บทที่ 83 หัตถ์เทวะ

บทที่ 83 หัตถ์เทวะ

“ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ ข้าไม่มีทางติดเชื้อกามโรคได้”

ฟ่านติงที่สงบในตอนแรกมีสีหน้าตกใจ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มกรีดร้อง หากเรื่องนี้ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นจริง อนาคตของเขาก็สิ้นสุดลง

 

สีหน้าของจางฮั่นฟูสลดลงทันที

“นี่ของจริงหรือของปลอม?”

เมื่อเห็นโจวซานอี้กลับมา เจียงหย่งหนานก็ถาม

“มันเป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม ซุนม่อนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ เขาสามารถระบุสภาพของผู้อื่นได้จริงๆ เพียงแค่สัมผัสพวกเขาเพียงสองสามครั้ง?”

สายตาของโจวซานอี้เต็มไปด้วยความประหลาดใจเมื่อเขามองไปที่ซุนม่อ เขาไม่เข้าใจสิ่งนี้ เป็นไปได้ไหมที่ซุนม่อมีหัตถ์เทวะ?

บรรยากาศในหอบรรยายดูวุ่นวายมาก ฉากนั้นควบคุมไม่ได้เล็กน้อย

"เงียบ!"

จินมู่เจี๋ยพูดและเปิดใช้งาน "คำแนะนำอันล้ำค่า" ของนาง

ครู่ต่อมา ห้องโถงมีสีทองเต็มห้องบรรยายทั้งหมด แสงไฟทำให้นักเรียนพูดไม่ได้ในทันที

รัศมีของมหาคุรุนี้จะทำให้คำพูดของมหาคุรุเปี่ยมไปด้วยอิทธิพลอย่างยิ่ง

ครูสามัญจะใช้สิ่งนี้เพื่อส่งเสริมนักเรียนของพวกเขา แต่ในระดับของจินมู่เจี๋ย เพียงแค่คำหรือการกระทำเพียงคำเดียวจากนาง แม้ว่านางกำลัง 'ด่าทอ' พวกเขา ก็ได้รับผลกระทบที่เกิดจาก 'คำแนะนำที่ประเมินค่าไม่ได้' อย่างท่วมท้น

ซุนม่อตกใจมาก เขาได้สัมผัสกับหนึ่งในประกายของแสงเช่นกัน เมื่อเขาต้องการจะพูด ปากของเขาก็ขยับแต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา ในใจของเขา คำว่า 'ความเงียบ' ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“น่าประทับใจมาก!”

ซุนม่อชื่นชมอย่างเงียบๆ นี่คือจุดแข็งของมหาคุรุ 3 ดาว

“ฟ่านติง เจ้าเคยไปซ่องมาก่อนหรือเปล่า”

จินมู่เจี๋ยถาม

ตง!

ฟ่านติงคุกเข่าลงก่อนจะตอบ

นี่คือจินมู่เจี๋ยที่ถามเขา เมื่อเขาเห็นเสื้อคลุมสีขาวพระจันทร์ของนางและด้ายสีทองสามเส้นที่คอเสื้อของนาง เขาก็ไม่กล้าที่จะโกหก

ถ้าเขาโกหกมหาคุรุ บาปของเขาก็จะยิ่งมากขึ้น

"พูด!"

ไม่มีใครไม่มั่นใจในคุณสมบัติของจินมู่เจี๋ย เมื่อนางทำหน้าที่เป็นตุลาการ

“ครับ…ครับ!”

ฟ่านติงก้มศีรษะลงและพูดเบาๆ อย่างไรก็ตามหอบรรยายใหญ่แค่ไหน? ทุกคนได้ยินคำพูดของเขา

เนื่องจากผลของ 'คำแนะนำที่ประเมินค่าไม่ได้' ทุกคนจึงพูดไม่ได้ แต่การแสดงออกของพวกเขาช่างน่าทึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับครู พวกเขาทั้งหมดกำลังมองไปที่เฝิงเจ๋อเหวิน

“ฟ่านติง!’

