บทที่ 123 ดื่มด่ำในการศึกษายันต์วิญญาณ ไม่สามารถถอนตัวได้!

บทที่ 123 ดื่มด่ำในการศึกษายันต์วิญญาณ ไม่สามารถถอนตัวได้!

“เจ้าไปนอนได้แล้ว เจ้าสามารถหาอะไรก็ได้ในฝัน!”

ระบบปฏิเสธสิ่งนี้อย่างหมดจด (ต้องการซื้อสินค้าจากร้านค้าหรือไม่ ไปรับคะแนนความประทับใจให้เพียงพอแล้วค่อยมาแลกเปลี่ยนสำหรับมัน!)

 

ต้องการทางลัดหรือไม่? ไม่มีทาง!

ซุนม่อทำท่าทางนิ้วกลางอย่างไม่เกรงใจ

......

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า วันของซุนม่อก็ถูกจำกัด

มีชั้นเรียนสาธารณะที่ไม่ง่อนแง่นสองชั้นเรียนทุกวัน ตามด้วยชั้นเรียนแบบมีผู้แนะนำสำหรับนักเรียนส่วนตัว 5 คน คราวนี้เลือกได้อย่างอิสระ

หากพวกเขามีความสนใจในการบรรยายสาธารณะอื่นๆ ที่ดำเนินการโดยครูคนอื่น พวกเขาสามารถขอลาซุนม่อได้

ซวนหยวนพ่อกระตือรือร้นในการต่อสู้เท่านั้น หลี่จื่อฉีและลู่จื่อรั่ว เป็นแฟนคลับตัวยงของซุนม่อ และจะไม่เข้าร่วมการบรรยายของครูคนอื่นๆ สำหรับถานไถอวี่ถัง และเจียงเหลิ่ง พวกเขาเคยขอลาพักร้อนมาก่อนหลายครั้ง

เจียงเหลิ่งต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับการศึกษายันต์วิญญาณเป็นหลักเพราะเขาต้องการซ่อมแซมยันต์ที่เสียหายบนร่างกายของเขา  ส่วนถานไถอวี่ถังเขาสนใจทุกอย่างและต้องการเข้าร่วมการบรรยายทั่วไปทั้งหมดที่มีอยู่ก่อนตัดสินใจ

เมื่อเวลาผ่านไป ชื่อเสียงของซุนม่อก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมีคนพูดถึงเขา ก็ไม่มีใครพูดว่าเขากิน 'ข้าวนุ่ม' อีกต่อไป พวกเขากำลังพูดถึง 'หัตถ์เทวะ'

หัตถ์จับมังกรโบราณของซุนม่อนั้นน่าประทับใจเหลือเกิน ในแต่ละบทเรียน นักเรียนจะประสบความสำเร็จในการฝ่าด่านยกระดับพลังหลังจากการนวดของเขา

เหตุใดนักเรียนจึงต้องการมาเข้าร่วมบทเรียนที่สอนโดยครูคนใดคนหนึ่ง ไม่ใช่เพราะพวกเขาต้องการที่จะประสบความสำเร็จ? และสำหรับบทเรียนของซุนม่อนั้น จะเห็นการพัฒนาได้ทันทีทุกครั้งที่เขาดำเนินการภาคปฏิบัติ

ดังนั้นชั้นเรียนยุทธเวชกรรมของซุนม่อจึงเต็มเปี่ยมอยู่เสมอ ในหอบรรยายขนาดใหญ่ที่มีความจุ 300 คน ห้องเรียนเต็มแล้วตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนที่เขาจะเริ่มบทเรียน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสองวันนี้ นักเรียนต้องไปห้องเรียนล่วงหน้าหนึ่งชั่วโมงจึงจะได้ที่นั่ง

สมัยก่อนเมื่อนักเรียนเข้าฟังการบรรยาย ยังสามารถใช้กระเป๋านักเรียนหรือสิ่งของบางอย่างเพื่อสำรองที่นั่งให้เพื่อนได้ นี่คือสิ่งที่ทุกคนเห็นด้วยโดยปริยาย

พฤติกรรมนี้ไม่เหมาะสมเมื่อเป็นชั้นเรียนของมหาคุรุ เพราะที่นั่งแต่ละที่นั่งมีค่ามาก

แต่ตอนนี้ มันก็ไม่เหมาะสมสำหรับชั้นเรียนของซุนม่อ

ในช่วงสองสามวันนี้ เนื่องจากการยึดที่นั่ง มีสามเหตุการณ์ที่นักเรียนมีส่วนร่วมในการทะเลาะวิวาท ซุนม่ออดไม่ได้ที่จะเตือนนักเรียนอย่างเข้มงวดอีกครั้ง

โดยธรรมชาติแล้วห้ามไม่ให้ใครจองที่นั่งให้ผู้อื่น

เนื่องจากซุนม่อมีเคล็ดการสร้างกล้ามเนื้อระดับปรมาจารย์ เคล็ดการโคจรพลังระดับผู้เชี่ยวชาญ และเคล็ดกระตุ้นโลหิตระดับผู้เชี่ยวชาญ มีหลายสิ่งที่ซุนม่อสามารถบรรยายได้ อย่างไรก็ตาม ทุกคนยังคงรักภาคปฏิบัติมากที่สุด

เพราะซุนม่อมักจะแสดง “หัตถ์เทวะ” ของเขาในช่วงนี้

ชั้นเรียนยังกลายเป็นพื้นที่ล่าสัตว์ของซุนม่อเพื่อรวบรวมคะแนนความประทับใจที่ดี โดยพื้นฐานแล้ว เขาจะสามารถเก็บเกี่ยวคะแนนได้มากกว่า 400 คะแนนหลังจากแต่ละบทเรียน

บทเรียนเหล่านี้ถือได้ว่าเป็นแหล่งคะแนนที่มั่นคงสำหรับเขา

สำหรับบทเรียนยันต์วิญญาณ ยังมีประสิทธิภาพน้อยกว่ามากเมื่อเปรียบเทียบกัน

ในช่วงสองสามวันนี้ จำนวนผู้เข้าร่วมสูงสุดคือประมาณ 60 คนเท่านั้น แต่หลังจากนั้นไม่นาน จำนวนก็ลดลงเหลือประมาณ 40+ ถึง 50+

ไม่มีวิธีแก้ปัญหานี้ แม้ว่ายันต์รวบรวมวิญญาณของซุนม่อจะอยู่ในระดับบรรพบุรุษ มันคงน่าเบื่อเกินไปถ้าเขาจะบรรยายเรื่องนี้ทุกครั้ง

แม้ว่านักเรียนหลายคนจะชื่นชมกับความสวยงามและทรงพลังของเทคนิคการวาดยันต์รวบรวมวิญญาณของเขา แต่คงจะน่าเบื่อจริงๆ หากพวกเขาต้องฟังทุกวัน

ซุนม่อยังคงสอนยันต์วิญญาณผ่านการศึกษาด้วยตนเอง แต่เมื่อพูดถึงการบรรยาย เขายังด้อยกว่าครูที่มีประสบการณ์ในด้านนี้มาหลายปี

ยิ่งไปกว่านั้น การศึกษายันต์วิญญาณเป็นวิชาที่ได้รับความนิยมและมีครูสอนเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเกินไป รวมทั้งมหาคุรุด้วย อาจกล่าวได้ว่าการแข่งขันรุนแรงมาก

ตอนนี้ซุนม่อสามารถรักษาสถิติการเข้าชั้นเรียนได้ประมาณ 50 คนต่อบทเรียน เนื่องจากเขาวาดยันต์รวบรวมวิญญาณสองแบบทุกครั้งในที่นั้นเอง รวมทั้งมอบเป็นของขวัญเมื่อสิ้นสุดบทเรียน

การทำเช่นนี้ทำให้ครูคนอื่นๆ บอกว่าซุนม่อกำลังแข่งขันกันด้วยวิธีที่ไม่เป็นธรรม

ยันต์รวบรวมวิญญาณที่ซุนม่อวาดนั้นมีระดับที่สูงมากและสามารถขายได้อย่างน้อยภาพละ 500 ตำลึง นี่หมายความว่าทุกครั้งที่นักเรียนมาเรียน มีโอกาสที่เขาหรือนางจะได้รับเงิน 500 ตำลึง

ถ้าซุนม่อไม่ได้วาดรูปยันต์อักขระรวบรวมวิญญาณไว้ทันที อาจมีคนไปหาหัวหน้าโรงเรียนเพื่อบ่นเกี่ยวกับเขา เห็นได้ชัดว่าเขาแค่ใช้เงินเพื่อซื้อจำนวนคนที่เข้าชั้นเรียน

ในเวลาว่าง ซุนม่อได้สร้างยันต์รวบรวมปราณวิญญาณในไม้กระถางสำหรับนักเรียนของเขา ประการแรก นี่คือการทำภารกิจให้สำเร็จ ประการที่สอง ถือได้ว่าเป็นของขวัญพบปะสังสรรค์สำหรับพวกเขา

ซุนม่อได้คิดค้นพืชกระถางรวบรวมปราณวิญญาณ และหลังจากเปิดใช้งานแล้ว พืชก็สามารถสร้างสนามพลังที่มีปราณวิญญาณที่หนาแน่นกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับโลกภายนอก ความหนาแน่นของพลังปราณวิญญาณนั้นเพิ่มขึ้นประมาณห้าเท่า และมันมีประโยชน์อย่างมากสำหรับการฝึกปรือ

แม้ว่าลูกศิษย์ของเขาจะไม่ได้ฝึกฝน แต่แค่นอนในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ก็เท่ากับเป็นการแช่ตัวในแหล่งอาหาร พลังปราณวิญญาณจะหล่อเลี้ยงร่างกายของนักเรียนโดยอัตโนมัติ

หลี่จื่อฉีเชื่อว่าถ้าพืชที่มีพลังงานทางจิตวิญญาณมากมายถูกแทนที่ ผลของการรวบรวมปราณจิตวิญญาณจะดีขึ้นอย่างแน่นอน แต่พืชชนิดนี้สามารถพบได้ในทวีปทมิฬเท่านั้น

กล่าวโดยสรุป ในสัปดาห์นี้ ซุนม่อมีชีวิตที่เติมเต็มอย่างมาก และเขาได้คะแนนความชอบที่ +2106 ด้วยคะแนนความชอบรวมมากกว่า 7000 ในอีกสัปดาห์หนึ่ง เขาสามารถทะลุ 10,000 แต้ม และเขาสามารถซื้อ เคล็ดการวาดภาพยันต์วิญญาณ เต่าดำ แต่เขาตัดสินใจที่จะสะสมต่อไปเพื่อรับเอารัศมีของมหาคุรุ 'นักเรียนโดนลวง'

หลู่ฉางเหอไม่ได้กลับบ้านเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เจ้าของร้านเป็นห่วง จึงไปโรงเรียนหาลูกชายในอาคารหอพักเพื่อตามหาเขา

“ฉางเหอ? เขาไปที่ห้องสมุด!”

เพื่อนร่วมห้องของหลู่ฉางเหอคุ้นเคยกับเจ้าของร้านและรู้ว่าเขาเป็นพ่อของเขา

เจ้าของร้านรู้กฎของสถาบันจงโจว ห้องสมุดเป็นสถานที่แห่งการเรียนรู้และผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องไม่สามารถเข้าไปได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจรอลูกชายอยู่ที่ทางเข้าหอพัก

แต่ถึงแม้พระจันทร์สว่างขึ้นทางทิศตะวันออกจนถึงเที่ยงคืน หลู่ฉางเหอก็ไม่กลับมา เจ้าของร้านตกตะลึงและกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ เกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของเขา? เขาเคยตกหลุมรักใครซักคนไหม?

เรียนรู้?

แม้ว่าลูกชายของเขาจะฝึกฝนหนักมาก แต่เจ้าของร้านก็ไม่รู้สึกว่าเขาจะอยู่ในห้องสมุดเพื่อศึกษาและเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จนเขาละเลยการนอนหลับและลืมเรื่องอาหาร ท้ายที่สุดมันเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

เมื่อเห็นว่าอาหารที่เขานำมานั้นเย็นลงแล้ว เจ้าของร้านจึงตัดสินใจกลับบ้านก่อน แต่เมื่อลงจากหอพักก็เห็นลูกชายกำลังเดินกลับมา

“ฉางเหอ!”

เจ้าของร้านร้องเรียก

หลู่ฉางเหอไม่ได้ยินอะไรเลย และมันก็ไม่รู้ว่าปากของเขาพูดพึมพำอะไร เขาเดินไปที่บันไดโดยตรง แต่เนื่องจากเขากำลังครุ่นคิดอยู่ เท้าของเขาจึงเตะสะดุดบันไดโดยไม่ได้ตั้งใจ และเขาก็ล้มลงกับพื้นพร้อมกับเสียงดังตุ้บ

"ลูกพ่อ!"

เจ้าของร้านตกใจมาก

หลู่ฉางเหอยังคงหลงอยู่ในความคิดของเขา เขาลุกขึ้นและปัดฝุ่นบนตัวของเขาออกไปก่อนที่จะมุ่งหน้าต่อไป

"ลูกพ่อ!"

“ฉางเหอ!”

เจ้าของร้านเรียกเรื่อยๆ เขาเหยียดมือออกและคว้าแขนของหลู่ฉางเหอ ดูจากหน้าตาแล้ว ลูกชายของเขาอกหักหรือเปล่า?

"อา? พ่อมาที่นี่ทำไม?”

ในที่สุดหลู่ฉางเหอก็ฟื้นความรู้สึกของเขา

เมื่อมองดูสารรูปหน้าตาของลูกชาย เจ้าของร้านรู้สึกว่าหัวใจของเขาถูกบีบคั้น เขารู้สึกสงสารลูกชายของเขา

หลู่ฉางเหอมีผมยุ่งและหน้าสกปรก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกทำให้เขาส่งกลิ่นเหม็นจางๆ จากรูปลักษณ์ต่างๆ หลู่ฉางเหอไม่ได้อาบน้ำหรือเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ อย่างไรก็ตาม ที่ลำบากกว่าคือดวงตาของเขาแดงก่ำ สามารถเห็นความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเขา

“ลูกเอ๋ย มีผู้หญิงดีๆ อยู่ทุกหนทุกแห่ง…”

เจ้าของร้านหยุดหลังจากพูดไปครึ่งทาง ด้วยตัวตนของเขา เขาไม่ควรพูดถึงหัวข้อนี้!

“สาวอะไรดี?”

หลู่ฉางเหอขมวดคิ้ว

“ท่านพ่อ ถ้าไม่มีอะไร ข้าจะกลับหอก่อน”

“อาจารย์ซุนทำมันได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่ามีการปัดพู่กันน้อยลง แต่ยันต์รวบรวมวิญญาณยังคงมีประสิทธิภาพ?”

หลู่ฉางเหอไม่เข้าใจ

"ลูกพ่อ!"

เจ้าของร้านร้องเรียกอีกแล้ว

หลู่ฉางเหอตกอยู่ในภวังค์และไม่ได้ยิน

“ฉางเหอ ตื่นก่อน ทำไมเจ้าไม่กลับบ้านคืนนี้”

เจ้าของร้านจับลูกชายเบาๆ ตอนนี้ลูกชายของเขาผอมลงมาก เขาคงกินไม่ค่อยดีในช่วงสองสามวันนี้

“ไม่ การกลับไปมาจะเสียเวลาเปล่า!”

หลู่ฉางเหอปฏิเสธ หลังจากพูดแล้วเขาก็อยากจะขึ้นไปอีกครั้ง

“รอสักครู่ก่อน”

เจ้าของร้านยังคงกอดลูกชายของเขาไว้

“บอกข้าก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่”

"พ่อหมายถึงอะไร?"

หลู่ฉางเหอขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาบ่งบอกถึงความไม่อดทนอยู่แล้ว

“พ่อ อย่ารบกวนสมาธิของข้า ตกลงไหม”

“ครุ่นคิด?”

เจ้าของร้านจ้องไปที่มือของลูกชายและพบว่าเขาถือหนังสือเกี่ยวกับยันต์วิญญาณอยู่สองสามเล่ม มันเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย? สภาพและรูปลักษณ์ปัจจุบันของลูกชายของเขาเกิดจากการศึกษาและการเรียนรู้จริงๆ เหรอ?

เขาไม่ได้อกหัก?

"ใช่ ยันต์รวบรวมวิญญาณของอาจารย์ซุนนั้นน่าประทับใจมาก เขาสามารถทำให้มันง่ายขึ้นได้จริง การทำเช่นนี้จะช่วยประหยัดเวลาในการวาดภาพได้มาก เดิมทีข้าต้องการวางยันต์วิญญาณนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสะสมของข้า แต่ข้ารู้สึกอยากใช้มันเพื่อทดสอบผลของมันจริงๆ หลังจากที่ข้าใช้มัน ข้าพบว่าประสิทธิภาพของอันต์รวบรวมวิญญาณนั้นอ่อนแอกว่าเมื่อเทียบกับอักขระยันต์อื่นๆ ในระดับเดียวกัน”

เมื่อพูดถึงยันต์วิญญาณ หลู่ฉางเหอเริ่มพูดไม่หยุดทันที ท้องของเขาร้องจ๊อก เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ได้กินข้าวเย็น แต่ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ตัว

“อาจารย์ซุน? ซุนม่อ?”

เจ้าของร้านขมวดคิ้ว

"ใช่!"

หลู่ฉางเหอพยักหน้า

“ความสำเร็จของเขาในด้านยันต์วิญญาณนั้นสูงส่งมาก?”

