ตอนที่ 1215 ดุร้าย
“แหวะ~”
“อ้วก…”
ในโลกแห่งหายนะเงา บนระเบียงเปิดโล่งสามชั้นของบ้านพักหิน อาจได้ยินเสียงอาเจียนเป็นระยะๆ
ภายใต้ร่มขนาดใหญ่ เจียงเสี่ยวกำลังนอนอยู่บนเก้าอี้โยกและถือหนังสือประวัติศาสตร์นักรบดวงดาวเล่มหนาไว้ในมือ พยายามอย่างเต็มที่เพื่อศึกษาตัวอักษรและสัญลักษณ์ลึกลับ
เจียงเสี่ยวรู้วิธีอ่านประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาว ไม่มีทางลัด และวิธีเดียวคือ... เชื่อใจ!
หนังสือเล่มนี้ยินดีให้คุณอ่านตราบใดที่คุณเชื่อ!
ปัญหาคือ… เจียงเสี่ยวเชื่อเรื่องนี้มาทั้งเช้าและอ่านได้เพียงหน้าเดียวเท่านั้น…
อ่านสิ! อ่านเลย!
อ่านหนังสือเล่มหนึ่งร้อยครั้งคุณจะมองเห็นความหมายด้วยตนเองหรือไม่?
สิ่งที่เจียงเสี่ยวเข้าใจคือข้อความในตอนต้นของประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาว ซึ่งทำให้เขามั่นใจมากขึ้นว่าโลกถูกเปลี่ยนแปลงจากร่างของนักรบดวงดาวระดับเทพ และสิ่งที่เรียกกันว่าโลกประหลาดนั้นคือทักษะดวงดาว เชิงพื้นที่ของนักรบดวงดาวผู้นี้
เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่ร่างกายของนักรบดาวได้ถูกผสานเข้ากับทักษะดวงดาว เชิงพื้นที่ของเขา
เขาคำนวณว่า… นักรบดวงดาวนั้นตายไปแล้วหรือไม่? หรือเป็นเพราะการแทรกแซงจากภายนอกบางอย่างที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์พิเศษนี้?
ประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาวแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนแรกอธิบายโลกที่เจียงเสี่ยวอาศัยอยู่ รวมถึงโลก ดาวเคราะห์ต่างดาว และอื่นๆ ที่มีอยู่
ประโยคนี้ “ความโกรธจากสี่ฤดู ดวงตาเหมือนดวงดาว” ประโยคสั้นๆ ดูเหมือนจะให้แนวคิดหลักของหนังสือเล่มนี้แก่เจียงเสี่ยว และให้แนวทางในการอ่านและทำความเข้าใจแก่เขา
แน่นอนว่าในส่วนแรกมีหน้าน้อยกว่า ส่วนในส่วนที่สองมีภาพประกอบสัตว์ดวงดาวมากกว่า ส่วนในส่วนที่สามน่าจะเกี่ยวกับการใช้กฎของดวงดาวโดยเฉพาะ
แผนภาพการเปลี่ยนแปลงร่างกายมนุษย์มาจากส่วนที่สาม
“อ๊า~” เจียงเสี่ยวอ้วกออกมาอีกครั้งในขณะที่พลังดวงดาวอันไร้ขอบเขตระหว่างสวรรค์และโลกรวมตัวกันอยู่ในร่างกายของเขา พลังดวงดาวได้ควบแน่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยมาเป็นเวลานาน เหมือนกับเมฆและหมอก
เจียงเสี่ยวถือประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาวไว้ในมือและร่างกายของเขาก็สั่นไหว จากนั้นเขาก็มาที่ทะเลสาบและนั่งลงบนเก้าอี้โยกอีกครั้ง
อืม… ในเวลานี้มีเก้าอี้โยกมากมายรอบๆ บ้านพักหิน
เป็นเพราะเจียงเสี่ยวไม่สามารถอยู่ในที่แห่งเดียวได้เป็นเวลานาน และเขาแทบหายใจไม่ออก ความรู้สึกอึดอัดแทบจะทำให้เขาคลั่ง ...
