ตอนที่ 736 เทพพิรุณ
“ฮือๆ… ฮือๆ…”
เจียงเสี่ยวเช็ดน้ำตาและกดมือลงบนหัวใจของเขา หลังจากนั้นเขาก็ขว้างเบลล์ไปที่ตัวเอง
นับตั้งแต่ที่น้ำตาของเจียงเสี่ยวรวมกับฝนที่ตกหนัก โลกก็เปลี่ยนไป
ทักษะดาวน้ำตา นั้นมีผลทำให้เป้าหมายตกต่ำลง แต่เป็นเพียงทักษะดาวระดับทองเท่านั้น แน่นอนว่าทักษะดาวนี้จะส่งผลต่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่นี่ด้วย
อย่างไรก็ตาม น้ำตาของปีศาจน้ำตา ผีน้ำตา และวิญญาณน้ำตา ถือเป็นเรื่องปกติ แม้ว่าพวกมันจะได้รับผลกระทบจากทักษะดวงดาวอย่างต่อเนื่อง พวกมันก็คุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี นอกจากนี้ พวกมันยังอยู่ในฝ่ายเดียวกันและยังมีความสามารถในการต่อสู้ สิ่งมีชีวิตบางตัวยังมีรูปแบบการต่อสู้ที่รุนแรงกว่าด้วยซ้ำ
อย่างไรก็ตาม น้ำตาของเจียงเสี่ยวนั้นแตกต่างออกไป มันเป็นคุณภาพระดับแพลตตินัม และในหมวดหมู่ของทักษะดาวประเภทผลลัพธ์ ความแตกต่างของหนึ่งระดับนั้นก็เหมือนกับความแตกต่างระหว่างเมฆกับโคลน
ในป่าแห่งน้ำตาอาจกล่าวได้ว่าเป็นทะเลแห่งการร้องไห้
ร้องไห้ ร้องไห้ ร่ำไห้
ร่ำไห้ โศกเศร้า และคร่ำครวญ
ในป่าแห่งน้ำตา ผู้แข็งแกร่งก็แข็งแกร่งขึ้น ส่วนผู้ที่อ่อนแอก็อ่อนแอลง
ในตอนที่เจียงเสี่ยวเข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์คัพ ปฏิกิริยาตอบสนองของศัตรูได้สร้างความขัดแย้งขึ้นสองแบบเมื่อเขาใช้ทักษะดวงดาว
เป็นความเศร้าโศกจากความโกรธ ความโกรธสุดขีด หรือความบ้าคลั่งสุดขีด
พวกเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและความเสียใจ และสุดท้าย หัวใจของพวกเขาก็เหมือนขี้เถ้าที่ตายแล้ว และพวกเขาไม่มีความปรารถนาที่จะต่อสู้อีกต่อไป
ในเวลานี้ ด้วยการเพิ่มเติมน้ำตาของเจียงเสี่ยวและการรวมน้ำตาที่ใช้โดยวิญญาณน้ำตาจำนวนมาก สิ่งมีชีวิตในดินแดนแหล่งกำเนิดศักดิ์สิทธิ์จึงถูกผลักดันไปสู่จุดสุดขั้วสองประการ
อย่างไรก็ตาม ลวดลายนั้นยังคงพบเห็นได้ ผีน้ำตาคือนักล่าที่ยืนอยู่บนสุด และส่วนหนึ่งของเขาเริ่มบ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ
ในทางกลับกัน มีสิ่งมีชีวิตเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่มีปฏิกิริยารุนแรง เช่น ปีศาจน้ำตาและวิญญาณน้ำตา บางตัวยอมแพ้ในการต่อต้านแล้ว ในขณะที่บางตัวก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะยึดเกาะเอาไว้ สิ่งมีชีวิตเหล่านี้คือสิ่งมีชีวิตจากชุดฝนน้ำตาและมีความสามารถในการปรับตัวตามธรรมชาติกับทักษะพิเศษของชุดฝนน้ำตา ไม่ต้องพูดถึงว่าสถานะปกติของพวกมันคืออยู่ในสภาวะของอารมณ์ด้านลบ
“ฉันเกลียดทักษะดวงดาว นี้”
เจียงเสี่ยวสาปแช่งและเหยียบไปบนรัศมีมโนมัย เติมพลังดวงดาวและความมีชีวิตชีวาของเขาที่ลดลงจากฝนที่ตกหนัก
เจียงเสี่ยวเช็ดน้ำตาของเขาและสัมผัสได้ว่าปีศาจน้ำตาบางส่วนได้ร้องไห้ไปแล้วและนอนอยู่บนพื้นหรือเอามือปิดหน้าขณะคุกเข่าอยู่บนพื้น โดยไม่ได้ใช้ทักษะดวงดาวอีกต่อไป
เจียงเสี่ยวก้าวเข้ามาพร้อมกับหอกของเขาและกดเบลล์ไว้ที่หน้าอกของเขา
กลับมองเห็นวิญญาณแห่งน้ำตานอนอยู่บนพื้นโดยไม่มีความต้องการที่จะต่อต้าน
วิญญาณแห่งน้ำตาได้กลายเป็นออทิสติกไปถึงขนาดไหน?
มันไม่ปกคลุมไปด้วยหมอกอีกต่อไปแล้ว และปรากฏตัวต่อหน้าเจียงเสี่ยวในรูปแบบเดิม จากนั้นก็รวมตัวกันเป็นลูกบอลที่เปล่งแสงสลัวๆ และตกลงบนพื้น
มันไม่ได้วิ่งหรือลอยตัว มันเพียงแต่สะอื้นไห้
เจียงเสี่ยวโยนลำแสงสวนกระแสออกไปทันที ซึ่งถ่ายเทพลังดวงดาวจำนวนมากไปยังวิญญาณน้ำตา
สำหรับหมีไม้ไผ่ระดับแพลตตินัม สามารถทำเครื่องดื่มชูกำลังระดับทองได้ง่ายมาก
แม้ว่าวิญญาณน้ำตาจะใช้ทักษะดวงดาวตลอดเวลาและไม่มีพลังดวงดาวมากนักในร่างกายของมัน แต่ก็ถูกเติมเต็มในทันที
เจียงเสี่ยวยังค้นพบอีกว่าวิญญาณน้ำตาซึ่งเต็มไปด้วยบาดแผลนั้นไม่มีสัญญาณของการวิวัฒนาการ
มีอะไรผิดปกติเหรอ?
พี่น้องหรอ?
ถ้าฉันอารมณ์ไม่ดี ฉันจะไม่ยกระดับใช่ไหม?
แบบนี้ไม่ดีแน่!
เป็นผู้ชายก็ต้องยืนขึ้น!
เจียงเสี่ยวขว้างเบลล์ไปที่มันและรักษามันอย่างรวดเร็ว
ผลกระทบการรักษาของเบลล์ระดับเพชรนั้นไม่ใช่เรื่องตลก หลังจากผ่านไปไม่กี่รอบ วิญญาณสีน้ำเงินอมเขียวที่บาดเจ็บก็ “กลับมามีชีวิตอีกครั้ง”
อย่างไรก็ตาม อาจไม่ใช่การฟื้นตัวของร่างกายที่ทำให้มันกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่เป็นการรักษาอารมณ์ที่ทำให้มันลอยน้ำได้อีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาดีๆ นั้นไม่ได้ยาวนานนัก เมื่อวิญญาณแห่งน้ำตาเริ่มแผ่หมอกออกมา แสงสวนกระแสของเจียงเสี่ยวก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!
ครั้งนี้ ร่างของวิญญาณแห่งน้ำตาในที่สุดก็ได้เปล่งแสงอันพร่างพรายออกมา
คุกกี้หนึ่งก้อนได้กลายมาเป็นคุกกี้ห้าก้อนแล้ว!
คราวนี้ เจียงเสี่ยวไม่จำเป็นต้องเรียกดาบดอกไม้ด้วยซ้ำ เพราะวิญญาณน้ำตาอยู่ในสภาวะกายภาพแล้ว เจียงเสี่ยวไม่ได้ปล่อยความเงียบออกมาด้วย ดังนั้น เขาจึงหยิบหอกขึ้นมาและแทงมันลงใน "คุกกี้" ตรงกลางของวิญญาณน้ำตา
ความเสียหายทางกายภาพถือเป็นการโจมตีที่ร้ายแรง และความเสียหายที่เกิดจากน้ำตานั้นก็ไม่น้อยไปกว่านั้น ภายใต้การโจมตีครั้งต่อมา ร่างกายของวิญญาณน้ำตาแตกสลายอย่างเงียบๆ ทิ้งลูกปัดดาวที่ตกลงไปในแอ่งน้ำเล็กๆ ไว้ข้างหลัง
จ๋อม จ๋อม
เจียงเสี่ยวก้าวลงไปในแอ่งน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำตา และบังคับตัวเองให้เป็นนักรบที่แข็งแกร่งภายใต้การปกป้องของเบลล์ จากนั้นเขาก็หยิบลูกปัดดาวขึ้นมา
ดูดซึม!
สนามพลังน้ำตา น้ำตาแห่งการชำระ น้ำตาแห่งความเศร้า → คุณภาพแพลตตินัมระดับ 2!
เจียงเสี่ยวหันศีรษะและพยายามยกมือขึ้นปิดตาขณะมองดูชั้นหมอกที่อยู่ไม่ไกล แม้ว่าหมอกของปีศาจน้ำตาจะค่อยๆ สลายไป แต่ยังมีปีศาจน้ำตาจำนวนนับไม่ถ้วนที่เกาะอยู่ นอกจากนี้ยังมีปีศาจน้ำตาจำนวนหนึ่งที่วิ่งออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์และเข้าร่วมการต่อสู้
เจียงเสี่ยวรู้ว่ายิ่งเขาลงไปลึกเท่าไร แอ่งน้ำก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคงจะเป็นทะเลสาบแน่นอน
มาเดินไปรอบๆ แล้วเก็บเศษขยะกันดีกว่า
เจียงเสี่ยวคิดกับตัวเองและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เหยียบไปบนรัศมีมโนมัยและปล่อยให้ฝนที่ตกหนักซึ่งกำลังเผาไหม้พลังชีวิตของเขาไหลลงมาบนตัวเขาในขณะที่พลังชีวิตของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เขาเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะถูกผีน้ำตาจู่โจม
นับตั้งแต่ที่น้ำตาแห่งความเศร้าโศกของเขาเข้าร่วมการต่อสู้ เสียงของน้ำตาผีระเบิดก็เพิ่มมากขึ้น
น้ำตาแห่งวิญญาณหนึ่งหยด น้ำตาแห่งวิญญาณสองหยด น้ำตาแห่งวิญญาณสามหยด …
ระดับคุณภาพแพลตตินัม 3, ระดับคุณภาพแพลตตินัม 4, ระดับคุณภาพแพลตตินัม 5 …
หากคุณเดินเล่นริมแม่น้ำบ่อยๆ รองเท้าของคุณอาจเปียกได้
ขณะที่ลูกปัดหยดน้ำตาดวงที่เก้าอยู่ในมือของเขา เจียงเสี่ยวควรจะตื่นเต้นมาก อย่างไรก็ตาม ภายใต้ผลสองด้านของน้ำตาแห่งความเศร้าโศกและเบลล์เพชร เจียงเสี่ยวกลับสงบและน่ากลัวอย่างยิ่ง
“ฮึ่ม!” เสียงคำรามดังมาจากที่ไกลๆ ภายใต้สายฝนที่ตกหนัก ผีน้ำตาจึงบินได้ลำบาก ทำให้ความเร็วของมันลดลงอย่างมาก
เจียงเสี่ยวตกใจ แต่จิตใจของเขาสงบมาก เขาหายวับไปในทันที ภายใต้อิทธิพลของผลกระทบเชิงลบมากมายจากพายุ หัวใจของเจียงเสี่ยวแข็งแกร่งราวกับหิน และจังหวะเวลาของเขาแทบจะสมบูรณ์แบบ!
ร่างผีน้ำตาที่กำลังพุ่งเข้าหาเจียงเสี่ยว “ทะลุ” เข้าไปในร่างของเจียงเสี่ยวและเขาก็ล้มลงกับพื้น
โดยไม่พูดคำใด เจียงเสี่ยวหยิบง้าวกรีดนภาขึ้นมาและแทงมันโดยตรง
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ดวงตาของเจียงเสี่ยวก็หรี่ลงเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเขาสามารถมองเห็นโลกได้อย่างชัดเจน เพราะเขาเชื่อว่าไม่มีใครจะสามารถมองเห็นอะไรได้อย่างชัดเจนในพายุหนักเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม …
อย่างไรก็ตาม ร่างของผีน้ำตาปกคลุมไปด้วยน้ำตา และแสงเจาะที่เปล่งออกมาจากร่างของเขานั้นเป็นของจริง
ไม่ยอมแพ้เลยเหรอ?
ทำลายตัวเองเหรอ?
ฝนน้ำตาที่หลั่งไหลลงมานี้ทำลายเจ้าไปถึงไหนแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาทางจิตอีกต่อไป เขาอาจจะสติแตกไปแล้วและไม่สามารถพูดได้ว่าอยู่ในสภาพจิตใจเช่นใด
เจียงเสี่ยววิ่งหนีไปไกลหลายพันไมล์…
ฉันไม่อาจทนได้อีกต่อไป ปล่อยให้ฉันได้พักหายใจบ้าง
เจียงเสี่ยวพุ่งไปที่ขอบสนามพลังของเขาทันที ซึ่งอยู่ไกลจากดินแดนแหล่งกำเนิดศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
เจียงเสี่ยวไม่หยุดและรีบวิ่งออกไปอีกครั้ง ออกจากบริเวณที่ฝนตกหนัก เขายังดึงทักษะฝนน้ำตาดวงดาว ของเขากลับคืนมาด้วย
ในที่สุดฝนก็หยุดตก
แม้ว่าท้องฟ้ายังคงปกคลุมไปด้วยเมฆดำแต่ก็ไม่ได้ฝนตก
ริง~ริง~ริง~
หลังจากยิงเบลล์อีกครั้ง จิตใจของเจียงเสี่ยวก็แจ่มใสขึ้นอีกครั้ง
หลังจากสงบลงแล้ว เจียงเสี่ยวรู้สึกว่าเขาไม่ควรอยู่ที่นี่นานนัก เพราะมันกระตุ้นอารมณ์และสมองของเขาอย่างมาก
เจียงเสี่ยวรู้สึกว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เขาจะต้องพังทลายลงในเร็วๆ นี้
ปล่อยให้ตัวเองมีความสุขบ้างจะดีกว่าไหม?
เจียงเสี่ยวคิดเรื่องนี้และมอบพรเงินให้กับตัวเอง ...
“ฮ่า…” จิตใจของเจียงเสี่ยวมึนงง และเขารู้สึกเวียนหัวด้วยความสุข
เจียงเสี่ยวล้มหัวทิ่มใต้ต้นไม้ คราวนี้เขารู้สึกสบายใจมาก
ไม่กี่วินาทีต่อมา เจียงเสี่ยวก็รู้สึกประทับใจอย่างล้นหลาม เขาเปิดตาที่มีหมอกขึ้นและมองดูเมฆดำที่รวมตัวกันบนท้องฟ้า จากนั้นเขาก็ค่อยๆ บดลูกปัดดาวในมือขวาของเขา
ชุดฝนน้ำตา ทักษะดวงดาวคุณภาพเพชร มาแล้วจ้า!
“สนามพลังน้ำตาได้ยกระดับขึ้นแล้ว! คุณภาพเพชรระดับ 0!”
“น้ำตาชำระล้างยกระดับแล้ว! คุณภาพเพชรระดับ 0!”
“น้ำตาบาดใจเพิ่มขึ้นแล้ว! คุณภาพเพชรระดับ 0!”
เจียงเสี่ยวพยุงตัวเองขึ้นและขยับก้นให้นั่งพิงต้นไม้โดยถือง้าวไว้ในอ้อมแขน จากนั้นเขาก็เปิดผังดวงดาวภายในและดูการแนะนำทักษะดวงดาว
“น้ำตาชำระล้าง ระดับคุณภาพเพชร 0: มีต่อมน้ำตาที่พัฒนาดี เรียกฝนแห่งพลังดวงดาวออกมา ภายในระยะฝนแห่งพลังดวงดาว สถานะเชิงลบทั้งหมดจะได้รับการชำระล้าง”
เจียงเสี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อยและคิดว่า ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยเหรอ?
เจียงเสี่ยวมองขึ้นมาด้วยดวงตาแดงก่ำและเมฆดำที่ก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้า
น้ำตาของเขาไหลลงมาอย่างรวดเร็ว
นี่มันอะไร?
เจียงเสี่ยวกลั้นหายใจและคิดว่า ช่วงของฝนสามารถปรับได้อย่างอิสระจริงหรือ?
ภายใต้สถานการณ์ปกติ ไม่ว่าทักษะดวงดาวใดที่เจียงเสี่ยวจะเรียกออกมา มันก็มักจะเป็นฝนขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถควบคุมได้เสมอ
หัวใจของเจียงเสี่ยวเต้นรัว ฝนยังคงโปรยปรายลงมา แต่ปริมาณฝนกลับลดลงอย่างต่อเนื่อง
ระยะที่เล็กที่สุดก็คือ… เส้นผ่านศูนย์กลางแปดเมตร?
ฉากสุดท้ายแปลกมาก!
นอกจากต้นไม้ที่เจียงเสี่ยวกำลังนั่งอยู่ ก็ไม่มีวี่แววของฝนที่ไหนอีกเลย ราวกับว่าต้นไม้ต้นนี้เป็นต้นเดียวในโลกที่เปียกฝน...
เจียงเสี่ยวลุกขึ้นและเดินออกไปกลางสายฝน จ้องมองต้นไม้ใหญ่ที่เปียกฝนด้วยท่าทางแปลกๆ
ในระยะรัศมีหลายสิบไมล์ มีเพียงฝนที่ตกลงมาบนตัวของมันเท่านั้น ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ดูจะไม่พอใจอย่างมาก …
ภายใต้การควบคุมของเจียงเสี่ยว ฝนที่ตกลงมาปกคลุมบริเวณต้นไม้ยังคงเคลื่อนตัวต่อไป และไม่ทำให้ต้นไม้เปียกน้ำอีกต่อไป แต่กลับเคลื่อนตัวไปที่ต้นไม้ต้นอื่นที่อยู่ไม่ไกล
เจียงเสี่ยวเกาหัวอย่างงุนงงและคิดในใจว่า ฉันไปถ่ายหนังตอนนี้ได้ไหม เพื่อเป็นพร็อพให้ทีมงาน เป็นเครื่องพ่นน้ำเหรอ
“เอ่อ” เจียงเสี่ยวเก็บน้ำตาไว้และมองดูน้ำตาแห่งความเศร้าที่ไหลออกมาอีกครั้ง
ในที่สุดเขาก็พบการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในการนำทักษะดาวมาใช้
“น้ำตาบาดใจ คุณภาพเพชรระดับ 0: มีต่อมน้ำตาที่พัฒนาดีและสามารถเรียกฝนแห่งพลังดวงดาวออกมาได้ ภายในระยะหนึ่ง มันสามารถเผาผลาญพลังชีวิตของเป้าหมาย ทำให้เป้าหมายหดหู่ใจ หรือเผาผลาญพลังชีวิตของเป้าหมายและทำให้เป้าหมายหดหู่ใจได้”
การแนะนำมีการเปลี่ยนแปลงมากใช่ไหม?
เหตุใดทิศทางขั้นสูงของทักษะดวงดาว นี้จึงดูคุ้นเคยเล็กน้อย?
โอ้ใช่ มโนมัย!
เมื่อมโนมัยได้รับการยกระดับจากแพลตตินัมเป็นเพชร มโนมัยก็ถูกแยกออกเป็นผลกระทบต่างๆ เช่นกัน ไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์แบบคู่ขนานอีกต่อไป แต่มีตัวเลือกให้ใช้งานมากขึ้น
เจียงเสี่ยวคิดกับตัวเอง นั่นคือ ฉันสามารถเลือกที่จะเผาพลังชีวิตของเป้าหมาย ลดอารมณ์ของเป้าหมาย หรือใช้ทั้งสองเอฟเฟกต์ในเวลาเดียวกัน
กรณีนี้ความเป็นไปได้ของแผนจะได้รับการปรับปรุงอย่างมาก!
ตั้งแต่เจียงเสี่ยวได้รับพร เขาก็อารมณ์ดีขึ้น เขาอารมณ์ดีขึ้นเมื่อเห็นน้ำตาแห่งความเศร้าโศกหลังจากการยกระดับคุณภาพ
หัวใจของเจียงเสี่ยวเต้นรัว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าน้ำตาคุณภาพเพชรมีปริมาณครอบคลุมมากกว่าน้ำตาคุณภาพแพลตตินัม
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาสามารถปรับช่วงของน้ำตาแห่งความเศร้าได้หรือไม่
เจียงเสี่ยวเริ่มน้ำตาไหลอีกครั้งทันที เมื่อฝนตกลงมา อารมณ์ของเจียงเสี่ยวก็ตกต่ำลงอีกครั้ง ท้ายที่สุดแล้ว น้ำตาของเจียงเสี่ยวก็ไหลรินลงมา
ดูเหมือนว่าน้ำตาคุณภาพเพชร จะมีตัวเลือกมากกว่าในแง่ของการดำเนินการ แต่พลังของทักษะดวงดาว ก็เหมือนกับน้ำตาแพลตตินัม
ดูเหมือนจะไม่เร่งให้สูญเสียพลังชีวิตของเป้าหมายมากขึ้น หรือสร้างความเสียหายรุนแรงต่ออารมณ์ของเป้าหมายด้วย
“ฮ่า… แต่ถึงอย่างนั้น เจียงเสี่ยวก็ยังคงสูดหายใจเข้าลึกๆ และกดเบลล์ลงบนร่างกายของเขา ผลของน้ำตาแห่งความเศร้าโศกนั้นรุนแรงมากพอจริงๆ
เจียงเสี่ยวรีบควบคุมพื้นที่ฝนและเคลื่อนตัวออกไปอย่างต่อเนื่องจากจุดที่เขายืนอยู่
โอ้?
ไม่เลวเลย สามารถทำได้จริงๆ
ในอนาคตเขาคงจะต้องทำงานหนักเพื่อฝึกฝนและปรับตัว
เขาพยายามอย่างดีที่สุดไม่ให้น้ำตาไหลออกมาจากจุดที่เขายืนอยู่ แต่ให้ไหลลงบนศีรษะของอีกฝ่ายโดยตรงเมื่อเขาเรียกน้ำตาออกมา
ภายใต้การปรับสภาพโดยเจตนาของเจียงเสี่ยว น้ำตาแห่งความเศร้าโศกก็ค่อยๆ หดเล็กลง ในที่สุด เหมือนกับน้ำตาแห่งการชำระ น้ำตาแห่งความเศร้าโศกก็หดตัวลงเหลือเพียงพื้นที่ฝนเล็กๆ ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางแปดเมตร
“ใช่” เจียงเสี่ยวพยักหน้าเงียบๆ และจินตนาการถึงฉากหนึ่งในใจ
เขาหยุดยืนอยู่ที่ทางเข้ามหาวิทยาลัยนักรบดวงดาวปักกิ่งและควบคุมน้ำตาของตนเอาไว้ แล้วเทมันลงไปในมหาวิทยาลัยอย่างบ้าคลั่ง
ส่วนเขานั้นยืนอยู่ที่ประตูโรงเรียน ยืนริมสายฝน ไม่สะทกสะท้านต่อมัน
ไม่ เขาต้องยืนห่างออกไปอีกหน่อย เพราะลมกำลังพัดและฝนกำลังตก และฝนจะไหลลงมาจากพื้นดิน
ดังนั้นการยืนใกล้ขอบฝนจึงเป็นสิ่งที่สะดุดตา แต่ก็อาจได้รับบาดเจ็บโดยไม่ได้ตั้งใจได้ง่ายเช่นกัน …
เจียงเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากเปียกๆ ของเขา
น้ำตาบาดใจเดิมนั้นคือการทำร้ายศัตรูเป็นพันครั้ง และทำร้ายตนเองเป็นพันครั้ง
ตอนนี้เขาสามารถทำร้ายศัตรูได้เป็นพันครั้งและทำร้ายตัวเองจนเป็นศูนย์หรือไม่?
โอ้พระเจ้า นี่มันหมาเกินไปไหม?
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น