เฟิงเจ๋อเหวินคำราม เขาโกรธมากจนแทบจะกระอักเลือดออกมา

เนื่องจากเขาเป็นมหาคุรุเขาจึงต่อต้าน "คำแนะนำอันล้ำค่า" ของจินมู่เจี๋ยผลกระทบจะไม่มากเกินไปกับเขา

ในขณะนี้ เฝิงเจ๋อเหวินโกรธและผิดหวัง (ฉลาดกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือ ด้วยความสามารถของเจ้า เจ้าสามารถเลือกผู้หญิงคนใดก็ได้ที่เจ้าต้องการเป็นแฟน ทำไมเจ้าถึงต้องไปซ่อง?)

เจียงหย่งเหนียนอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวเมื่อมองไปที่เฝิงเจ๋อเหวิน

ทำไมผู้ชายถึงไปซ่อง? เพราะที่นั่นมีสุขอย่างคาดไม่ถึง

สิ่งล่อใจอย่างสตรีเป็นหลุมฝังศพของวีรบุรุษเสมอ มันง่ายเกินไปที่จะฝังชายหนุ่มได้

“อาจารย์ ข้าผิด! ข้าผิดไปแล้ว!"

ฟ่านติงร้องไห้ เขาเริ่มหมอบกับพื้นเพราะเขาไม่ต้องการถูกไล่ออก

คำสั่งห้ามมิให้นักเรียนไปซ่องโสเภณีเป็นสิ่งที่โรงเรียนกำหนด

หากพบว่ามีผู้ฝ่าฝืนคำสั่งต้องห้าม พวกเขาจะถูกไล่ออก

“ฟ่านติง เจ้าลงไปได้ โรงเรียนจะประกาศการลงโทษของเจ้าในวันพรุ่งนี้”

จินมู่เจี๋ยไม่ได้ถามอะไรเขาอีกแล้ว นางไม่สนใจเกี่ยวกับชื่อเสียงของเฝิงเจ๋อเหวิน และฟ่านติง แต่นางสนใจเกี่ยวกับชื่อเสียงของสถาบันจงโจว

นักศึกษาติดเชื้อกามโรคจากการไปซ่องนางโลม หากเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป ชื่อเสียงของสถาบันก็จะได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน

"เจ้า…"

เฟิงเจ๋อเหวินไม่รู้จะพูดอะไร ในฐานะมหาคุรุ สติปัญญาของเขาไม่ได้เลวร้ายเกินไป โจวซานอี้ไม่จำเป็นต้องโกหกเช่นกัน ดังนั้น นักเรียนที่เขาตั้งความหวังไว้อย่างสูงจึงได้ทำเรื่องดังกล่าวจนทำให้เขารู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง

“อาจารย์ ข้าไม่อยากถูกไล่ออก!”

ฟ่านติงตื่นตระหนก ถ้าเขาถูกไล่ออก นั่นจะเป็นรอยด่างดำในประวัติของเขา เขาจะถูกปฏิเสธอย่างแน่นอนถ้าเขาต้องการเข้าร่วมโรงเรียนอื่น อย่างน้อยที่สุด เขาต้องมีใบรับรองที่บอกว่าเขาลาออกจากสถาบันจงโจวเนื่องจากเจ็บป่วยเพื่อให้แน่ใจว่าอนาคตของเขาจะไม่ถูกทำลาย

“ข้าขอร้องอ้อนวอน ใช่ โปรดช่วยข้าอ้อนวอนขอผ่อนผัน!”

ฟ่านติง เหลือบมองเพื่อนนักเรียนข้างเขา

หวด!

นักเรียนข้างๆเขาถอยกลับทันที พวกเขาไม่ใช่คนโง่ ฟ่านติง เป็นคนที่ติดเชื้อกามโรค

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักเรียนหญิงข้างฟ่านติง ตอนนี้ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว นางตัวสั่นและไม่สามารถพูดอะไรได้

ตราบใดที่เจ้าไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฟ่านติง เจ้าจะไม่ติดเชื้อ”

ซุนม่อปลอบใจ

“ข้าไม่ได้! ข้าไม่ได้!”

นักเรียนหญิงรีบชี้แจง

ฟ่านติงโกรธมากจนใบหน้าของเขากลายเป็นสีเขียว

“รองอาจารย์ใหญ่จาง ท่านมีคำแนะนำอะไรบ้างไหม?”

