร้างผลชั่วร้ายให้กับเจ้า  ยิ่งผลชั่วร้ายรุนแรงก็จะยิ่งทำให้เจ้าบริสุทธิ์ขึ้น!  ตอนนี้เจ้าควรภาวนาหวังว่าเจ้าไม่ได้ทำสิ่งที่เลวร้ายมามากมายเท่าใดนัก!”  หลิวเย่อธิบายอย่างเยือกเย็น จากนั้นหันหลังกลับ

 “อภัยให้ข้าเถิด!”  นางแมงมุมน้ำพบว่าตัวนางเองยังถูกชำระวิญญาณไปด้วย  นางกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อและร้องขอความเมตตา

 “ความจริง นี่คือโอกาสใหม่สำหรับชีวิต  ก่อนหน้านั้นมีคนๆหนึ่งได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ และเหมือนกับได้เกิดใหม่  และนางกำจัดอกุศลจิตออกไปจากตัวนางได้และได้รับโอกาสเกิดใหม่อย่างงดงาม... สำหรับเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะได้รับชีวิตใหม่เหมือนกับนาง!”

หลิวเย่จากไปโดยไม่หันกลับมาอีก  ขณะที่นางขี่กวางทะลุมิติจากไปพร้อมกับทิ้งคำพูดลอยตามลม  “สุดท้าย เจ้าถามข้าว่าปาฏิหาริย์คืออะไร  บัดนี้ข้าจะตอบเจ้า  นี่แหละคือปาฏิหาริย์!”