ตอนที่ 1205 หยุดแกล้งทำได้แล้ว ถึงเวลาวางไพ่ของฉันแล้ว
ขณะที่ลากเจียงเสี่ยวไปข้างหน้า เซี่ยเหยียนก็หันกลับมามองกู้สืออันและอี้ชิงเฉิน
“พวกเธอทั้งสองกินข้าวหรือยัง?”
ทั้งสองคนมองหน้ากันและอยากจะบอกว่าพวกเขาได้กินไปแล้ว แต่หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาก็ส่ายหัวอย่างมีเหตุผล
“ดีแล้ว… ไปกันเถอะ!”
เซี่ยเหยียนสวมรองเท้าแตะและลากเพื่อนๆ ของเธอกลับบ้าน
ดูเหมือนว่าเซี่ยเหยียนต้องได้รับคำสั่งประหารชีวิตจากเฮ่อเจ๋อหยุน ผู้เป็นแม่ของเธอ ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่ร้องขออย่างแข็งกร้าวเช่นนี้
ที่บ้าน เจียงเสี่ยวไม่เพียงแต่เห็นเซี่ยซานไห่และภรรยาของเขาเท่านั้น แต่เขายังเห็นใครบางคนจากความทรงจำของเขาด้วย: ป้าโจว
พี่เลี้ยงของเซี่ยเหยียน
เมื่อเจียงเสี่ยวยังเป็นเด็กน้อย ในระดับละอองดาว เขาถูกโยนลงไปที่ห้องใต้ดินของบ้านพักเซี่ยเหยียนเพื่อฝึกฝน ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้น ป้าโจวจะปรุงอาหารอร่อยๆ หลายชนิดให้เจียงเสี่ยวทานทุกวัน และเจียงเสี่ยวจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้
“โอ้แม่เจ้า เสี่ยวผี เธอตัวโตขึ้นมากในพริบตา!”
ป้าโจวเต็มไปด้วยอารมณ์และไม่รู้จะวางมือตรงไหน ดูเหมือนเธอจะอยากเอามือลูบไหล่ของเจียงเสี่ยว แต่สุดท้ายมือของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ผ้ากันเปื้อน
“อ้าว ป้าโจว ผมไม่ได้เจอป้ามาหลายปีแล้ว สบายดีไหมครับ?” เจียงเสี่ยวตอบด้วยรอยยิ้ม
ในขณะนั้น เจียงเสี่ยวเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายที่มีส่วนสูงเพียง 1.72 เมตรเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาสูง 1.82 เมตรแล้ว เขาสูญเสียความเป็นเด็กไปหมดแล้วและผ่านความยากลำบากมามากมาย เขาสามารถเรียกได้ว่าเป็นลูกผู้ชายแล้ว
อย่างน้อยเขาก็ยังเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง …
“เป็นคู่ที่เหมาะสมกันดีมาก คู่ที่เหมาะสมกันดีมาก!”
ป้าโจวอดไม่ได้ที่จะยิ้มและมองไปที่เซี่ยเหยียนที่กำลังจับแขนของเจียงเสี่ยวไว้ กลัวว่าเขาจะวิ่งหนีไป
เจียงเสี่ยวพูดไม่ออก
เซี่ยเหยียนหน้าแดงและกระทืบเท้า “อั่ยย่า ป้าโจว!”
“ดี ดี ดี เข้ามาเร็ว!”
ในขณะที่หยิบรองเท้าแตะของเจียงเสี่ยว ป้าโจวก็พูดพล่ามต่อไป
“แค่ว่าผู้หญิงคนนี้สูงเกินไป เธอจะเหมาะกับเธอมากกว่าถ้าเธอเตี้ยกว่านี้”
เจียงเสี่ยวถึงกับตกตะลึง
“อิอิ” เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซี่ยเหยียนก็หน้าแดงและอดหัวเราะคิกคักไม่ได้
เจียงเสี่ยวไม่พอใจทันทีและหันไปมองเซี่ยเหยียน “เธอหัวเราะอะไร?”
เซี่ยเหยียนมองเจียงเสี่ยวด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
ฉัน …
เจียงเสี่ยวโต้กลับว่า
“ถ้าเธอกล้าหัวเราะอีก ฉันจะตัดขาเธอออกส่วนหนึ่ง! เนื่องจากชิงเฉินอยู่ที่นี่ ฉันจะตัดต้นขาของคุณออก 10 ซม. แล้วทิ้งไป จากนั้นฉันจะให้เธอต่อขาของเธอกลับเข้าไปใหม่”
ดวงตาของเซี่ยเหยียนเบิกกว้างและเธอก็กอดแขนของเจียงเสี่ยวไว้แล้ว เธอยกข้อศอกขึ้นและตีที่ซี่โครงของเจียงเสี่ยว
“นายเป็นหมาใช่มั้ย”
“เสี่ยวผีมาแล้ว!”
เฮ่อเจ๋อหยุนก็เดินออกจากครัวพอดีจังหวะที่จะเห็นเจียงเสี่ยวงอตัวลงและแปลงร่างเป็นกุ้ง
เจียงเสี่ยวจับซี่โครงตัวเองด้วยท่าทางไม่สบายตัวและสวมรองเท้าแตะก่อนจะเข้าไปในบ้าน เขาโบกมือให้เฮ่อเจ๋อหยุน และก่อนที่เขาจะพูดอะไร เขาก็เห็นเซี่ยซานไห่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นและกำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่
มีแขกอยู่ในบ้าน ทำไมไม่ลุกขึ้นต้อนรับล่ะคะ
คุณนั่งนิ่งๆ ใช่มั้ย หนังสือพิมพ์ก็ดีนะ ใช่ไหม ฉันถึงบ้านแล้ว คุณไม่มองขึ้นไปด้วยซ้ำ
ลุงเซี่ยนี่ช่างน่าประทับใจจริงๆ … ฉันคงมีพ่อตาแบบนี้ไม่ได้หรอก …
เมื่อตามสายตาของเจียงเสี่ยวไป เขาเจ๋อหยุนก็มองไปที่เซี่ยซานไห่และรีบพูดว่า
"ตาเฒ่าเซี่ย ช่วยกันหน่อยสิ!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซี่ยซานไห่ที่แกล้งทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์ก็ตัวแข็งทื่อ “？？？
เรียกหาคนอื่นเหรอ?