อันซินฮุ่ยถาม

“ฮึ่ม... เจ้าถูกไล่ออก”

เมื่อเทียบกับจินมู่เจี๋ยที่มีไหวพริบ จางฮั่นฟูนั้นโหดเหี้ยมกว่ามาก การเก็บขยะแบบนี้ไว้จะมีประโยชน์อะไร? นอกจากนี้ ด้วยความจริงที่ว่าเขาเป็นกามโรค ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้นักเรียนคนนั้นอยู่ในโรงเรียนอีกต่อไป

ฟ่านติงยังคงต้องการที่จะต่อสู้ดิ้นรน แต่เขาถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลากออกไปทันที

“อาจารย์ ช่วยด้วย!”

ฟ่านติงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดจากทางเดิน ทำให้หลายคนเงยหน้ามอง

เฝิงเจ๋อเหวินข่มความโกรธและกลับไปนั่งที่ของเขา เขาบอกตัวเองว่าเขาต้องไม่ไปตอนนี้ เขาต้องหาข้อบกพร่องของซุนม่อและโจมตีเขาอย่างหนัก ถ้าไม่เช่นนั้นเขาจะระบายความโกรธของเขาได้อย่างไร?

“ลูกศิษย์ของอาจารย์เฝิงช่างเปิดหูเปิดตาเสียนี่กระไร!”

ซุนม่อเยาะเย้ย

“ชายผู้นี้ไม่มีความคิดที่จะทำอะไรง่ายๆ เลยจริงๆ เพราะสถานการณ์อยู่ในความควบคุมของเขา!”

เจียงหย่งเหนียนมีความสุข เขาเหลือบมองเฝิงเจ๋อเหวิน แม้ว่าเฝิงเจ๋อเหวินกำลังจะระเบิดด้วยความโกรธ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทนกับสิ่งนี้ ไม่มีวิธีแก้ปัญหา ใครบอกให้เขามั่นใจขนาดนั้น แล้วบอกว่าลูกศิษย์ไม่มีปัญหา? ไม่มีทางที่เขาจะพลิกสถานการณ์ได้ และตอนนี้ใบหน้าของเขาถูกตีอย่างหนัก

“ซุนม่อ อย่าไปพูดเรื่องแบบนี้อีกต่อไป เริ่มการบรรยายของเจ้าต่อไป”

จางฮั่นฟูพูดช่วยเฝิงเจ๋อเหวิน เปลี่ยนหัวข้อ

“อาจารย์สุดยอดมาก!”

ลู่จื่อรั่วรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

ติง!

คะแนนความประทับใจจากลู่จื่อรั่ว +15

การเชื่อมต่อสัมพันธ์ลู่จื่อรั่ว : มิตรภาพ (298/1,000)

“ข้าพูดไปแล้วก่อนหน้านี้ เนื่องจากอาจารย์ซุนกล้าที่จะพูด เขามีความมั่นใจอย่างแน่นอน”

หลี่จื่อฉีรู้สึกพึงพอใจ

ติง!

คะแนนความประทับใจจากหลี่จื่อฉี +10

การเชื่อมต่อสัมพันธ์กับหลี่จื่อฉี : เป็นมิตร (156/1,000)

“ยอดเยี่ยม เกิดอะไรขึ้นกับมือของเขา? เขารู้สถานการณ์ของฟ่านติงได้อย่างไรเพียงแค่สัมผัสเขาเพียงชั่วครู่หนึ่ง”

โจวชี่รู้สึกประหลาดใจ

ติง!

คะแนนความประทับใจจาก โจวชี่ +5

การเชื่อมต่อสัมพันธ์กับโจวชี่: เป็นกลาง (56/100)

“มือของเขาคือหัตถ์เทวะ เขาสามารถทำอะไรก็ได้!”

ชีเซิ่งเจี่ยถอนหายใจชื่นชม

ติง!

คะแนนความประทับใจจากชีเซิ่งเจี่ย +20

การเชื่อมต่อสัมพันธ์กับชีเซิ่งเจี่ย: มิตรภาพ (478/1,000)

การแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นทีละคน ทำลายแนวความคิดของซุนม่อ

“ระบบ ในอนาคตเจ้าห้ามส่งการแจ้งเตือนแบบนี้บ่อยๆ ได้ไหม?”