หายใจไม่ออก 3.5 วินาที … แม้จะหายใจไม่ออก 10 วินาทีหรือ 8 วินาที ผู้คนก็ทนได้ แต่ก็ไม่สบายตัวมาก ปัญหาคือ … ในขณะนี้ เจียงเสี่ยวหายใจไม่ออกตลอดเวลา และความเจ็บปวดนั้นเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้
หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป เจียงเสี่ยวรู้สึกว่าเขาจะต้อง "อยู่ยงคงกระพัน" และเขาจะไม่มีวันสารภาพไม่ว่าเขาจะต้องเผชิญกับการทรมานรูปแบบใดก็ตามในอนาคต
คุณคิดว่าวิธีการของคุณโหดร้ายไหม?
มันไม่คุ้มที่จะพูดถึงต่อหน้าฉันด้วยซ้ำ!
ฉันจะเหยียบย่ำตัวเองให้ตายเสียก่อน แล้วจะได้ไม่มีใครทำร้ายฉันได้อีก…
หมีอิงอิงที่นอนอยู่ริมทะเลสาบได้ยินเสียงอาเจียน
มันหันหัวกลับมาด้วยความมึนงงและเห็นเจ้านายของมันหันกลับมาที่ริมทะเลสาบ หมีอิงอิงปิดปากด้วยความรังเกียจและขยับตัวกลมๆ ของมันเพื่อคลานหนี
มากเกินไปก็แย่เท่ากับไม่เพียงพอ!
หากเจียงเสี่ยวสามารถดูดซับพลังดาวด้วยความเร็วที่ช้ากว่า และดึงดูดพลังดาวได้น้อยกว่า เขาก็เชื่อว่าสัตว์เลี้ยงดาวทั้งหมดในโลกจะแห่มาหาเขา
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ แม้แต่หมีอิงอิงก็ยังดูถูกเจียงเสี่ยวและไม่เต็มใจที่จะอยู่กับเขา คนๆ หนึ่งอาจจินตนาการได้ว่าเจียงเสี่ยวเป็น "เพชฌฆาต" ที่เดินได้...
“อ้วก~” เจียงเสี่ยวอาเจียนขณะจ้องมอง “ประวัติศาสตร์นักรบดวงดาว” อย่างตั้งใจ เขาคิดออกแล้วว่าหนังสือเล่มนี้มีสามภาค
หากพูดตามตรรกะแล้ว สัญลักษณ์ข้อความที่ฮอปกินส์ใช้ในการปิดผนึกทักษะดวงดาวของเจียงเสี่ยวควรอยู่ในหน้าการทำงานของส่วนที่สาม เช่นเดียวกับ “แผนภาพการเปลี่ยนแปลงร่างกายมนุษย์” เช่นกัน
ดังนั้นพื้นที่การค้นหาจึงแคบลงแล้ว!
เจียงเสี่ยวพลิกหนังสือจากด้านหลังไปด้านหน้าขณะที่นึกถึงสัญลักษณ์ข้อความของพลังดวงดาวเมื่อฮอปกินส์ปิดผนึกทักษะดวงดาว ของเขาและเปรียบเทียบกับ “หนังสือสวรรค์” บนหน้าต่างๆ
ว่าแต่ว่าลุงฮอปกินส์ทำอะไรอยู่พักนี้น่ะเหรอ นานแล้วนะที่ฉันไม่ได้เห็นเขาเล่นตลก
นอกจากนี้ เจียงเสี่ยวยังคงไม่ทราบว่าแผนที่เขาพบในอ้อมแขนของเอลิซาเบธอยู่ที่ไหน ทำไมฮอปกินส์ไม่อธิบายให้เขาฟัง?
มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับเขาในระหว่างการรวมตัวของโลกและดาวเคราะห์ต่างดาวหรือไม่?
หรือบางที… ด้วยการผสมผสานของโลกทั้งสองใบ ฮอปกินส์กลับไปยังบ้านเกิดของเขาเมื่อหลายสิบปีก่อนและเริ่มใช้ชีวิตอย่างหรูหรา?