เขาหมายถึงอะไร?
เซี่ยซานไห่วางหนังสือพิมพ์ลงแล้วเงยหน้าขึ้นมองภรรยาของเขา
“ฉันเป็นเด็กเหรอ?”
เจียงเสี่ยวเองก็รู้สึกขบขันเช่นกัน เขาจับซี่โครงของตัวเองและโน้มตัวไปข้างหน้า
“ใครไม่ใช่เด็กทารกกันล่ะ ผมคิดว่าลุงเซี่ยเองก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น เขาอายุไม่เกิน 600 เดือน”
“ไอ้เด็กเปรต” เซี่ยซานไห่ตำหนิเขาและโยนหนังสือพิมพ์ไปที่เจียงเสี่ยว
ความสัมพันธ์ระหว่างเจียงเสี่ยวและเซี่ยซานไห่ใกล้ชิดกันมากขึ้นตั้งแต่ที่พวกเขาพบกันบนดาวต่างดาว นอกจากนี้ เนื่องจากเขามีอายุมากแล้ว พวกเขาจึงสามารถสื่อสารกันได้อย่างอิสระ
พูดตามตรง เซี่ยซานไห่ชอบบรรยากาศที่นี่มาก คงจะดีกว่านี้หากเซี่ยเหยียนได้ล้อเล่นกับเขาสักครั้ง
เจียงเสี่ยวไม่คาดคิดว่าอาหารเช้าจะอร่อยได้ขนาดนี้ก่อนที่เขาจะรับประทานอาหาร!
หรือบางทีอาจเรียกว่า “อาหารเช้า” ก็ได้
แม่ของเซี่ยเสี่ยวฟู่รู้สึกซาบซึ้งใจและคอยขอบคุณเจียงเสี่ยวที่ดูแลเซี่ยเหยียน ทำให้เจียงเสี่ยวรู้สึกเขินอายเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแต่เอาหัวมุดอาหารเข้าไป
เมื่อเทียบกับพ่อแม่ของสหายคนอื่นๆ เจียงเสี่ยวและเซี่ยซานไห่มีความใกล้ชิดกันมากกว่าอย่างเห็นได้ชัดเพราะพ่อแม่ของพวกเขาเอง เซี่ยซานไห่ยังมีทัศนคติแบบผู้อาวุโสและเตือนเจียงเสี่ยวซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่โต๊ะอาหาร ในที่สุด เฮ่อเจ๋อหยุนก็ทนฟังต่อไปไม่ได้และขัดจังหวะ "ความรัก" ของเซี่ยซานไห่
เห็นได้ชัดว่าเซี่ยซานไห่กำลังสอนเจียงเสี่ยวและบอกเซี่ยเหยียนด้วย
พ่อที่น่าสงสาร เขาต้องแสดงความห่วงใยลูกสาวของเขาในลักษณะนี้ด้วยซ้ำ ทำให้เจียงเสี่ยวรู้สึกเหมือนว่าเขาเป็นคนรับใช้ของเจ้าชาย
เมื่อรัชทายาททำผิด ราชครูก็ตำหนิรัชทายาทไม่ได้ แต่ตำหนิแต่พนักงานเรียนหนังสือเท่านั้น…
หลังจากรับประทานอาหาร เด็กรับใช้เจียงได้รับรางวัลจากเจ้าชายเซี่ย “อาวุธศักดิ์สิทธิ์เอาไว้เถียงคนอื่น”: Huawei P40Pro
หลังอาหารเช้า เจียงเสี่ยวและคนอื่นๆ นั่งบนโซฟาและสนทนากับเซี่ยซานไห่เกี่ยวกับการจัดตั้งกองทัพใหม่ เซี่ยเหยียนหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอและนั่งลงข้างๆ เจียงเสี่ยว
“นั่นไง~”
เจียงเสี่ยวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เนื่องจากเธอได้มอบโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้เปิดฝาให้กับเขาไปแล้ว เจียงเสี่ยวจึงคิดว่าเป็นการสนทนาทางโทรศัพท์ เขาจึงดูโทรศัพท์นั้น แต่กลับพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เป็นยังไงบ้าง?”
“นี่สำหรับนาย” เซี่ยเหยียนไขว่ห้างแล้วพูดว่า
“ฉันเห็นคอมเมนต์ของนายบนเว่ยป๋อ หลายคนเป็นห่วงนายและบอกว่าโทรศัพท์ของนายเป็นของเมื่อหลายปีที่แล้ว ในที่สุดฉันก็เข้าใจว่านายจะไม่เปลี่ยนมันถ้าฉันไม่ซื้อให้นาย”
“ดีแค่ไหนแล้วที่มันใช้ได้”
แม้ว่าเจียงเสี่ยวจะพูดแบบนั้น แต่เขาก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและพบกล่องไม้จิ้มฟันบนโต๊ะกาแฟ จากนั้นเขาก็หยิบไม้จิ้มฟันออกมาและหยิบการ์ดจากโทรศัพท์มือถือของเขา
“ฉันได้ติดตั้งซอฟต์แวร์ให้นายเรียบร้อยแล้ว ลองใช้งานดูสิ” เซี่ยเหยียนกล่าว
เจียงเสี่ยวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่จำเป็นต้องลองหรอก มันเป็นของขวัญจากเจ้าชายเซี่ย รับประกันคุณภาพ”
“นายตั้งชื่อเล่นให้ฉันอีกแล้ว!”
เซี่ยเหยียนจิ้มไหล่เจียงเสี่ยวด้วยความไม่พอใจ หลังจากนั้นเธอก็เอนศีรษะเข้ามาใกล้
เธอเอาคางวางบนไหล่ของเจียงเสี่ยวและจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือในมือของเขา เธอเร่งเร้าเขาด้วยความคาดหวัง
“เปิดเว่ยป๋อของนายเร็วๆ หน่อย หลังจากที่โลกนักสู้ดวงดาวออกอากาศ นายมีคอมเมนต์มากมาย นายไม่มีเวลาอ่านคอมเมนต์เหล่านั้นเหรอ”
“เธอรู้ได้ยังไง?” เจียงเสี่ยวถามด้วยความประหลาดใจ
เซี่ยเหยียนเม้มริมฝีปาก “ฉันไม่เห็นนาย”
เจียงเสี่ยวพูดไม่ออก
เขาเปิดเว่ยป๋อของตัวเองและเห็นกลุ่มความคิดเห็นจากชาวเน็ต แต่… ครั้งนี้ ความคิดเห็นส่วนใหญ่ล้วนเป็นคำอวยพรและคำขอบคุณ ดูเหมือนว่าจะไม่มีชาวเน็ตที่งี่เง่ามากนัก
“อันนี้น่ะเหรอ ฉันดีใจมากเลย!”
เซี่ยเหยียนเหยียดนิ้วออกและพลิกดูหน้าต่างๆ ก่อนจะคลิกไปที่ข้อความ
เจียงเสี่ยวก็รู้สึกคุ้นเคยเช่นกัน
“ช็อก! นักศึกษาอายุต่ำกว่า 20 ปี แอบทำเรื่องแบบนี้จริงเหรอเนี่ย…”
ความคิดเห็นด้านล่างเต็มไปด้วยความคิดเห็นที่น่าตกใจ ทำให้เจียงเสี่ยวตกตะลึง
“ช็อก! แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์! เปิดเผยอย่างลึกซึ้ง! ไม่เคยได้ยินมาก่อน! เขาจะต้องเสียใจถ้าไม่ได้เห็นมัน! ความจริงที่คน 99% ไม่รู้! ถ้าคุณไม่รู้ คุณไม่ใช่คนจีน!”
“ช็อก! เพื่อให้ได้คะแนนพิเศษในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ทหารที่ประจำการอยู่กลับทำร้ายนักเรียนมัธยมในที่สาธารณะ!”
“ช็อก! รองผู้บัญชาการกองพลทหารพิเศษในจีนทำร้ายนักศึกษาจากทั่วโลกเพียงเพื่อพูดจาหยาบคายในระหว่างการสัมภาษณ์!”
เซี่ยเหยียนพยายามกลั้นหัวเราะอย่างเต็มที่ แต่เธอก็ทำไม่ได้อีกต่อไปแล้ว “ฮ่าฮ่าฮ่า”
เจียงเสี่ยวเอียงคอและขยับปากออกจากหูขณะฟังเสียงหัวเราะน่ารำคาญของเธอ จากนั้นเขาก็แตะนิ้วบนหน้าจอและโพสต์ข้อความ เว่ยป๋อ
“เจียงเสี่ยวผีเด็กจอมกวน?”
จาก Huawei P40Pro
ผมอยากจะอยู่กับพวกคุณเหมือนคนธรรมดาๆ แต่สิ่งเดียวที่ได้รับกลับมาคือความห่างเหิน
เอาล่ะ ฉันจะไม่แกล้งทำอีกแล้ว ฉันจะหงายไพ่ลงบนโต๊ะแล้ว~
ปล. โทรศัพท์เครื่องนี้ผมได้รับจากชาวเน็ตใจดี ขอบคุณครับ”
ดวงตาของเซี่ยเหยียนเบิกกว้างและเธอคว้าคอของเจียงเสี่ยว
"ฉันเป็นชาวเน็ตใจดี!?”
เจียงเสี่ยวรีบคว้าแขนเธอแล้วพูดว่า
“เธอ… ไม่นะ ดูสิ… คอมเมนต์ในเว่ยป๋อก็แค่… มันสำหรับฉัน โทรศัพท์… เอ่อ…”
“ฉันอยู่กับนายมาห้าปีแล้ว ตอนนี้นายกลายเป็นชาวเน็ตที่กระตือรือร้นแล้วเหรอ”
เซี่ยเหยียนโกรธจัดและปล่อยแขนเขา เธอคว้าศีรษะของเจียงเสี่ยวด้วยมือทั้งสองข้างและขดมันไปมาอย่างบ้าคลั่ง
เจียงเสี่ยวส่ายหัวและรู้สึกเหมือนว่าโลกกำลังหมุน ...
เฮ่อเจ๋อหยุนเพิ่งเดินออกจากครัวพร้อมจานผลไม้เมื่อเธอหยุดชะงักอยู่
เซี่ยซานไห่ซึ่งนั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของโซฟาก็อยากจะพูดบางอย่างเช่นกัน แต่เขาหยุดตัวเองไว้ เขาไม่แน่ใจว่าควรจะหยุดเพียงแค่นี้หรือไม่
ท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์ของเขากับลูกสาวของเขาตึงเครียดมาก และ… ในขณะนี้ เซี่ยเหยียนกำลังอยู่ระหว่างการเข้าสู่ช่วงกลางของอาณาจักรนภาดาวและกำลังจะก้าวไปสู่ช่วงปลายของอาณาจักรนภาดาว
ส่วนเซี่ยซานไห่นั้นอยู่บนปลายยอดแห่งทะเลดาวเท่านั้น …
เจียงเสี่ยวกล่าวว่า 'พวกลุงป้าเห็นมันแล้ว ลูกสาวของคุณ…'
“ยกระดับพลังดาว! ด่านนภาดาวระดับ 5!”
เจียงเสี่ยวถึงกับตกตะลึง
เกิดอะไรขึ้น?
ฉันถูกบังคับให้ยกระดับรึเปล่า?
เพื่อไม่ให้ดึงดูดความสนใจ เจียงเสี่ยวไม่ได้เปิดใช้งานบัฟการฝึกฝนหรือความอุดมสมบูรณ์ของพลังดาวในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา
แต่ถึงกระนั้น ระดับพลังดาวของเขากลับเพิ่มขึ้นจริงหรือ?
ตามคาดครับ อายุ 20 ร่างกายก็โตเร็วมาก แถมด้วยพื้นฐานที่ฝึกฝนมาอย่างบ้าระห่ำและต่อสู้มา …
ควรค่าแก่การกล่าวถึงว่าหลังจากที่ดาวเคราะห์ต่างดาวรวมเข้ากับโลกแล้ว นับเป็นหายนะสำหรับประเทศต่างๆ ทั่วโลก อย่างไรก็ตาม สำหรับนักรบดวงดาวแล้ว นับเป็น "งานเลี้ยงที่ตะกละ"
ทั้งนี้ก็เพราะว่า… นับตั้งแต่การรวมตัวกับดาวเคราะห์ต่างดาว พลังดวงดาวบนโลกซึ่งแต่เดิมมีบางเบาก็มีมากมายมหาศาล ซึ่งเหมาะกับการฝึกฝนของมนุษย์มาก
เมื่อเห็นว่าเจียงเสี่ยวอยู่ในอาการมึนงงและไม่ตอบสนองใดๆ เป็นเวลานาน เซี่ยเหยียนก็หยุดและมองดูเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เขาคงไม่โกรธใช่มั้ยล่ะ
ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น เซี่ยเหยียนรู้จักเจียงเสี่ยวเป็นอย่างดีและรู้ว่าเขาจะไม่โกรธเคืองหากทะเลาะกันเล็กน้อยเช่นนี้
เมื่อสัมผัสได้ถึงความอึดอัดของลูกสาว เฮ่อเจ๋อหยุนจึงกำลังจะแก้ไขเรื่องราว แต่แล้วเธอก็เห็นเจียงเสี่ยวหันกลับมามองเซี่ยเหยียน
“อาหารจานนี้ชัดเจนมาก! มันเป็นเพียงการรู้แจ้ง!”
เจียงเสี่ยวแตะมือของเขาที่ใบหน้าของเซี่ยเหยียนและผลักเธอออกไป จากนั้นเขาก็เปิดใช้งานพลังดวงดาวที่อุดมสมบูรณ์และรวมพลังดวงดาวขั้นสูงใหม่ของเขาเข้าด้วยกัน
“อาจารย์! ฉันรู้แจ้งแล้ว!”
เซี่ยเหยียนเอียงตัวและพยายามบิดหน้าเพื่อมองเจียงเสี่ยว แต่กลับรู้สึกถึงพลังดวงดาวอันทรงพลังที่สั่นไหวในห้องและรวมตัวกัน
เจียงเสี่ยวทุ่ม 10,000 แต้มเข้าสู่ระดับ 5 ซึ่งเป็นเกณฑ์ของขั้นกลางของอาณาจักรดวงดาว และก้าวข้ามเกณฑ์เล็กๆ เพื่อเข้าสู่ขั้นปลายของอาณาจักรนภาดาว!
ทีเดียวจบ!
“ยกระดับพลังดาว! ด่านดาวระดับ 6!”
ทันใดนั้น กระแสพลังดวงดาวที่หนาแน่นยิ่งขึ้นก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเจียงเสี่ยวเหมือนกระแสน้ำที่ใสและหนาแน่น ทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อย และยังพันรอบเซี่ยเหยียนอีกด้วย
“ฮ่า… จู่ๆ เซี่ยเหยียนก็หลุดจากมือของเจียงเสี่ยวและเงยหน้าขึ้น หายใจเข้าลึกๆ ในขณะที่หน้าอกของเธอขึ้นลงอย่างรุนแรง
หลังจากที่เธอถูกดัดแปลงโดยบันทึกนักรบดวงดาว เธอก็ติดอยู่ที่ธรณีประตูของขั้นกลางของอาณาจักรนภาดาว ในความเป็นจริง เธอคิดเสมอมาว่าเธอสามารถเข้าสู่ขั้นปลายของอาณาจักรนภาดาวได้โดยตรง เธออยู่ห่างออกไปเพียงเล็กน้อย เพียงเล็กน้อยเท่านั้น …
เมื่อพลังดวงดาวอันอุดมสมบูรณ์ไหลเข้ามาจากทุกทิศทาง ผังดวงดาวบนหน้าอกของเซี่ยเหยียนก็เบ่งบานเช่นกัน
เจียงเสี่ยวพึมพำด้วยความตกใจ
“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย? ท่านผู้เฒ่า… เจ้าก็เข้าใจแล้วเหรอ?”
ในครัว ป้าโจวมองดูผู้ชายและผู้หญิงที่กำลัง 'มีนิมิต' บนโซฟา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มของป้าที่เปี่ยมด้วยความรักขณะที่เธอพึมพำว่า
"เหมาะสมกันมาก! เหมาะสมกันมาก! ถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันจะเลื่อยขาเขาออก..."
ดูเหมือนว่าเซี่ยเหยียนต้องได้รับคำสั่งประหารชีวิตจากเฮ่อเจ๋อหยุน ผู้เป็นแม่ของเธอ ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่ร้องขออย่างแข็งกร้าวเช่นนี้
ที่บ้าน เจียงเสี่ยวไม่เพียงแต่เห็นเซี่ยซานไห่และภรรยาของเขาเท่านั้น แต่เขายังเห็นใครบางคนจากความทรงจำของเขาด้วย: ป้าโจว
พี่เลี้ยงของเซี่ยเหยียน
เมื่อเจียงเสี่ยวยังเป็นเด็กน้อย ในระดับละอองดาว เขาถูกโยนลงไปที่ห้องใต้ดินของบ้านพักเซี่ยเหยียนเพื่อฝึกฝน ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้น ป้าโจวจะปรุงอาหารอร่อยๆ หลายชนิดให้เจียงเสี่ยวทานทุกวัน และเจียงเสี่ยวจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้
“โอ้แม่เจ้า เสี่ยวผี เธอตัวโตขึ้นมากในพริบตา!”
ป้าโจวเต็มไปด้วยอารมณ์และไม่รู้จะวางมือตรงไหน ดูเหมือนเธอจะอยากเอามือลูบไหล่ของเจียงเสี่ยว แต่สุดท้ายมือของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ผ้ากันเปื้อน
“อ้าว ป้าโจว ผมไม่ได้เจอป้ามาหลายปีแล้ว สบายดีไหมครับ?” เจียงเสี่ยวตอบด้วยรอยยิ้ม
ในขณะนั้น เจียงเสี่ยวเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายที่มีส่วนสูงเพียง 1.72 เมตรเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาสูง 1.82 เมตรแล้ว เขาสูญเสียความเป็นเด็กไปหมดแล้วและผ่านความยากลำบากมามากมาย เขาสามารถเรียกได้ว่าเป็นลูกผู้ชายแล้ว
อย่างน้อยเขาก็ยังเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง …
“เป็นคู่ที่เหมาะสมกันดีมาก คู่ที่เหมาะสมกันดีมาก!”
ป้าโจวอดไม่ได้ที่จะยิ้มและมองไปที่เซี่ยเหยียนที่กำลังจับแขนของเจียงเสี่ยวไว้ กลัวว่าเขาจะวิ่งหนีไป
เจียงเสี่ยวพูดไม่ออก
เซี่ยเหยียนหน้าแดงและกระทืบเท้า “อั่ยย่า ป้าโจว!”
“ดี ดี ดี เข้ามาเร็ว!”
ในขณะที่หยิบรองเท้าแตะของเจียงเสี่ยว ป้าโจวก็พูดพล่ามต่อไป
“แค่ว่าผู้หญิงคนนี้สูงเกินไป เธอจะเหมาะกับเธอมากกว่าถ้าเธอเตี้ยกว่านี้”
เจียงเสี่ยวถึงกับตกตะลึง
“อิอิ” เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซี่ยเหยียนก็หน้าแดงและอดหัวเราะคิกคักไม่ได้
เจียงเสี่ยวไม่พอใจทันทีและหันไปมองเซี่ยเหยียน “เธอหัวเราะอะไร?”
เซี่ยเหยียนมองเจียงเสี่ยวด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
ฉัน …
เจียงเสี่ยวโต้กลับว่า
“ถ้าเธอกล้าหัวเราะอีก ฉันจะตัดขาเธอออกส่วนหนึ่ง! เนื่องจากชิงเฉินอยู่ที่นี่ ฉันจะตัดต้นขาของคุณออก 10 ซม. แล้วทิ้งไป จากนั้นฉันจะให้เธอต่อขาของเธอกลับเข้าไปใหม่”
ดวงตาของเซี่ยเหยียนเบิกกว้างและเธอก็กอดแขนของเจียงเสี่ยวไว้แล้ว เธอยกข้อศอกขึ้นและตีที่ซี่โครงของเจียงเสี่ยว
“นายเป็นหมาใช่มั้ย”
“เสี่ยวผีมาแล้ว!”
เฮ่อเจ๋อหยุนก็เดินออกจากครัวพอดีจังหวะที่จะเห็นเจียงเสี่ยวงอตัวลงและแปลงร่างเป็นกุ้ง
เจียงเสี่ยวจับซี่โครงตัวเองด้วยท่าทางไม่สบายตัวและสวมรองเท้าแตะก่อนจะเข้าไปในบ้าน เขาโบกมือให้เฮ่อเจ๋อหยุน และก่อนที่เขาจะพูดอะไร เขาก็เห็นเซี่ยซานไห่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นและกำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่
มีแขกอยู่ในบ้าน ทำไมไม่ลุกขึ้นต้อนรับล่ะคะ
คุณนั่งนิ่งๆ ใช่มั้ย หนังสือพิมพ์ก็ดีนะ ใช่ไหม ฉันถึงบ้านแล้ว คุณไม่มองขึ้นไปด้วยซ้ำ
ลุงเซี่ยนี่ช่างน่าประทับใจจริงๆ … ฉันคงมีพ่อตาแบบนี้ไม่ได้หรอก …
เมื่อตามสายตาของเจียงเสี่ยวไป เขาเจ๋อหยุนก็มองไปที่เซี่ยซานไห่และรีบพูดว่า
"ตาเฒ่าเซี่ย ช่วยกันหน่อยสิ!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซี่ยซานไห่ที่แกล้งทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์ก็ตัวแข็งทื่อ “？？？
เรียกหาคนอื่นเหรอ?
เขาหมายถึงอะไร?
เซี่ยซานไห่วางหนังสือพิมพ์ลงแล้วเงยหน้าขึ้นมองภรรยาของเขา
“ฉันเป็นเด็กเหรอ?”
เจียงเสี่ยวเองก็รู้สึกขบขันเช่นกัน เขาจับซี่โครงของตัวเองและโน้มตัวไปข้างหน้า
“ใครไม่ใช่เด็กทารกกันล่ะ ผมคิดว่าลุงเซี่ยเองก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น เขาอายุไม่เกิน 600 เดือน”
“ไอ้เด็กเปรต” เซี่ยซานไห่ตำหนิเขาและโยนหนังสือพิมพ์ไปที่เจียงเสี่ยว
ความสัมพันธ์ระหว่างเจียงเสี่ยวและเซี่ยซานไห่ใกล้ชิดกันมากขึ้นตั้งแต่ที่พวกเขาพบกันบนดาวต่างดาว นอกจากนี้ เนื่องจากเขามีอายุมากแล้ว พวกเขาจึงสามารถสื่อสารกันได้อย่างอิสระ
พูดตามตรง เซี่ยซานไห่ชอบบรรยากาศที่นี่มาก คงจะดีกว่านี้หากเซี่ยเหยียนได้ล้อเล่นกับเขาสักครั้ง
เจียงเสี่ยวไม่คาดคิดว่าอาหารเช้าจะอร่อยได้ขนาดนี้ก่อนที่เขาจะรับประทานอาหาร!
หรือบางทีอาจเรียกว่า “อาหารเช้า” ก็ได้
แม่ของเซี่ยเสี่ยวฟู่รู้สึกซาบซึ้งใจและคอยขอบคุณเจียงเสี่ยวที่ดูแลเซี่ยเหยียน ทำให้เจียงเสี่ยวรู้สึกเขินอายเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแต่เอาหัวมุดอาหารเข้าไป
เมื่อเทียบกับพ่อแม่ของสหายคนอื่นๆ เจียงเสี่ยวและเซี่ยซานไห่มีความใกล้ชิดกันมากกว่าอย่างเห็นได้ชัดเพราะพ่อแม่ของพวกเขาเอง เซี่ยซานไห่ยังมีทัศนคติแบบผู้อาวุโสและเตือนเจียงเสี่ยวซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่โต๊ะอาหาร ในที่สุด เฮ่อเจ๋อหยุนก็ทนฟังต่อไปไม่ได้และขัดจังหวะ "ความรัก" ของเซี่ยซานไห่
เห็นได้ชัดว่าเซี่ยซานไห่กำลังสอนเจียงเสี่ยวและบอกเซี่ยเหยียนด้วย
พ่อที่น่าสงสาร เขาต้องแสดงความห่วงใยลูกสาวของเขาในลักษณะนี้ด้วยซ้ำ ทำให้เจียงเสี่ยวรู้สึกเหมือนว่าเขาเป็นคนรับใช้ของเจ้าชาย
เมื่อรัชทายาททำผิด ราชครูก็ตำหนิรัชทายาทไม่ได้ แต่ตำหนิแต่พนักงานเรียนหนังสือเท่านั้น…
หลังจากรับประทานอาหาร เด็กรับใช้เจียงได้รับรางวัลจากเจ้าชายเซี่ย “อาวุธศักดิ์สิทธิ์เอาไว้เถียงคนอื่น”: Huawei P40Pro
หลังอาหารเช้า เจียงเสี่ยวและคนอื่นๆ นั่งบนโซฟาและสนทนากับเซี่ยซานไห่เกี่ยวกับการจัดตั้งกองทัพใหม่ เซี่ยเหยียนหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอและนั่งลงข้างๆ เจียงเสี่ยว
“นั่นไง~”
เจียงเสี่ยวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เนื่องจากเธอได้มอบโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้เปิดฝาให้กับเขาไปแล้ว เจียงเสี่ยวจึงคิดว่าเป็นการสนทนาทางโทรศัพท์ เขาจึงดูโทรศัพท์นั้น แต่กลับพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เป็นยังไงบ้าง?”
“นี่สำหรับนาย” เซี่ยเหยียนไขว่ห้างแล้วพูดว่า
“ฉันเห็นคอมเมนต์ของนายบนเว่ยป๋อ หลายคนเป็นห่วงนายและบอกว่าโทรศัพท์ของนายเป็นของเมื่อหลายปีที่แล้ว ในที่สุดฉันก็เข้าใจว่านายจะไม่เปลี่ยนมันถ้าฉันไม่ซื้อให้นาย”
“ดีแค่ไหนแล้วที่มันใช้ได้”
แม้ว่าเจียงเสี่ยวจะพูดแบบนั้น แต่เขาก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและพบกล่องไม้จิ้มฟันบนโต๊ะกาแฟ จากนั้นเขาก็หยิบไม้จิ้มฟันออกมาและหยิบการ์ดจากโทรศัพท์มือถือของเขา
“ฉันได้ติดตั้งซอฟต์แวร์ให้นายเรียบร้อยแล้ว ลองใช้งานดูสิ” เซี่ยเหยียนกล่าว
เจียงเสี่ยวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่จำเป็นต้องลองหรอก มันเป็นของขวัญจากเจ้าชายเซี่ย รับประกันคุณภาพ”
“นายตั้งชื่อเล่นให้ฉันอีกแล้ว!”
เซี่ยเหยียนจิ้มไหล่เจียงเสี่ยวด้วยความไม่พอใจ หลังจากนั้นเธอก็เอนศีรษะเข้ามาใกล้
เธอเอาคางวางบนไหล่ของเจียงเสี่ยวและจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือในมือของเขา เธอเร่งเร้าเขาด้วยความคาดหวัง
“เปิดเว่ยป๋อของนายเร็วๆ หน่อย หลังจากที่โลกนักสู้ดวงดาวออกอากาศ นายมีคอมเมนต์มากมาย นายไม่มีเวลาอ่านคอมเมนต์เหล่านั้นเหรอ”
“เธอรู้ได้ยังไง?” เจียงเสี่ยวถามด้วยความประหลาดใจ
เซี่ยเหยียนเม้มริมฝีปาก “ฉันไม่เห็นนาย”
เจียงเสี่ยวพูดไม่ออก
เขาเปิดเว่ยป๋อของตัวเองและเห็นกลุ่มความคิดเห็นจากชาวเน็ต แต่… ครั้งนี้ ความคิดเห็นส่วนใหญ่ล้วนเป็นคำอวยพรและคำขอบคุณ ดูเหมือนว่าจะไม่มีชาวเน็ตที่งี่เง่ามากนัก
“อันนี้น่ะเหรอ ฉันดีใจมากเลย!”
เซี่ยเหยียนเหยียดนิ้วออกและพลิกดูหน้าต่างๆ ก่อนจะคลิกไปที่ข้อความ
เจียงเสี่ยวก็รู้สึกคุ้นเคยเช่นกัน
“ช็อก! นักศึกษาอายุต่ำกว่า 20 ปี แอบทำเรื่องแบบนี้จริงเหรอเนี่ย…”
ความคิดเห็นด้านล่างเต็มไปด้วยความคิดเห็นที่น่าตกใจ ทำให้เจียงเสี่ยวตกตะลึง
“ช็อก! แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์! เปิดเผยอย่างลึกซึ้ง! ไม่เคยได้ยินมาก่อน! เขาจะต้องเสียใจถ้าไม่ได้เห็นมัน! ความจริงที่คน 99% ไม่รู้! ถ้าคุณไม่รู้ คุณไม่ใช่คนจีน!”
“ช็อก! เพื่อให้ได้คะแนนพิเศษในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ทหารที่ประจำการอยู่กลับทำร้ายนักเรียนมัธยมในที่สาธารณะ!”
“ช็อก! รองผู้บัญชาการกองพลทหารพิเศษในจีนทำร้ายนักศึกษาจากทั่วโลกเพียงเพื่อพูดจาหยาบคายในระหว่างการสัมภาษณ์!”
เซี่ยเหยียนพยายามกลั้นหัวเราะอย่างเต็มที่ แต่เธอก็ทำไม่ได้อีกต่อไปแล้ว “ฮ่าฮ่าฮ่า”
เจียงเสี่ยวเอียงคอและขยับปากออกจากหูขณะฟังเสียงหัวเราะน่ารำคาญของเธอ จากนั้นเขาก็แตะนิ้วบนหน้าจอและโพสต์ข้อความ เว่ยป๋อ
“เจียงเสี่ยวผีเด็กจอมกวน?”
จาก Huawei P40Pro
ผมอยากจะอยู่กับพวกคุณเหมือนคนธรรมดาๆ แต่สิ่งเดียวที่ได้รับกลับมาคือความห่างเหิน
เอาล่ะ ฉันจะไม่แกล้งทำอีกแล้ว ฉันจะหงายไพ่ลงบนโต๊ะแล้ว~
ปล. โทรศัพท์เครื่องนี้ผมได้รับจากชาวเน็ตใจดี ขอบคุณครับ”
ดวงตาของเซี่ยเหยียนเบิกกว้างและเธอคว้าคอของเจียงเสี่ยว
"ฉันเป็นชาวเน็ตใจดี!?”
เจียงเสี่ยวรีบคว้าแขนเธอแล้วพูดว่า
“เธอ… ไม่นะ ดูสิ… คอมเมนต์ในเว่ยป๋อก็แค่… มันสำหรับฉัน โทรศัพท์… เอ่อ…”
“ฉันอยู่กับนายมาห้าปีแล้ว ตอนนี้นายกลายเป็นชาวเน็ตที่กระตือรือร้นแล้วเหรอ”
เซี่ยเหยียนโกรธจัดและปล่อยแขนเขา เธอคว้าศีรษะของเจียงเสี่ยวด้วยมือทั้งสองข้างและขดมันไปมาอย่างบ้าคลั่ง
เจียงเสี่ยวส่ายหัวและรู้สึกเหมือนว่าโลกกำลังหมุน ...
เฮ่อเจ๋อหยุนเพิ่งเดินออกจากครัวพร้อมจานผลไม้เมื่อเธอหยุดชะงักอยู่
เซี่ยซานไห่ซึ่งนั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของโซฟาก็อยากจะพูดบางอย่างเช่นกัน แต่เขาหยุดตัวเองไว้ เขาไม่แน่ใจว่าควรจะหยุดเพียงแค่นี้หรือไม่
ท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์ของเขากับลูกสาวของเขาตึงเครียดมาก และ… ในขณะนี้ เซี่ยเหยียนกำลังอยู่ระหว่างการเข้าสู่ช่วงกลางของอาณาจักรนภาดาวและกำลังจะก้าวไปสู่ช่วงปลายของอาณาจักรนภาดาว
ส่วนเซี่ยซานไห่นั้นอยู่บนปลายยอดแห่งทะเลดาวเท่านั้น …
เจียงเสี่ยวกล่าวว่า 'พวกลุงป้าเห็นมันแล้ว ลูกสาวของคุณ…'
“ยกระดับพลังดาว! ด่านนภาดาวระดับ 5!”