ซุนม่อลูบหูของเขา ในอนาคตจะมีหลายครั้งที่เขาต้องสอนในชั้นเรียน หากการแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นเรื่อยๆ เขาจะตั้งสมาธิได้อย่างไร?

“การเก็บคะแนนความประทับใจคือความสุขและเป็นกำลังใจแบบหนึ่ง”

ระบบอธิบาย

“ข้าเข้าใจ แต่มันเสียงดังเกินไป!”

ซุนม่อยังคงยืนกราน

“เอาล่ะ ข้าจะประกาศพิเศษก็ต่อเมื่อมีคะแนนความประทับใจที่สำคัญเท่านั้น ที่ไม่สำคัญนัก ข้าจะแยกรายละเอียดไปประกาศต่างหาก”

ระบบฯ ยอมประนีประนอม

“นั่นเป็นวิธีที่ถูกต้อง การไม่ขัดต่อเจตจำนงของร่างสถิตคือเครื่องหมายของระบบที่ดี!”

ซุนม่อกลับไปที่แท่นบรรยายและเหลือบมองฝูงชน

“ต่อไป ส่วนคำถามจะดำเนินต่อไป สำหรับผู้ที่มีคำถามโปรดยกมือขึ้น”

นักเรียนทุกคนชูมือสลอน การตอบสนองนั้นคลั่งไคล้มากขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้

อาจารย์ต่างกระซิบกันในขณะที่มองดูมือของซุนม่อเป็นครั้งคราว หัตถ์จับมังกรโบราณที่เขาครอบครองนั้นทรงพลังจริงๆ เหรอ?

หลังจากจบบทเรียน พวกเขาตัดสินใจไปที่ห้องสมุดและตรวจดูว่าเป็นวิชาฝึกปรือประเภทใด

"น่าสนใจ!'

ความสนใจของจินมู่เจี๋ยในซุนม่อ เพิ่มมากขึ้น นางอดไม่ได้ที่จะนึกถึงช่วงเวลาที่เขานวดนาง มันให้ความสบายอย่างแท้จริง

โจวหย่งยกมือขึ้นและจ้องไปที่ซุนม่อ อารมณ์ไม่พอใจก็พุ่งทะลักออกมาราวกับกระแสน้ำที่อยากจะกลืนกินเขาไปทั้งตัว

(คนพวกนี้คือขยะอะไร?)

นอกจากความจริงที่ว่าไม่มีแม้แต่คนเดียวที่สามารถสร้างความลำบากให้ซุนม่อ นักเรียนที่ถามคำถามจริงๆ แล้วอนุญาตให้ซุนม่อแสดงทักษะของเขาและเพิ่มชื่อเสียงของเขา หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป การบรรยายทั่วไปครั้งแรกของซุนม่อจะจบลงอย่างสมบูรณ์

(ไม่มีทาง มันต้องไม่เกิดขึ้นแน่นอน)

(ข้าโจวหย่งที่เล่นกับคนอื่นมาตลอด ในเมื่อเจ้าทำให้ข้าขุ่นเคือง ไม่ต้องคิดเรื่องสนุกๆ เลย)

โจว หย่งไม่ลืมฉากที่เขาถูกซุนม่อดุอย่างรุนแรง ดังนั้น เขาจึงยิ้มออกมาและตะโกนด้วยความชื่นชม

“อาจารย์ การบรรยายของท่านสมบูรณ์แบบเหลือเกิน ข้าเทิดทูนบูชาท่านอย่างแท้จริง!”

โจวหย่งลุกขึ้นและปรบมืออย่างบ้าคลั่ง

นักเรียนได้รับอิทธิพลและเริ่มปรบมือเช่นกัน

ซุนม่อเหลือบมองโจวหย่ง เขารู้ว่าคนๆ นี้ไม่ได้มีเจตนาดีอยู่ในใจ

“ท่านอาจารย์ ข้ามีคำถามสองสามข้อที่อยากจะปรึกษาท่าน!”