เจียงเสี่ยวนึกขึ้นได้ทันใดว่าฮอปกินส์พาแม่มดแก่ที่เล่นเปียโนไปที่คฤหาสน์สีขาวดำ แม่มดแก่เป็นผู้หญิงวัยกลางคน แต่เธอยังคงมีเสน่ห์ บางที…
“อิอิ โอ้ โอ้~” เจียงเสี่ยวหัวเราะเมื่อคิดถึงเรื่องนี้
คราวหน้าที่เขาพบกับฮอปกินส์ ถ้าเขาผอมลงเหมือนเจียงลาถู มันคงสนุกดี…
หัวซิงและภรรยาของเขายืนเงียบๆ เหนือทะเลสาบ
ด้านหน้าของคู่สามีภรรยาสูงอายุนี้มีผังดาววางอยู่
เหยื่อล่อของเจียงเสี่ยวควบคุมหุ่นสองคนและได้ศึกษาและเข้าใจทักษะพิเศษของทั้งสองคนเรียบร้อยแล้ว
แข็งแรงมาก คุณภาพดีมาก น่ากลัวมาก!
หัวซิงแก่, สุดแดนดาว, การต่อสู้ความคล่องแคล่ว, การต่อสู้การต่อสู้ การไหลเวียนเชิงพื้นที่: ความเสียหายระเบิด!
เอลิซาเบธ สุดแดนดาว ฝ่ายแพทย์ ทักษะการรักษา ความอดทน และการควบคุมดวงดาว ล้วนมีพร้อม!
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เจียงเสี่ยวต้องการมากที่สุดก็คือหัวซิงที่แปลงพลังดวงดาวเป็นพลังยุทธ์กลายเป็นคนหนุ่มสาว และแปลงดวงดาวกลายพลังยุทธ์กางเขนขาว ซึ่งเป็นของเอลิซาเบธ ภรรยาของหัวซิง
ในขณะนี้เหยื่อของเจียงเสี่ยวยังไม่สามารถทำการแปลงดวงดาวไปเป็นพลังยุทธ์
หลายคนติดอยู่ในจุดสูงสุดของนทีดาวตลอดชีวิต ไม่สามารถเข้าไปในทะเลดาวได้ เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?
เพราะพวกเขาไม่สามารถเข้าใจเรื่องการแปลงดาวเป็นพลังยุทธ์ได้!
และเจียงเสี่ยวก็ได้หุ่นสองตัวระดับสุดแดนดาว เขาต้องการจะแปลงพวกมันให้เป็นพลังยุทธ์โดยตรงงั้นเหรอ มันเป็นเพียงความฝันของคนโง่เท่านั้น …
อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่เป็นประโยชน์มากสำหรับเจียงเสี่ยว
และนั่นก็คือ… เจียงเสี่ยวรู้ถึงผลที่เฉพาะเจาะจงของการเปลี่ยนแปลงการต่อสู้ของคู่หัวซิง!
เฉกเช่นผังดวงดาวของวิญญาณกลืนทะเลของลีแอนนา ซึ่งเคยเป็นสมาชิกของสมาคมเปลี่ยนดาว เจียงเสี่ยวก็รู้ผลกระทบของผังดวงดาวของวิญญาณกลืนทะเลอย่างถ่องแท้ และได้ทำการอนุมานแบบย้อนกลับเพื่อทำความเข้าใจผังดวงดาวของวิญญาณกลืนทะเล
ผลจากการที่หัวซิงแก่เปลี่ยนดาวเป็นพลังยุทธ์คืออะไร?
เขาจะต้องกลายเป็นคนหนุ่มและกลับสู่จุดสูงสุดเมื่อหลายสิบปีก่อน เมื่อถึงจุดสูงสุดแล้ว คุณสมบัติต่างๆ ของร่างกายของเขาก็จะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
การเปลี่ยนแปลงดาวของเอลิซาเบธมีผลอย่างไร?
มันเป็นภูมิคุ้มกันต่อเวทย์มนตร์ที่เรียบง่ายแต่ก็น่ากลัว!
หากเจียงเสี่ยวสามารถเข้าใจการแปลงดาวของเอลิซาเบธให้กลายเป็นพลังยุทธ์ได้ เขาจะสามารถทำสิ่งที่เขาต้องการในโลกนี้ได้อย่างแท้จริง
แม้ว่าเจียงเสี่ยวจะไม่มีทักษะดวงดาวใดๆ และมีเพียงผังดวงดาว "กางเขนสีขาว" เขาก็คงไม่กลัวนักรบดวงดาวใดๆ อย่างแน่นอน เนื่องจากเขาได้รับการยอมรับจากโลกว่าเป็น "แก่นแท้ของทักษะการต่อสู้ของมนุษย์"
เหยื่อล่อกำลังศึกษาการเปลี่ยนแปลงดาวให้เป็นพลังยุทธ์ ขณะที่เจียงเสี่ยวกำลังศึกษาประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาว ในขณะนี้ ความวุ่นวายทั้งหมดในโลกภายนอกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจียงเสี่ยวเลย
ที่จริงแล้วบ้านพักหินแห่งนี้สวยงามมากในขณะนี้ นอกจากทิวทัศน์แล้ว สัตว์ร้ายแห่งดวงดาวของเจียงเสี่ยวยังทำให้สถานที่แห่งนี้มีความสงบสุขอีกด้วย
วาฬเวิงเวิงและเสื้อคลุมกลืนทะเลอยู่ก้นทะเลสาบ กำลังเล่นกับโคมไฟวิญญาณทะเล หมีไม้ไผ่กำลังนอนหลับโดยหงายหลังขึ้น เทียนน้อยกำลังกระโดดอยู่บนท้องนุ่มๆ ของมัน เหมือนกำลังเล่นอยู่บนแทรมโพลีน มังกรกำลังขดตัวอยู่บนชั้นสามของบ้านพักกำลังพักฟื้นอย่างสบายๆ
วาฬปูปูผู้น่าสงสารกำลังอยู่ในที่พักสันเขาของหานเจียงเสวี่ย และกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อสอนภาษาจีนให้กับบิชอปช้างกับเจียงซุน มันกำลังพยายามหากองทัพหมากรุกให้กับหานเจียงเสวี่ย
ในขณะนี้เจียงเสี่ยวมีเหยื่อทั้งหมดห้าตัว เจียงซุน เจียงโส่ว เจียงฮัว เจียงหยู และเจียงอู่
จากชื่อของพวกเขา เราสามารถบอกได้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนและกำลังทำอะไรอยู่
เจียงซุนยังเป็นเหยื่อล่อเพียงรายเดียวที่ไม่จำเป็นต้องต่อสู้ในสองด้าน
เจียงซุนเป็นผลงานของ “มรดกทางประวัติศาสตร์” เขามีผังเก้าดาวและมีทักษะทางการแพทย์ การควบคุม และการป้องกันดาวครบครัน เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มคนกลุ่มแรกที่เข้าไปในโลกประหลาดเพื่อค้นหาฉงหยางน้อย
เหยื่อล่อเจียงถูซึ่งอยู่ในกลุ่มเดียวกับเจียงซุนตายไปแล้ว …
แม้แต่เจียงกงคนต่อไปก็ถูกแทนที่ด้วยผู้มาทีหลังซึ่งกล่าวอำลาโลกก่อนเจียงซุน
เพื่อนร่วมรุ่นคนเดียวที่เหลืออยู่ของเจียงซุนคือเจียงโส่ว ซึ่งซ่อนตัวอยู่ในที่ซ่อนของเขามาตลอดชีวิตและไม่เคยไปที่สนามรบเลย …
ผังดาวของวิญญาณที่กลืนกินท้องทะเลจะกลายมาเป็นเหยื่อล่อสำหรับผู้สมัครกลุ่มใหม่
เจียงฮัว เจียงหยู และเจียงอู่ กำลังฝึกฝนทักษะการต่อสู้ของพวกเขาและสอนวิทยายุทธ์แก่สัตว์วิญญาณในท้องถิ่น ขณะเดียวกันก็ควบคุมหุ่นของพวกเขาด้วย
ส่วนโกวเซิงเจียงโส่ว เขาไม่ได้ทุ่มเททักษะของเขาอย่างเต็มที่ แต่เขากลับใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลในเผ่าสายรุ้งและสร้างสัมพันธ์กับผู้อาวุโสสายรุ้ง
เขาพยายามนำเผ่าสายรุ้งเข้ามาในดินแดนของเขาและจัดตั้งกองทัพใหม่แต่ไร้ผล!
มีทหารม้าดาบใหญ่และทหารม้าธนูระดับเพชรเกือบ 2,000 นาย และม้าที่พวกเขาขี่ก็มีคุณภาพระดับเพชรที่น่าสะพรึงกลัว พลังการต่อสู้ของพวกเขาไม่ควรมองข้าม
ยิ่งกว่านั้น ในฐานะ ‘พระเจ้า’ ในโลกแห่งหายนะ เขาก็ต้องรักและเมตตาผู้คนของเขาเป็นธรรมดา
ฉันไม่สามารถทำตัวเย่อหยิ่งได้ ฉันต้องเข้าถึงได้ง่ายและสร้างความสัมพันธ์กับผู้คนของฉัน นอกจากนี้ การสนทนาเกี่ยวกับชีวิตประจำวันก็เป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน
ขณะที่เจียงโส่วควบคุมเจียงลาถูและคอยดูแลฉงหยางน้อยเพื่ออ่านหนังสือและเรียนรู้ เขายังช่วยเผ่าสายรุ้งสร้าง "เมืองสายรุ้ง" อีกด้วย ดูเหมือนว่าเผ่าสายรุ้งจะเรียนรู้สิ่งที่ฉงหยางน้อยกำลังเรียนรู้อยู่ตอนนี้ได้เช่นกัน ...
ตราบใดที่ภาษายังเชื่อมโยงกัน ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะเชื่อมโยงกัน!
เจียงโส่วถึงกับคิดว่าเขาควรจะไปที่เผ่าป่าเบิร์ชและหาครูสอนชาวบาร์บาเรียนหรือไม่
ด้วยความช่วยเหลือของชางหลานและฟางซิงหยุน หญิงบาร์บาเรียนจำนวนหนึ่งในเผ่าบาร์บาเรียนได้กลายมาเป็นครูสอนได้สำเร็จ พวกเธอเชี่ยวชาญภาษาจีน และไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเธอที่จะสอนกลุ่มคนจากเผ่าสายรุ้งที่ “พูดพล่าม”
อันตรายที่ซ่อนอยู่เพียงอย่างเดียวคือ…
แม้กระทั่งเผ่าสายรุ้งและเผ่าอนารยชนก็คงจะคิดว่าอีกฝ่ายน่าเกลียดเป็นพิเศษใช่หรือไม่
สองสายพันธุ์ที่มีรูปลักษณ์ตรงกันข้ามกัน ถ้ามาพบกัน พวกมันจะอ้วกต่อหน้ากันหรือเปล่า?
“อ้วก~”
เจียงเสี่ยวพลิกดู “ประวัติศาสตร์วิชานักรบดวงดาว” และเช็ดปากอย่างไม่รู้ตัว แม้ว่าเขาจะไม่ได้พ่นอะไรออกมา และเพียงแค่อาเจียนออกมาเท่านั้น
ใช่แล้ว รู้สึกเหมือนท้องสิบเดือนเลย!
ดีมาก!
ในชีวิตคุณต้องพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่าง หากคุณไม่รู้สึกป่วยทุกวัน คุณจะเข้าใจความเจ็บปวดของหญิงตั้งครรภ์ได้อย่างไร
ในสมัยโบราณมีเสินหนงผู้หนึ่งที่ได้ลิ้มรสสมุนไพรนับร้อยชนิด แต่วันนี้ ฉันซึ่งเป็นคนดื่มพรพิษกลับมีวิถีชีวิตนับร้อยชนิด...
พวกเขาล้วนเป็นหมอที่เก่งกาจ เพียงแต่เส้นทางที่พวกเขาเลือกนั้นแตกต่างกัน
ใช่แล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ ในเวลาเดียวกัน ณ ลานดาวตก
เจียงเข่อลี่กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอตะโกนไปที่ประตู “เล่าจาง!”
ร่างของจางซงฝูปรากฏอยู่ที่ประตู เจียงเข่อลี่พูดว่า
“ฉันจะออกไปข้างนอกสักหน่อย ฉันจะกลับมาในอีกครึ่งชั่วโมง”
“ฉันรู้” จางซงฝูปิดประตู
ภายในสำนักงาน ประตูอวกาศก็เปิดออกทันใดนั้น และเจียงเสี่ยวก็เดินออกไปโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง พร้อมกับถือตำราโบราณนักรบเล่มหนึ่งไว้
เจียงเข่อลี่หยิบแฟ้มบนโต๊ะด้วยมือข้างหนึ่งและห่อของขนาดใหญ่ด้วยมืออีกข้างหนึ่งก่อนจะเดินไปหาเจียงเสี่ยว จากนั้นทั้งสองก็หายวับไปในพริบตา
สถานที่: ฮังการี ในป่ารกร้างแห่งหนึ่ง
ในขณะที่กำลังอาเจียน เจียงเสี่ยวก็โน้มตัวลงและเดินกลับไปยังโลกแห่งหายนะเงาของเขา
เจียงเข่อลี่มองไปรอบๆ แล้วเปิดที่พักสันเขาของเธอ เธอเปลี่ยนร่างกลับเป็นผู้หญิงและเดินเข้าไป
บนเกาะแห่งแสงแดด มีสมาชิกขององค์กรบุปผาสวรรค์ที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีมากกว่าสิบคนซึ่งพร้อมที่จะออกเดินทาง
กลุ่มคนเหล่านั้นยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แทบทุกคนมีทักษะการปกปิดดวงดาวอันศักดิ์สิทธิ์ของบ้านเกิดของตนบนคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งทำให้พวกเขาไม่มีความผันผวนของพลังดวงดาว หากไม่ใช่เพราะกางเกงรัดรูปสีดำ พวกเขาก็คงเป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไป
เจียงเข่อลี่โยนห่อของทิ้งแล้วพูดว่า
“เสื้อผ้าของแกอยู่ในนั้น ถ้าแกต้องการเอกสารระบุตัวตน แกสามารถหยิบได้ด้วยตัวเอง”
ขณะที่เธอกำลังพูด ดวงตาของเจียงเข่อลี่ก็มองไปที่สมาชิกทีมลอบสังหารบุปผาสวรรค์ และเธอยังเห็นแฟนเก่าของชุยเข่อลี่ ซึ่งตอนนี้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเธอด้วย “จินเหยาฉี”
และสุนัขที่ซื่อสัตย์ซึ่งภักดีต่อเขามาโดยตลอด หวังต้าเหลียง
เจียงเข่อลี่ยื่นแฟ้มสองแฟ้มให้ทั้งสองคนแล้วพูดว่า
“นี่คือข้อมูลของสมาชิกสมาคมเปลี่ยนดาวบางคน หาพวกเขาให้เจอด้วยวิธีการใดก็ได้”
ดวงตาของจินเหยาฉีเบิกกว้างเมื่อเขาได้ยินคำว่า 'สมาคมเปลี่ยนดาว'
เจียงเข่อลี่ไม่ชอบปฏิกิริยาของเขา
มองไปที่หวางต้าเหลียง แล้วมองไปที่สมาชิกคนอื่นๆ ของบุปผาสวรรค์ พวกเขามีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง?
พวกเขาไม่รู้จักสมาคมเปลี่ยนดาว ที่โด่งดังเหรอ?
ไม่หรอก พวกเขารู้แน่นอน แต่พวกเขาก็ไม่ได้คัดค้านคำสั่งของเจียงเข่อลี่ พวกเขากลายเป็นเครื่องจักรต่อสู้ที่ไร้ความรู้สึกไปแล้ว
ดูเหมือนว่าจินเหยาฉีเท่านั้นที่ยังคงมีความเห็นแก่ตัวอยู่เล็กน้อยภายใต้แรงกดดันอันหนักหน่วงของเจียงเข่อลี่
หนุ่มน้อยเจ้าไม่ค่อยเคร่งศาสนานักหรอก…
เจียงเข่อลี่มองดูผู้คนที่กำลังส่งต่อข้อมูลและพูดว่า
“เปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาในกระเป๋าและใช้การปลอมตัวและซ่อนดวงดาว ... พูดง่ายๆ คือ ใช้ทุกวิถีทางเพื่อซ่อนตัวและรวบรวมข้อมูลที่ฉันต้องการ หากแกพบกับสมาชิก สมาคมเปลี่ยนดาว อย่าโจมตีพวกเขา แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา ฉันแค่ต้องการข้อมูล สำหรับเรื่องการเอาชีวิตของสมาคมเปลี่ยนดาว…”
ริมฝีปากของเจียงเข่อลี่โค้งขึ้นเล็กน้อย และเธอก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
“ฉันจะทำเอง”
ที่พักพิงสันเขาเงียบสงบ เสียงคลื่นที่ดังมาจากระยะไกลทำให้ที่นี่เงียบยิ่งขึ้น
เจียงเข่อลี่มองดูใบหน้าไร้ความรู้สึกของเครื่องจักรสังหารและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
“นอกประตูคือโลก ดาวเคราะห์ดวงใหม่หลังจากที่ดาวเคราะห์ต่างดาวและโลกรวมเข้าด้วยกันฉันบรรลุข้อตกลงความร่วมมือกับใครบางคนแล้ว และฉันพร้อมที่จะเริ่มต้นธุรกิจ ผู้รอดชีวิตจากสมาคมเปลี่ยนดาว คือบันไดสำหรับบุปผาสวรรค์อย่างพวกเรา แน่นอนว่าแกไม่จำเป็นต้องคิดถึงเรื่องนี้ แกเพียงแค่ต้องทำภารกิจที่ฉันมอบหมายให้สำเร็จ”
ดวงตาของจินเหยาฉีเป็นประกาย และมือที่ถือเอกสารก็สั่นเล็กน้อย
จู่ๆ เจียงเข่อลี่ก็หันไปหาจินเหยาฉีและกล่าวว่า
“นายดูเหมือนจะมีความคิดบางอย่าง”
“อึก” ลูกกระเดือกของจินเหยาฉีขยับ และเขาส่ายหัว
“ฆ่าเขาซะ” เจียงเข่อลี่กล่าว
จินเหยาฉีพูดไม่ออก
ชั่วขณะหนึ่ง สมาชิกกิลด์ดอกไม้สวรรค์ทั้งหมดมองไปที่จินเหยาฉี หวางต้าเหลียงมองไปที่จินเหยาฉีด้วยความเกลียดชัง ร่างกายของเขาตึงเครียด
ได้ยินเสียงของเจียงเข่อลี่อีกครั้ง “พวกแกได้ยินสิ่งที่ฉันพูด”
สมาชิกบุปผาสวรรค์ที่เหลือต่างคุ้นเคยกับคำพูดดังกล่าว
ประโยคธรรมดาๆ ของเจียงเข่อลี่ที่ว่า “ฉันเปลี่ยนใจแล้ว” ทำให้ทุกคนสิ้นหวัง ในท้ายที่สุด ไม่มีสมาชิกคนใดที่ทรยศต่อองค์กรรอดชีวิต
ทันใดนั้นเอง ที่บริเวณที่พักพิงบนสันเขา นักโทษนับสิบคนยกอาวุธเข้าหาจินเหยาฉี และพายุโลหิตก็เริ่มก่อตัวขึ้น ...
เจียงเข่อลี่ไม่เคยพยายามที่จะล่อลวงนักโทษบุปผาสวรรค์เหล่านี้ด้วยผลประโยชน์ แต่ทำเพียงแค่ข่มขู่พวกเขาเท่านั้น
วิธีการของเจียงเข่อลี่ เห็นได้ชัดว่าโหดร้ายกว่ามากเมื่อต้องจัดการกับคนชั่วร้ายเหล่านี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น