เจ้าของร้านถามต่อ

"สูงมาก? มันสูงเป็นพิเศษ!”

ดวงตาของหลู่ฉางเหอสว่างขึ้นเมื่อพูดถึงซุนม่อ ดวงตาของเขาดูชื่นชม

“เขาทำให้ยันต์วิญญาณเรียบง่ายขึ้น ท่านกล้าที่จะเชื่อหรือไม่? เขาเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง  อัจฉริยะ."

ริมฝีปากของเจ้าของร้านสั่นเทา และเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

เขารู้ว่าลูกชายของเขามีพรสวรรค์มากในด้านยันต์วิญญาณ และเขาก็พยายามอย่างมากเช่นกัน ยันต์วิญญาณที่เขาขายในร้านของเขาล้วนมาจากลูกชายของเขา จากการตอบรับของลูกค้า ทุกคนพอใจกับของเหล่านั้นมาก

ลูกชายของเขาก็ภูมิใจกับสิ่งนั้นเช่นกัน ในสถาบันจงโจวเขาเข้าร่วมชั้นเรียนที่ดำเนินการสอนโดยอาจารย์เฮ่อหยวนจิ่น อาจารย์ระดับมหาคุรุ แต่ตอนนี้ เขาบูชาซุนม่อผู้นั้นมากจริงๆ

“ข้ามีการค้นพบ!”

หลู่ฉางเหอลดเสียงลง

"มันคืออะไร?"

เจ้าของร้านเริ่มสงสัย

“อาจารย์ซุนสามารถวาดยันต์รวบรวมวิญญาณบนใบไม้ได้!”

หลู่ฉางเหอเห็นโดยบังเอิญ

อย่างไรก็ตาม ซุนม่อมักจะนำกระถางต้นไม้ติดตัวไปด้วยในระหว่างเรียน

"เป็นไปไม่ได้!"

เจ้าของร้านส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว สำหรับคนที่เปิดร้านขายยันต์วิญญาณ เขารู้ว่าการวาดยันต์วิญญาณบนต้นไม้นั้นยากเพียงใด

“จริง ข้าเห็นแล้ว!”

หลู่ฉางเหอถอนหายใจด้วยอารมณ์

“อาจารย์ซุนเต็มไปด้วยพรสวรรค์อย่างแท้จริง!”

ติง!

คะแนนความประทับใจที่ดีจากหลู่ฉางเหอ +20 เป็นกลาง (80/100)

“เอาล่ะ ข้าจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว ตอนนี้ข้ายังต้องฝึกวาดยันต์วิญญาณ!”

หลู่ฉางเหอกลับมาที่หอพักของเขา ถ้าไม่ใช่เพราะหมึกของเขาหมดและเขาต้องเตรียมบางอย่าง เขาคงไม่กลับมาจากห้องสมุดแล้ว

"อา? จะไม่นอนเหรอ?”

เจ้าของร้านก็ตกใจ

“นอนหมายความว่าไง? ข้ารู้สึกว่าถ้าข้าพยายามมากกว่านี้ ข้าจะสามารถเห็นแนวคิดทั้งหมดได้!”

หลู่ฉางเหอสูดจมูก

เมื่อเห็นลูกชายเดินขึ้นบันได เมื่อภาพด้านหลังของลูกชายหายไปในทางเดิน เจ้าของร้านก็รู้สึกได้ถึงอารมณ์มากมายในใจ เขารู้สึกยินดีที่ลูกชายของเขาเติบโตขึ้นและเริ่มใช้หัวใจของเขาในการค้นคว้ายันต์วิญญาณอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม เขายังกังวลมากว่าร่างกายของลูกชายจะรับไม่ได้

“บทเรียนยันต์วิญญาณโดยซุนม่อมีเสน่ห์ขนาดนั้นเชียวหรือ?”

ตอนนี้เจ้าของร้านกำลังสงสัย น่าเสียดายที่เขามาเรียนที่นี่ไม่ได้หรือเขาอยากฟังจริงๆ

ติง!

คะแนนความประทับใจจากเจ้าของร้าน +10 เป็นกลาง (85/100)

เมื่อชื่อเสียงของซุนม่อเติบโตขึ้น คนแรกที่ไม่สามารถนั่งเฉยๆ ได้อีกต่อไปคือจางฮั่นฟู ดังนั้นเขาจึงเรียกเกาเปินมา มีความจำเป็นเร่งด่วนที่จะปราบปรามซุนม่อ