เมื่อเทียบกับต้วนอู่ก่อนหน้านี้ที่หน้าด้านเกินไป โจวหย่งฉลาดกว่ามาก เขาประจบประแจงซุนม่อก่อนจะตั้งคำถาม กระบวนการทั้งหมดเป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น

ท้ายที่สุด ไม่ว่าจะเป็นครูคนไหน พวกเขาก็คงไม่รู้สึกดีที่จะปฏิเสธคำถามจากผู้ชื่นชมในสถานการณ์เช่นนี้

"เชิญกล่าว!'

ซุนม่อรู้ว่าโจวหย่งมีเจตนาร้าย แต่เขาไม่กลัว ตราบใดที่โจวหย่งกล้าที่จะมองหาปัญหา เขาจะแจ้งให้โจวหยงรู้ว่าเหตุใดดอกไม้จึงเป็นสีแดง

“เราได้เห็นความงดงามของหัตถ์จับมังกรโบราณของท่านแล้ว มันทรงพลังมาก ข้ารู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะเรียกมือของท่านว่าเป็นหัตถ์เทวะ”

โจวหย่งหัวเราะ

นักเรียนกระซิบกับตัวเอง ทุกคนรู้สึกว่าความสามารถของซุนม่อในการทำความคุ้นเคยกับสถานการณ์ของนักเรียนหลังจากสัมผัสกล้ามเนื้อของพวกเขานั้นทรงพลังน่าทึ่งจริงๆ

พวกเขาไม่รู้ว่าคำพูดของโจวหย่งทำให้ซุนม่อเสียเปรียบ ยิ่งยกซุนม่อสูง ก็ยิ่งเจ็บปวดเมื่อเขาล้มลง ครูธรรมดาสามารถจัดการกับชื่อเสียงดังกล่าวได้หรือไม่?

“เราทุกคนรู้ว่าท่านเป็นคู่หมั้นของอาจารย์ใหญ่อัน ในกรณีนั้น นอกจากหัตถ์เทวะแล้ว ท่านมีจุดที่โดดเด่นอื่นๆ ที่ทำให้อาจารย์อันชื่นชมท่านไหม?”

โจวหย่งกระพริบตาและจ้องซุนม่อด้วยใบหน้าชื่นชม ทันใดนั้น เขาก็หัวเราะเยาะในหัวใจ

(หืม ข้าให้โอกาสเจ้าแสดงความสามารถของเจ้า ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะไม่ติดใจ)

ในโรงเรียน อันซินฮุ่ยอาจกล่าวได้ว่าเป็นเทพธิดาของครูชายทุกคน พวกเขาพบว่าซุนม่อเป็นที่ขัดตาเนื่องจากเรื่องนี้ ถ้าซุนม่อตกหลุมพรางและเริ่มพูดถึงข้อดีอื่นๆ ของเขา ครูผู้ชายคงจะรู้สึกโกรธมากขึ้นไปอีก

ในเวลานั้น ถ้าไม่มีใครมาหาซุนม่อเพื่อสร้างปัญหา โจวหย่งจะเปลี่ยนนามสกุลเป็นซุน

ในห้องบรรยาย นักเรียนเกิดความโกลาหลเมื่อได้ยินเรื่องนี้

"อะไร? อาจารย์ซุนเป็นคู่หมั้นของอาจารย์ใหญ่อันเหรอ?”

“นี่… ดูเหมือนว่าเขาไม่คู่ควรสักหน่อยเหรอ?”

“อาจารย์ใหญ่อัน ชอบความดีอะไรในตัวเขา”

อย่าว่าแต่พวกรุ่นพี่ แม้แต่นักเรียนใหม่ก็รู้ถึงภูมิหลังที่น่าสะพรึงกลัวของอันซินฮุ่ย ทันทีที่พวกเขาได้ยินว่าซุนม่อเป็นคู่หมั้นของนาง ทุกคนก็รู้สึกตกใจอย่างมาก

“โจวหย่งนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ!”

ริมฝีปากของเจียงหย่งเหนียนกระตุก แม้ว่าโจวหย่งจะดูเหมือนกำลังสรรเสริญซุนม่อ แต่ก็มีเข็มซ่อนอยู่ระหว่างไหมขัดฟันแห่งคำพูดของเขา ไม่มีใครรู้ว่าซุนม่อจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร

หากเขาไม่สามารถให้คำตอบที่ถูกต้องได้ ซุนม่อก็จะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของครูชายทุกคนในโรงเรียน