ตอนที่ 1173 ยอมรับโจรเป็นพ่อ?
“เกิดอะไรขึ้น?” เจียงเสี่ยวนั่งบนโต๊ะและหยิบผลไม้จากถาดผลไม้
สีหน้าของแคเธอรีนเปลี่ยนไป เธอพยายามจะยืนขึ้น และกลับพบว่าเธอทำสำเร็จ
แต่เธอใช้แรงมากเกินไป เธอควรจะลุกจากเก้าอี้ แต่กลายเป็นว่าเธอกลับกระโดดขึ้นเล็กน้อย...
พฤติกรรมอันหุนหันพลันแล่นเช่นนี้แตกต่างอย่างมากจากรูปลักษณ์สง่างามและเฉยเมยตามปกติของเธอ
มันชัดเจนว่าเธอกำลังตื่นตระหนก
แคเธอรีนไม่ใช่คนโง่ ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังเป็นคนฉลาดมากอีกด้วย เธอยังเป็นคนไม่เรื่องมากที่ชอบเอาใจคนรวยและมีอำนาจ
นานหลังจากที่เจียงเสี่ยวกำจัดสมาชิกสมาคมเปลี่ยนดาวสองคนต่อหน้าเธอไปแล้ว แคเธอรีนได้แสดงแนวโน้มที่จะ "แปรพักตร์" ไปหาศัตรู แต่ ... ในตอนนั้น เพลโตยังคงอยู่ และแคเธอรีนไม่ได้ก่อกบฏทันที
อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่แคเธอรีนทำด้วยตัวเอง เธอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการฆ่า “ดาร์ก” ในแง่หนึ่ง เธอได้ช่วยเจียงเสี่ยวฆ่าดาร์ก
ค้างคาวโลหิตซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกยิงปีกด้วยลูกศรของเจียงเสี่ยว กำลังร้องขออย่างบ้าคลั่งและส่งเสียงแหลมแหลมในช่วงท้ายของชีวิต โดยขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีม
อย่างไรก็ตาม นักรบดวงดาวทางการแพทย์เพียงคนเดียวในทีมแคเธอรีนไม่ได้ให้ความช่วยเหลือ
เธอไม่ได้รักษาเพื่อนร่วมทีมของเธอที่กำลังค่อยๆ ตาย เธอเพียงแต่ปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมของเธอละลายและตายไปทีละน้อย
นั่นเป็นสัญญาณว่าหัวใจของแคเธอรีนกำลังหวั่นไหว
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคำพูดของเจียงเสี่ยวที่ว่า “ฉันสามารถให้ทุกสิ่งที่ท่านศาสดาสามารถให้ได้” ก่อนการต่อสู้นั้นได้ทำให้หัวใจของแคเธอรีนแตกสลาย
ทันใดนั้น เจียงเสี่ยวก็ปรากฏตัวที่นี่ และเตรียมที่จะพูดคุยกับคนขายเพื่อนผู้ชาญฉลาด
เป็นเพราะแคเธอรีนฉลาดมาก เธอจึงไม่วิ่งหนี เธอรู้ว่าถึงแม้เธอจะยังเคลื่อนไหวได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอมีความคิดริเริ่ม และไม่ได้หมายความว่าเธอมีอิสระที่จะควบคุมร่างกายของเธอจริงๆ
“ลูกกำลังคิดอะไรอยู่?” เจียงเสี่ยวมองแคเธอรีนด้วยรอยยิ้มขณะกินผลไม้แปลกๆ
การที่เขาเรียกเธอว่า “ลูก” รวมไปถึงสภาพปัจจุบันของเจียงเสี่ยว แสดงให้เห็นว่าเขามีศักยภาพที่จะกลายเป็นปีศาจได้
สิ่งที่ทำให้แคเธอรีนตกใจคือเธอตระหนักว่าเธอไม่ได้ปฏิเสธตำแหน่งดังกล่าวในใจของเธอ
โดยไม่รู้ตัว เจียงเสี่ยว ผู้ซึ่งอยู่ตรงหน้าเธอ ได้กลายเป็นคนเดียวกับศาสดาผู้ซึ่งอยู่สนับสนุนด้านหลังในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนชายฝั่งของกรีกแล้ว
เจียงเสี่ยวเงยหน้าขึ้นมองแคเธอรีนแล้วพูดว่า
“บอกผมหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงมึนงง?”
แคเธอรีนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “สมาคมเปลี่ยนดาวไม่ต้อนรับฉันกลับ”
“เหรอ?” เจียงเสี่ยวตกตะลึง
หญิงชราคนนี้ไม่ใช่หัวซิงแก่เหรอ ทำไมน่ะเหรอ เธอโดนไล่ออกจากสมาคมเหรอ
แคเธอรีนมองเอ้อเหว่ยและเด็กสาวตาบอดอย่างลับๆ ก่อนจะย้ายไปที่ด้านของเก้าอี้และลุกจากที่นั่งของเธอ
“ศาสดาผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้แสดงความไม่พอใจใดๆ กับทีมของพวกเรา แต่สมาชิกสมาคมเปลี่ยนดาว คนอื่นๆ ไม่พอใจอย่างมากและไม่เต็มใจที่จะยอมรับฉัน”
เจียงเสี่ยวมีสีหน้าแปลกๆ และคิดว่าชายชราจะไม่พอใจได้อย่างไร เขาคงมีความสุขในใจลึกๆ ในตอนนี้!
คุณคิดจริงๆว่าเขาให้ภารกิจกับคุณเหรอ?
มันคือการทดสอบความศรัทธาของคุณจริงหรือ? เขาเป็นเหมือนนักบุญที่พร้อมจะนำคุณไปสู่ก้าวต่อไปในชีวิตหรือไม่?
เขาแค่ใช้คุณ และเขายังเรียกมันว่าเป็นการทดสอบสำหรับคุณด้วย …
แคเธอรีนถอนหายใจยาวๆ แล้วกล่าวว่า
“กาลครั้งหนึ่ง เมื่อศาสดาผู้ยิ่งใหญ่ประกาศภารกิจ มีเสียงสองเสียงของสมาคมเปลี่ยนดาว ความคิดหนึ่งก็คือว่าผู้รับการทดสอบที่ศาสดามอบให้ต้องเป็นตัวตนที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ดังนั้น สมาคมเปลี่ยนดาวจึงหวังว่าจะเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้และดำเนินภารกิจร่วมกันเพื่อค้นหาผู้รับการทดสอบ อีกเสียงหนึ่งมาจากเพลโต เมื่อเขาพบว่าผู้เข้าร่วมเป็นเด็กอายุยังไม่ถึง 20 ปีด้วยซ้ำ เขาจึงนำพวกเราสี่คนไปหาคุณ ในที่สุดแล้ว … คุณได้เห็นมันด้วยตัวคุณเอง”
เจียงเสี่ยวกะพริบตาและคิดว่ายังมีกลุ่มต่างๆ ในสมาคมเปลี่ยนดาวด้วยเหรอ?
ในตอนแรก เขาคิดว่ามันจะเป็นทีมเล็กๆ ที่มีคน 12 คน นอกจากนี้ เจียงเสี่ยวและกองทหารขนหางของเขาได้กำจัดสมาชิกเปลี่ยนดาวอย่างเป็นทางการสี่คนและกองหนุนหนึ่งคนไปแล้ว
ไม่น่าจะมีสมาชิกสมาคมเปลี่ยนดาว จำนวนมากบนดาวเคราะห์แปลกๆ นี้ แต่ดูเหมือนน้ำของสมาคมเปลี่ยนดาว จะไม่ตื้น
ดังนั้น… ในตอนนั้น ลีแอนนา บาซ นานา และคนอื่นๆ ได้รวบรวม “ผู้มีความสามารถ” มากมายจากทั่วประเทศและส่งพวกเขาไปยังดาวเคราะห์ประหลาดนี้ พวกเขาได้เพิ่มเลือดใหม่ให้กับสมาคมเปลี่ยนดาวหรือ?
แคเธอรีนดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่างและเริ่มให้ความร่วมมือมากขึ้น คำพูดที่ออกมาจากปากของเธอมีอคติมากขึ้น
“เพลโตต้องจ่ายราคาสำหรับความเย่อหยิ่งและความไม่รู้ของเขา ทีมของเขาถูกทำลายไปแล้ว”
เจียงเสี่ยวยิ้มและไม่ยอมรับลูกปืนใหญ่ของแคเธอรีน เขาถามต่อไปว่า
“แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่คุณกลับไปหาสมาคมเปลี่ยนดาว?”
มุมปากของแคเธอรีนโค้งขึ้นเล็กน้อย และเธอยิ้มเยาะด้วยความดูถูก
“พวกเขาไม่อยากอยู่ข้างฉัน และคิดว่าเราเป็นความเสื่อมเสียของสมาคมเปลี่ยนดาว ที่สำคัญที่สุด สมาคมเปลี่ยนดาวไล่ฉันออกจากโฮปซิตี้โดยไม่ได้ทำให้ศาสดาพอใจ และไม่ให้ศาสดาเห็นความเคร่งศาสนาของเรา”
จากการแสดงออกของเธอและระหว่างบรรทัด เจียงเสี่ยวสามารถบอกได้ว่ามีคนบางคนที่ไม่สามารถช่วยได้จริงๆ
ความเย่อหยิ่ง ความหลงตัวเอง และความโง่เขลาของพวกเขาถูกฝังอยู่ในกระดูกของพวกเขา มันเหมือนกับลักษณะทางชีวภาพที่ซ่อนอยู่ในยีนของพวกเขาและไม่สามารถลบออกได้
แคเธอรีนได้ไปถึงกำแพงด้านใต้และไปถึงแม่น้ำเหลืองแล้ว อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เธอยังคงบรรยายถึงคนอื่นๆ ด้วยท่าทีที่เย่อหยิ่งและเยาะเย้ย
เจียงเสี่ยวมั่นใจมากว่าถ้าชีวิตของเธอไม่ได้อยู่ในมือของขนหาง แคเธอรีนก็คงจะไม่ยอมแพ้เป็นอันขาด
“โฮปซิตี้?” เจียงเสี่ยวละทิ้งปัจจัยอื่นๆ ไว้ก่อนเพราะเขาได้ยินคำศัพท์ใหม่
แคเธอรีนเล่าทุกอย่างที่เธอรู้ให้เขาฟังและบอกว่า
“มันเป็นเมืองที่อยู่ใต้ท้องมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ เมืองนี้สร้างขึ้นโดยศาสดาผู้ยิ่งใหญ่เมื่อ 60 ปีที่แล้ว”
ร่องรอยอันรุ่งโรจน์ของการพิชิตยุโรปของท่านศาสดายังคงอยู่ที่นั่น
เมื่อเราเชื่อมโยงรูปปั้นของชายหนุ่มที่กำลังอ่านหนังสืออยู่บนพื้นทะเลเข้ากับท่านศาสดา สมาชิกสมาคมเปลี่ยนดาวก็เริ่มดูแลรักษาและปรับปรุงเมืองใต้น้ำเพื่อแสดงความเคารพต่อท่านศาสดา”
เจียงเสี่ยวก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อยเช่นกัน เพราะเขายังไม่มีประสบการณ์มากนัก
“ดูฮอปกินส์สิ ด้วยวินัยของนักรบดวงดาว เขามอบพายก้อนใหญ่และเช็คเปล่าให้กับสมาคมเปลี่ยนดาว ทำให้ได้กลุ่มผู้ศรัทธามาหนึ่งกลุ่ม เขายังเล่นกับสมาชิกของสมาคมเปลี่ยนดาวโดยให้พวกเขาทำงานให้เขาอย่างเต็มใจ
แล้วเจียงเสี่ยวล่ะ?