เจียงเสี่ยวถึงกับตกตะลึง
เกิดอะไรขึ้น?
ฉันถูกบังคับให้ยกระดับรึเปล่า?
เพื่อไม่ให้ดึงดูดความสนใจ เจียงเสี่ยวไม่ได้เปิดใช้งานบัฟการฝึกฝนหรือความอุดมสมบูรณ์ของพลังดาวในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา
แต่ถึงกระนั้น ระดับพลังดาวของเขากลับเพิ่มขึ้นจริงหรือ?
ตามคาดครับ อายุ 20 ร่างกายก็โตเร็วมาก แถมด้วยพื้นฐานที่ฝึกฝนมาอย่างบ้าระห่ำและต่อสู้มา …
ควรค่าแก่การกล่าวถึงว่าหลังจากที่ดาวเคราะห์ต่างดาวรวมเข้ากับโลกแล้ว นับเป็นหายนะสำหรับประเทศต่างๆ ทั่วโลก อย่างไรก็ตาม สำหรับนักรบดวงดาวแล้ว นับเป็น "งานเลี้ยงที่ตะกละ"
ทั้งนี้ก็เพราะว่า… นับตั้งแต่การรวมตัวกับดาวเคราะห์ต่างดาว พลังดวงดาวบนโลกซึ่งแต่เดิมมีบางเบาก็มีมากมายมหาศาล ซึ่งเหมาะกับการฝึกฝนของมนุษย์มาก
เมื่อเห็นว่าเจียงเสี่ยวอยู่ในอาการมึนงงและไม่ตอบสนองใดๆ เป็นเวลานาน เซี่ยเหยียนก็หยุดและมองดูเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เขาคงไม่โกรธใช่มั้ยล่ะ
ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น เซี่ยเหยียนรู้จักเจียงเสี่ยวเป็นอย่างดีและรู้ว่าเขาจะไม่โกรธเคืองหากทะเลาะกันเล็กน้อยเช่นนี้
เมื่อสัมผัสได้ถึงความอึดอัดของลูกสาว เฮ่อเจ๋อหยุนจึงกำลังจะแก้ไขเรื่องราว แต่แล้วเธอก็เห็นเจียงเสี่ยวหันกลับมามองเซี่ยเหยียน
“อาหารจานนี้ชัดเจนมาก! มันเป็นเพียงการรู้แจ้ง!”
เจียงเสี่ยวแตะมือของเขาที่ใบหน้าของเซี่ยเหยียนและผลักเธอออกไป จากนั้นเขาก็เปิดใช้งานพลังดวงดาวที่อุดมสมบูรณ์และรวมพลังดวงดาวขั้นสูงใหม่ของเขาเข้าด้วยกัน
“อาจารย์! ฉันรู้แจ้งแล้ว!”
เซี่ยเหยียนเอียงตัวและพยายามบิดหน้าเพื่อมองเจียงเสี่ยว แต่กลับรู้สึกถึงพลังดวงดาวอันทรงพลังที่สั่นไหวในห้องและรวมตัวกัน
เจียงเสี่ยวทุ่ม 10,000 แต้มเข้าสู่ระดับ 5 ซึ่งเป็นเกณฑ์ของขั้นกลางของอาณาจักรดวงดาว และก้าวข้ามเกณฑ์เล็กๆ เพื่อเข้าสู่ขั้นปลายของอาณาจักรนภาดาว!
ทีเดียวจบ!
“ยกระดับพลังดาว! ด่านดาวระดับ 6!”
ทันใดนั้น กระแสพลังดวงดาวที่หนาแน่นยิ่งขึ้นก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเจียงเสี่ยวเหมือนกระแสน้ำที่ใสและหนาแน่น ทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อย และยังพันรอบเซี่ยเหยียนอีกด้วย
“ฮ่า… จู่ๆ เซี่ยเหยียนก็หลุดจากมือของเจียงเสี่ยวและเงยหน้าขึ้น หายใจเข้าลึกๆ ในขณะที่หน้าอกของเธอขึ้นลงอย่างรุนแรง
หลังจากที่เธอถูกดัดแปลงโดยบันทึกนักรบดวงดาว เธอก็ติดอยู่ที่ธรณีประตูของขั้นกลางของอาณาจักรนภาดาว ในความเป็นจริง เธอคิดเสมอมาว่าเธอสามารถเข้าสู่ขั้นปลายของอาณาจักรนภาดาวได้โดยตรง เธออยู่ห่างออกไปเพียงเล็กน้อย เพียงเล็กน้อยเท่านั้น …
เมื่อพลังดวงดาวอันอุดมสมบูรณ์ไหลเข้ามาจากทุกทิศทาง ผังดวงดาวบนหน้าอกของเซี่ยเหยียนก็เบ่งบานเช่นกัน
เจียงเสี่ยวพึมพำด้วยความตกใจ
“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย? ท่านผู้เฒ่า… เจ้าก็เข้าใจแล้วเหรอ?”
ในครัว ป้าโจวมองดูผู้ชายและผู้หญิงที่กำลัง 'มีนิมิต' บนโซฟา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มของป้าที่เปี่ยมด้วยความรักขณะที่เธอพึมพำว่า
"เหมาะสมกันมาก! เหมาะสมกันมาก! ถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันจะเลื่อยขาเขาออก..."
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น