เจียงเสี่ยวเองก็มีประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาวและความสามารถในการแปลงร่างมนุษย์ แต่เขากลับไม่ได้ใช้มันให้เกิดประโยชน์
มองดูแมวตัวใหญ่ที่อยู่ข้างๆ เขาสิ เจียงเสี่ยวช่วยเธอแปลงร่าง และตอนนี้เธอยังอุ้มเจียงเสี่ยวขึ้นมาขณะกำลังกินอาหารด้วย เธอจะแสดงความเคารพเขาได้อย่างไร เขาไม่ได้ดูเหมือน 'ผู้ศรัทธา' เลย
“แล้วไง” เอ้อเหว่ยกล่าว
แคเธอรีนแอบเหลือบมองเอ้อเหว่ย เพราะจำผู้หญิงทรงพลังที่ฆ่าคาร์สัน นักรบโล่ได้นานแล้ว เธอกล่าวว่า
“โฮปซิตี้ไม่ต้อนรับฉันอีกต่อไปแล้ว พวกเขาคิดว่าฉันทำให้สมาคมเปลี่ยนดาวและศาสดาผิดหวัง พวกเขาไล่ฉันออกไปแล้ว”
“บอกฉันหน่อย ฉันไม่รู้เรื่องอะไร” เอ้อเหว่ยพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
อย่างไรก็ตามแคเธอรีนก้มหัวลงและมองไปที่เจียงเสี่ยว ดูเหมือนกำลังขออนุญาตเขา
เธอเป็นดาวรุ่นเก่าจริงๆ เธอเริ่มใช้การกระทำเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแสดงความภักดีของเธอแล้ว เขาต้องยอมรับว่าการกระทำเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้มีประโยชน์มากสำหรับคนบางประเภท
เมื่อเทียบกับผู้คนที่คลั่งไคล้ผู้ชายหรือผู้หญิงโดยเฉพาะคนที่โลภในอำนาจ พวกเขากลับหลงใหลในสิ่งนี้จริงๆ
คนเราก็ย่อมจะเปลี่ยนแปลง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักรบดวงดาว ซึ่งเป็นอาชีพที่พูดได้ด้วยหมัดและสามารถกำหนดความเป็นและความตายได้ เมื่อความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาก็จะหลุดพ้นจากพันธนาการของโลกทางโลก และการเปลี่ยนแปลงในความคิดของพวกเขาก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน
ไม่ต้องพูดถึงว่านี่เป็นดาวเคราะห์ประหลาด ที่ไม่มีระเบียบใดๆ เลย
อย่างไรก็ตามแคเธอรีนตาบอด เธอไม่รู้ว่าแมวตัวใหญ่คอยล่อลวงเจียงเสี่ยวมาหลายปีแล้ว และได้กลายร่างเป็นมนุษย์ไปแล้ว …
“พูดสิ” เขากล่าว เจียงเสี่ยวกล่าว
“เพื่อที่จะดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของศาสดา สมาคมเปลี่ยนดาวจึงพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อตามหาคุณ อาจกล่าวได้ว่าเขาได้ส่งกองกำลังทั้งหมดของเขาออกไปเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะถูกฆ่าและไม่มีข้อผิดพลาด” แคเธอรีนกล่าว
เจียงเสี่ยวรู้สึกขบขันและถามว่า
"ทำไมล่ะ คราวนี้พวกเขาไม่ปฏิบัติตามหลักการของความยุติธรรม และความโปร่งใสเหรอ คุณไม่อยากสู้กับผมตัวต่อตัวเหรอ?"
“ฉันไม่แน่ใจ” แคเธอรีนกล่าว
“บางทีศาสดาผู้ยิ่งใหญ่อาจจะพูดอะไรบางอย่างและขอให้สมาคมเปลี่ยนดาวเผชิญหน้ากับคุณในแบบที่เขาคุ้นเคย”
“เฮงซวย” เจียงเสี่ยวเม้มปากและถามว่า “ตอนนี้ในสมาคมเปลี่ยนดาวมีคนกี่คน?”
“ 24 คน” แคเธอรีนตอบ
เจียงเสี่ยวถึงกับตกตะลึง
ทั้ง 12 คนอยู่ที่ไหน?
แคเธอรีนกล่าวต่อว่า “คนงานระดับต่ำที่ถูกแตะต้องบางคนถูกนำไปรวมเข้ากับสมาคมเปลี่ยนดาว พวกเขาได้รับการยกเว้น และได้กลายมาเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการเนื่องจากการทำลายทีมของเพลโต พวกเขายังได้รับทรัพยากรลูกปัดดาวที่ดาวอความารีนได้รับมาจากทั่วทุกมุมโลกตลอดหลายปีที่ผ่านมา และกลายมาเป็นนักรบดาวที่ทรงพลัง พวกเขาเตรียมพร้อมสำหรับสงครามอย่างเต็มที่ และกำลังรอให้คุณปรากฏตัวอยู่ น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้รับข่าวคราวจากคุณเลยในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา”
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เจียงเสี่ยวได้เปลี่ยนแปลงผู้คนในโลกแห่งหายนะว่างเปล่า
“คุณได้ข่าวเรื่องผมมาจากไหนมาก่อน?” เจียงเสี่ยวถาม
แคเธอรีนมองเจียงเสี่ยวด้วยท่าทีขอโทษและกล่าวว่า
“ขออภัยค่ะท่าน ฉันไม่ทราบ”
ใบหน้าของเจียงเสี่ยวเปลี่ยนเป็นบูดบึ้ง และเขาจ้องมองแคเธอรีนอย่างคุกคาม
อย่างไรก็ตามแคเธอรีนก้มหัวลงและพูดอย่างนอบน้อม
“จริงค่ะท่าน ฉันไม่ทราบว่าเพลโตนำทีมเล็กๆ มาตามล่าคุณ ข่าวนี้ยังได้รับมาจากผู้นำของสมาคมด้วย”
เจียงเสี่ยวจ้องมองใบหน้าอันงดงามและน่าหลงใหลของแคเธอรีนอย่างไม่วางตา แคเธอรีนดูอ่อนน้อมและเคารพอย่างมาก ราวกับว่าเธอได้ยอมรับชะตากรรมของตนเองแล้ว เธอไม่ได้ดูเหมือนกำลังโกหก
แน่นอนว่าไม่ว่าเธอจะโกหกหรือไม่ก็ตาม เขาก็คงต้องใช้เวลาในการตอบ
นอกจากนี้ ไม่ว่าเธอจะโกหกหรือไม่ก็ตาม เธอก็กลายเป็นหุ่นในสายตาของเจียงเสี่ยวไปแล้ว
เจียงเสี่ยวเปลี่ยนหัวข้อและถามว่า 'คุณกลับไปหาศาสดาแล้วหรือยัง?'
แคเธอรีนตอบว่า
“หลังจากที่ฉันถูกไล่ออกจากโฮปซิตี้ ฉันก็ไปหาศาสดาพยากรณ์และรายงานทุกอย่างให้เขาฟัง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ตอบอะไรฉันเลย ฉันต้องจากไป ฉันไม่กล้าที่จะรบกวนเขา”
“ใช่” เจียงเสี่ยวพยักหน้าในใจและคิดในใจว่าเส้นทางของเธอเป็นของจริงและเธอไม่ได้โกหก อย่างไรก็ตาม ยังคงมีปัญหาบางอย่างอยู่ เจียงเสี่ยวถาม
“คุณไม่ควรรายงานต่อศาสดาทันทีหรือ? ทำไมคุณถึงไปที่เมืองใต้น้ำก่อน?”
แววตาดุร้ายฉายแวบขึ้นในดวงตาของแคเธอรีน แต่เธอก็ซ่อนมันไว้ได้ดี
“ฉันเป็นห่วงความโกรธของศาสดาผู้ยิ่งใหญ่ ดังนั้นฉันจึงขอให้ผู้นำไปที่ชายฝั่งกรีกกับฉัน แต่ฉันถูกไล่ออกจากโฮปซิตี้โดยอดีตเพื่อนร่วมทีมของฉัน หรือแม้กระทั่ง…”
“อะไรนะ” เจียงเสี่ยวถาม
แคเธอรีนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
“บางคนถึงกับอยากฆ่าฉันเพื่อขอโทษศาสดาและยอมรับความผิดพลาดของตนเอง”
“ใช่” เจียงเสี่ยวพยักหน้าและกินผลไม้เป็นคำเล็กๆ!
มันเป็นการแสดงที่ดีจริงๆ~
เจียงเสี่ยวอุทานว่า “สมาคมของคุณไม่ได้แย่เลย คุณเป็นคนเคร่งศรัทธาจริงๆ!”
แคเธอรีนพูดไม่ออก
“เธอยังมีประโยชน์อยู่ไหม” เด็กสาวตาบอดถามขึ้นอย่างกะทันหัน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ แคเธอรีนก็หน้าซีดด้วยความตกใจ เธอไม่อาจรักษาความสงบของเธอได้อีกต่อไป!
ขณะที่เธอเตรียมจะล่าถอย ก็มีดอกไม้หมึกประหลาดบานอยู่บนหน้าอกของเธอ
เอ้อเหว่ยหรี่ตาเล็กน้อยและมองดูดอกไม้หมึกอันวิจิตรงดงาม รู้สึกถึงกระทบการควบคุมอันทรงพลังอย่างยิ่ง
เจียงเสี่ยวโบกมือและส่งสัญญาณให้หญิงสาวตาบอดหยุด
ดวงตาของหญิงสาวตาบอดเป็นสีดำ และใบหน้าของเธอถูกปกปิดไว้ภายใต้หน้ากาก ดังนั้นไม่มีใครรู้ว่าเธอแสดงออกอย่างไร อย่างไรก็ตาม เธอเชื่อฟังมาก
นิ้วมือเรียวเล็กของหญิงสาวตาบอดกดลงเบาๆ และดอกไม้บนหน้าอกของแคเธอรีนก็เหี่ยวเฉาและเบ่งบาน กลายเป็นก้อนน้ำมันที่เปียกชุดราคาแพงของแคเธอรีน
เจียงเสี่ยวถาม “หนูน้อย ชื่อเล่นของคุณคืออะไร เคท เคทใช่ไหม?”
แคเธอรีนตอบโดยไม่ลังเล “เคท”
เจียงเสี่ยวพยักหน้าและกล่าวว่า
“ในกรณีนั้น … เคท คุณพร้อมที่จะใช้ความทุ่มเทของคุณไปในเส้นทางที่ถูกต้องแล้วหรือยัง?”
“แน่นอนค่ะท่าน!” แคเธอรีนพยักหน้า
“ตั้งแต่ท่านปรากฏตัว ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่าควรเลือกเส้นทางไหน”
การแสดงออกของหญิงสาวตาบอดภายใต้หน้ากากนั้นดูแปลกเล็กน้อย โจรที่เป็นพ่อของเขาน่ะเหรอ?
เจียงเสี่ยวพูดด้วยความพึงพอใจ
“ผมบอกได้เลยว่าคุณรู้สึกขุ่นเคืองต่อสมาคมเปลี่ยนดาวมาก ผมกำจัดคุณออกไปแล้ว ไปทำลายสมาคมเปลี่ยนดาวด้วยกันเถอะ คุณเป็นผู้ศรัทธาคนแรกของผม และผมพร้อมที่จะแสวงหาความยุติธรรมให้กับคุณ”
เอ้อเหว่ยและสาวตาบอดก็พูดไม่ออก
แคเธอรีนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า
“คุณอยากต่อสู้กับศาสดาผู้ยิ่งใหญ่หรือไม่?”
“ทำไมผมถึงจำคุณได้ทันทีเมื่อคุณปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าผม”
เจียงเสี่ยวถามด้วยรอยยิ้ม
เห็นได้ชัดว่าแคเธอรีนมีการคาดเดาบางอย่างอยู่ในใจ แต่เธอให้ความร่วมมือกับเจียงเสี่ยวและถามว่า "ทำไม?"
เจียงเสี่ยวกล่าวว่า
“เพราะว่าท่านศาสดาได้มอบภารกิจทดสอบของสมาคมเปลี่ยนดาวให้กับพวกคุณ เขายังมอบภารกิจทดสอบให้ผมด้วย อย่างไรก็ตาม ผมกับท่านศาสดามีสถานะเท่าเทียมกัน ผมไม่ใช่ผู้ศรัทธาของเขา แต่เป็นหุ้นส่วนของท่าน คุณได้ออกจากสมาคมเปลี่ยนดาวไปแล้ว ดังนั้นคุณจะต้องร่วมภารกิจทดสอบกับผมด้วย”
แคเธอรีนมองเจียงเสี่ยวด้วยความมึนงงและพยักหน้าอย่างอ่อนโยน
เธอดูเหมือนจะ…เธอไม่มีทางเลือก
เจียงเสี่ยวกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย นี่เป็นบทเรียนแรกที่พ่อจะสอนเจ้า การทดลองแบบย้อนกลับ เจ้าเรียนรู้มันมาแล้วใช่หรือไม่”
แคเธอรีนพูดไม่ออก
เจียงเสี่ยวกล่าว “เข้าไปหยิบเก้าอี้มาสักสองสามตัว บอกฉันมาว่าข้อมูลเกี่ยวกับสมาคมเปลี่ยนดาวคืออะไร รีบไป อย่าเสียเวลาเลย”
เมื่อเขาพูดจบทุกคนก็ตะลึง
เจียงเสี่ยวหัวเราะและพูดว่า
“เธอไม่ได้โง่ ผมสามารถเดินทางข้ามครึ่งโลกเพื่อตามหาคุณได้ การที่เธอจะหลบหนีไปก็ไม่มีประโยชน์”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ นิ้วของหญิงสาวตาบอดก็เคาะเบา ๆ และดอกไม้หมึกใต้เก้าอี้ก็หักออกอย่างเงียบ ๆ
แคเธอรีนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยายามกระพริบตา แต่เธอก็กระพริบตาจริงๆ แล้วจากไป
เอ้อเหว่ยมองไปที่เจียงเสี่ยว “เธอสามารถเปิดพื้นที่และซ่อนตัวอยู่ในนั้นได้”
เจียงเสี่ยวกล่าวว่า “ให้ความมั่นใจกับลูกของเราบ้าง คุณไม่เห็นเหรอว่าเธอจริงใจกับผมขนาดไหน”
เอ้อเหว่ยหัวเราะเยาะและพูดว่า “ถ้ามีเด็กแบบนี้ ฉันจะฆ่ามันด้วยมือของฉันเอง”
ทันทีที่เขาพูดจบแคเธอรีนก็กลับมาพร้อมที่นั่งอันสวยงามและสะดวกสบายสองที่นั่ง
เจียงเสี่ยวชี้ไปทางคนแคระแล้วพูดว่า
“เคท ทำให้พวกเขาหยุดสักพักเถอะ เพลงนี้ตลกมาก ผมมึนเมานิดหน่อย…”
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น